پیشبینی میزان هویتگرایی ملی و دینی بر اساس سبکهای هویتی
دوره 7، شماره 26، تابستان 1396
ابوالقاسم یعقوبی، سروه محمدزاده
چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف پیشبینی میزان هویتگرایی ملی و دینی بر اساس سبکهای هویتی در قومیتهای ایرانی انجام شد. روش: جامعهی پژوهش را کلیه دانشجویان در حال تحصیل دانشگاه کردستان تشکیل دادند. نمونهی پژوهش شامل 400 نفر از دانشجویان با قومیتهای مختلف فارس، کرد، آذری و لر دانشگاه کردستان بود. افراد مورد پژوهش مقیاسهای هویتگرایی ملی و دینی (لطفآبادی، 1383) و سبکهای هویت (برزونسکی، 1989) را تکمیل نمودند. یافتهها: یافتهها نشان داد سبکهای هویتی اطلاعاتی و هنجاری و تعهد با هویت ملی همبستگی مثبت معنادار دارند و سبک سردرگمی همبستگی منفی معناداری با هویتگرایی ملی دارد. سبک هویتی اطلاعاتی همبستگی منفی معناداری با هویت دینی دارد و سبک هویت هنجاری همبستگی مثبت معناداری با هویت دینی دارد رابطه بین سبکهای سردرگمی و تعهد معنادار نشد نتایج تحلیل واریانس دوراهه نشان داد تفاوت بین قومیتها ازلحاظ میزان هویتگرایی ملی معنادار است اما بین قومیتهای مختلف ایرانی ازلحاظ هویت دینی تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجهگیری: با توجه به اینکه یافتهها حاکی از تفاوت میزان هویتگرایی قومیتهای ایرانی دارد، میتوان از یافتهها برای تدوین برنامههایی جهت افزایش هویتگرایی ملی استفاده کرد
رابطه تفکر انتقادی، تمایز یافتگی و ترس از ارزیابی منفی با سازگاری اجتماعی در دانشآموزان
دوره 6، شماره 22، تابستان 1395
ازاده سرداری، خدامراد مومنی، سروه محمدزاده
چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین تمایزیافتگی خود، ترس از ارزیابی منفی و تفکر انتقادی با سازگاری اجتماعی در دانشآموزان انجام شد. روش: جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان متوسطه شهرستان قصرشیرین (1400 نفر) بود که نمونهای به حجم 300 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای تمایزیافتگی خود، ترس از ارزیابی منفی، تفکر انتقادی و سازگاری اجتماعی استفاده شد. برای تحلیل دادهها نیز از آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که بین ترس از ارزیابی منفی با سازگاری اجتماعی همبستگی منفی وجود دارد. اما بین تمایزیافتگی خود و تفکر انتقادی با سازگاری اجتماعی همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد. در حالت کلی نیز نتایج نشان داد که تمایزیافتگی خود، ترس از ارزیابی منفی و تفکر انتقادی توان پیشبینی سازگاری اجتماعی را دارند. نتیجهگیری: با توجه به نتایج پژوهش میتوان نتیجه گرفت که بهبود تفکر انتقادی و تمایزیافتگی خود و کاهش ترس از ارزیابی منفی میتواند منجر به سازگاری اجتماعی شود.