پژوهش های روانشناسی اجتماعی

چکیده مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی هوش موسیقایی در رابطه بین هوش موفق با خردمندی در نوازندگان پیانو بود. روش: مطالعه حاضر از نوع همبستگی بود. جامعه­ آماری در این پژوهش شامل نوازندگان پیانو شهر اراک در سال 1402 بود. حجم نمونه بر اساس مدل کلاین (2023) و با روش نمونه‏ گیری در دسترس (شیوه آنلاین) 300 نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده­­ های پژوهش شامل مقیاس کوتاه شده خردمندی سن­دیگو توماس و همکاران (2022)، پرسشنامه هوش موفق گریگورنکو و استرنبرگ (2002) و پرسشنامه هوش­ های چندگانه گاردنر (1983) بود. تحلیل آماری داده‏ ها با استفاده از نرم ­افزار SPSS و AMOS نسخه 28 انجام گرفت. یافته­ ها: نتایج پژوهش نشان داد که اثرات مستقیم هوش موفق و هوش موسیقایی بر خردمندی معنادار بود. همچنین نتایج نشان داد که هوش موسیقایی در رابطه بین هوش موفق با خردمندی نقش میانجی و معنادار دارد. همچنین مدل نهایی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار بود (071/0=RMSEA و 05/0>p) و 90 درصد خردمندی به ‌وسیله هوش موفق با نقش میانجی خردمندی ‏تبیین می‏شود. نتیجه­ گیری: بنابراین خردمندی نوازندگان پیانو می­تواند، متأثر از هوش موفق و هوش موسیقایی آنان باشد. لذا نتیجه­ گیری می­شود که هوش موسیقایی شامل جنبه­ های تحلیلی، آفریننده، عملی و مبتنی بر خردمندی است و این ویژگی­های شناختی سطح بالاتر هم برای آهنگسازی و هم برای اجرای موسیقی کاربرد دارند و می‌توانند برای درک و دانش موسیقایی در نوازندگان پیانو نیز کاربرد داشته باشند.