اثربخشی برنامه فرصتهای کوانتوم بر شخصیت جامعه پسند و حساسیت بین فردی در دختران نوجوان دارای مشکلات بیرونی شده
دوره 16، شماره 62، تابستان 1405، صفحه 149-172
https://doi.org/10.22034/spr.2026.532282.2151
امیر قمرانی
چکیده مقدمه: ضعف در ویژگیهای شخصیت جامعهپسند، و همچنین حساسیت بینفردی، از مشخصه های نوجوانان با مشکلات رفتاری بیرونیشده است. برنامه فرصت های کوانتوم مداخلهای است که توسط وزارت کار ایالات متحده و بنیاد فورد با هدف آموزش مهارتهای اجتماعی و مقابله با مشکلات رفتاری طراحی شده است. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی تأثیر برنامه فرصتهای کوانتوم بر شخصیت جامعهپسند و حساسیت بینفردی در دختران نوجوان شهر اصفهان بود. این پژوهش بهصورت نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون با دوره پیگیری یکماهه بود. روش: در مطالعه حاضر، با روش نمونهگیری در دسترس با توجه به ملاکهای ورود، 44 نفر از دختران با علائم مشکلات رفتاری بیرونیشده شهر اصفهان در دامنه سنی 12 تا 15 سال، انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. دختران گروه آزمایش در 8 جلسه 120 دقیقهای (هفتهای 1 جلسه) برنامه فرصت های کوانتوم را دریافت کردند. گروه کنترل هیچگونه مداخلهای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مشکلات رفتاری آخنباخ-فرم والد (2001) ، مقیاس شخصیت جامعهپسند لوئیس پنر(2002) و مقیاس حساسیت بینفردی بویس و پارکر(1989) بود. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس اندازهگیری مکرر و با نسخهی 24 نرمافزار Spss انجام گرفت. یافتهها: نتایج حاکی از آن بود که در زیر مقیاسها و نمره کل شخصیت جامعهپسند و همچنین در زیر مقیاسها و نمره کل حساسیت بینفردی در گروه آزمایش تفاوت معناداری میان نمرات مرحله پیشآزمون، با نمرات مراحل پسآزمون و پیگیری وجود دارد(05/0P≤). نتیجهگیری: نتایج مطالعه نشان میدهد، میتوان از برنامه فرصتهای کوانتوم به عنوان مداخلهای برای بهبود رفتارجامعهپسند و حساسیت بین فردی در دختران نوجوان با مشکلات رفتاری استفادهکرد.
اثربخشی آموزش مبتنی بر اثر پیگمالیون به معلمان بر کاهش اختلالهای هیجانی، رفتاری دانش آموزان مهاجر افغانستانی
دوره 15، شماره 57، بهار 1404، صفحه 53-66
https://doi.org/10.22034/spr.2025.485187.2011
شهلا زیوری، امیر قمرانی، قاسم نوروزی
چکیده مقدمه: این پژوهش با هدف اثر بخشی آموزش مبتنی بر اثر پیگمالیون به معلمان بر کاهش اختلالهای هیجانی، رفتاری دانش آموزان مهاجر افغانستانی بود.
روش: طرح کلی پژوهش حاضر، با روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون و پیگیری با گروههای آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان 7 تا 12ساله مقطع ابتدایی منطقه 6-5-4 مدارس خودگردان افغانستانی شهر اصفهان در سال تحصیلی 1401-1402در نظر گرفته شد که با روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای انتخاب شدند، سپس 30 نفر بر اساس ملاک های ورود و با روش نمونهگیری هدفمند ( 15 نفر) در گروه آزمایش و (15 نفر) در گروه کنترل قرار گرفتند. ابــزار مــورد اســتفاده در پژوهش، پرسشنامه ارزیابی رفتاری راتر فرم معلم به عنوان پیش آزمون اجرا و مداخلات مربوط به آموزش پیگمالیون به مدت 8 جلسه آموزشی یک ساعته طی 2 جلسه در هفته بر روی معلمان گروه آزمایش انجام گرفت و پس از اتمام برنامه آموزش پس آزمون اجرا شد؛ سپس پیگیری (دوماه پس ازاجرای پس آزمون) بعمل آمد. برای تحلیل دادهها از نـرم افـزار SPSS در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف معیـار) و اسـتنباطی (تحلیل اندازهگیریهای مکرر) استفاده شد.
یافتهها: نتایج میانگین نمرات اختلال های رفتاری درونی شده، اختلال های رفتاری برونی شده، اختلال های رفتاری (نمره کل) دانش آموزان، گروه های آزمایش طی مراحل پس آزمون و پیگیری نسبت به پیش آزمون روند کاهشی داشته است که در بین نمرات پیشآزمون اختلال های رفتاری برونی شده با نمرات پس آزمون و پیگیری اختلال های رفتاری برونی شده تفاوت معنی داری (001/0p<) و جود دارد. به عبارت دیگر هم تاثیر آموزش و هم تاثیر زمان، معنی دار میباشد.
نتیجه گیری: در بافت آموزشی دانش آموزان افغانستانی مقیم اصفهان، ادراک معلم یکی از عوامل اثر گذار برکاهش اختلال های هیجانی- رفتاری دانش آموزان اسـت و لذا مداخلات مبتنی بر اثر پیگمالیون را می توان در برنامههای آموزشی قرار داد و استفاده از آن را به درمانگران، مربیان، روانشناسان و مشاوران پیشنهاد نمود.