رابطه تفکر انتقادی، تمایز یافتگی و ترس از ارزیابی منفی با سازگاری اجتماعی در دانشآموزان
دوره 6، شماره 22، تابستان 1395
ازاده سرداری، خدامراد مومنی، سروه محمدزاده
چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تمایزیافتگی خود، ترس از ارزیابی منفی و تفکر انتقادی با سازگاری اجتماعی در دانشآموزان انجام شد. روش: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان متوسطه شهرستان قصرشیرین (1400 نفر) بود که نمونهای به حجم 300 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای تمایزیافتگی خود، ترس از ارزیابی منفی، تفکر انتقادی و سازگاری اجتماعی استفاده شد. برای تحلیل دادهها نیز از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که بین ترس از ارزیابی منفی با سازگاری اجتماعی همبستگی منفی وجود دارد. اما بین تمایزیافتگی خود و تفکر انتقادی با سازگاری اجتماعی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. در حالت کلی نیز نتایج نشان داد که تمایزیافتگی خود، ترس از ارزیابی منفی و تفکر انتقادی توان پیشبینی سازگاری اجتماعی را دارند. نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش میتوان نتیجه گرفت که بهبود تفکر انتقادی و تمایزیافتگی خود و کاهش ترس از ارزیابی منفی میتواند منجر به سازگاری اجتماعی شود.