پژوهش های روانشناسی اجتماعی

چکیده مقدمه: عشق، بخشی جدایی‌ناپذیر تجربة انسانی است. ظرافت‌ها و پیچیدگی‌های عشق به طور گسترده در فرهنگ عامه، کتاب‌های خودیاری و پژوهش‌های دانشگاهی مورد شرح و بسط قرار گرفته‌اند. حضور یا فقدان عشق می‌تواند تأثیرات نیرومندی بر رضایت افراد از رابطه با جنس مخالف و سلامت روانی آنها به طور کلی داشته باشد. هر چند عشق رمانتیک ابتدا در دوره نوجوانی ظهور و بروز پیدا می‌کند، اطلاعات چندانی راجع به برداشت‌های فردی از عشق در میان دختران و پسران در طول دوره نوجوانی و بعد از آن در دست نیست. پژوهش حاضر با هدف بررسی تجربه عشق رمانتیک در میان نوجوانان انجام شد.
روش: این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناختی استعلایی (موستاکاس، 1994) صورت گرفت. جامعه مورد پژوهش از بین نوجوانان پسر ۱۷ تا ۱۹ ساله ساکن شهر تهران در بهار 1400 که تجربة رابطة رمانتیک داشتند، با استفاده از نمونه‌برداری هدفمند انتخاب شدند. نمونه‌گیری تا رسیدن به اشباع داده ها ادامه یافت و با 12 مصاحبه تکمیل شد. داده‌ها با استفاده از مصاحبه‌های باز و نیمه‌ساختار یافته جمع آوری شد و با روش کلایزی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: پس از کدگداری داده‌ها، یافته‌ها در پنج مقولة اصلی (میل به تجربه‌های نو، جذابیت جسمی و روانی، دم‌غنیمت‌شماری، عدم تعهد، هویت و خودشناسی) و هفده مقولة فرعی به‎دست آمد.
نتیجه گیری: نتایج این پژوهش، منجر به کشف الگویی از تجارب انسانی در دوره نوجوانی، فهم چگونگی پدیدة عشق در میان نوجوانان و شناخت بیشتر این گستره از تحول شد.  

چکیده هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی مشخصه‌های روانسنجی مقیاس تجربه تعامل فرا اجتماعی در نمونه دانشجویان ایرانی صورت گرفت.
روش‌: طرح پژوهش توصیفی و از نوع اعتبارسنجی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان در سال 1397 بود (4114=N). از این بین 240 دانشجو خانم و آقا با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب گردیدند. به منظور ارزیابی نسخه ایرانی مقیاس تجربه تعامل فرا اجتماعی و پیام ویدئویی مرتبط با آن (هارتمن و گلدهورن، 2011) از ابزارهایی برای سنجش آدرس‌دهی، جذابیت ادراک شده، اعتماد ادراک‌شده، حرفه‌ای بودن ادراک‌شده، توانایی اتخاذ دیدگاه، لذت و تعهد به هنجارها استفاده شد. داده‌ها به‌کمک نرم‌افزار SPSS24 با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل واریانس تک متغیری و تحلیل رگرسیون چندگانه پردازش شدند.
یافته‌ها: تحلیل عاملی اکتشافی آشکار ساخت یک‌ عامل استخراج‌شده مجموعاً 03/56 واریانس کل EPSI را تبیین می‌کند. ضریب‌ آلفای کرونباخ برای آن 84/0 محاسبه شد. ضریب همبستگی EPSI با سایر ابزارهای نامبرده در دامنه 13/0 تا 53/0 (05/0p< و 01/0p<) به‌دست آمد که تایید کننده روایی سازه‌ای EPSI بود. بر اساس نتایج بدست‌آمده، تاثیر اصلی زاویه دوربین بر نمره کل تجربه تعامل فرا اجتماعی معنی‌دار به دست آمد (01/0> p). همچنین نتایج نشان می‌دهند، متغیر آدرس‌دهی و لذت به‌طور معنی‌داری تجربه تعامل فرا اجتماعی را پیش‌بینی می‌کنند (0001/0>p ).
نتیجه‌گیری: با توجه به مشخصه‌های روانسنجی مناسب نسخه ایرانی مقیاس تجربه تعامل فرا اجتماعی، از مقیاس پیش‌رو می‌توان در بررسی-های تعامل فرا اجتماعی با اشخاص رسانه‌ای و مطالعات مرتبط با پیوستگی‌های فرا اجتماعی بهره برد.

چکیده : القای هیجان، در غیاب آگاهیِ هشیارانه، از محرک­های فراخوان آن هیجان­ها، موضوعی بوده است که علاقه بسیاری را به خود جلب نموده است. پردازش­های هیجانی، بدون آگاهی هشیارانه، نقش مهمی در تعاملات اجتماعی بشر بازی می­کنند. لذا، این مطالعه، با هدف تعیین تأثیر القای زیرآستانه جلوه­های هیجانی چهره بر خُلق، انجام شد.
روش: در این مطالعه­ی نیمه تجربی که روی دانشجویان دانشگاه گیلان انجام شد پس از جلب رضایت مشارکت­کنندگان و تکمیل پرسش­نامه دموگرافیگ و مقیاس خلق مثبت و منفی، افراد به صورت تصادفی به سه گروه مداخله (15 نفر) تقسیم شدند و در سه گروه مداخله القای زیرآستانه جلوه­های هیجانی چهره بر خلق، صورت گرفت.
یافته­ها: نتایج نشان­دهنده تایید فرضیه­های پژوهش بود. چهره­های زیرآستانه­ای شاد، خلق منفی را کاهش و خلق مثبت را افزایش می­دهند، همچنین چهره­های زیرآستانه­ای غمگین، خلق منفی را افزایش و خلق مثبت را کاهش می­دهند.
نتیجه­گیری: ادراک زیرآستانه­ای چهره­ها، در خلق جاری افراد در آزمایشگاه تأثیرگذار است، لذا می­توان از نتایج این پژوهش در زمینه­های درمانی و بالینی اختلالات خلقی در دانشجویان استفاده کرد.