پژوهش های روانشناسی اجتماعی

چکیده هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی مشخصه‌های روانسنجی مقیاس تجربه تعامل فرا اجتماعی در نمونه دانشجویان ایرانی صورت گرفت.
روش‌: طرح پژوهش توصیفی و از نوع اعتبارسنجی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان در سال 1397 بود (4114=N). از این بین 240 دانشجو خانم و آقا با روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب گردیدند. به منظور ارزیابی نسخه ایرانی مقیاس تجربه تعامل فرا اجتماعی و پیام ویدئویی مرتبط با آن (هارتمن و گلدهورن، 2011) از ابزارهایی برای سنجش آدرس‌دهی، جذابیت ادراک شده، اعتماد ادراک‌شده، حرفه‌ای بودن ادراک‌شده، توانایی اتخاذ دیدگاه، لذت و تعهد به هنجارها استفاده شد. داده‌ها به‌کمک نرم‌افزار SPSS24 با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل واریانس تک متغیری و تحلیل رگرسیون چندگانه پردازش شدند.
یافته‌ها: تحلیل عاملی اکتشافی آشکار ساخت یک‌ عامل استخراج‌شده مجموعاً 03/56 واریانس کل EPSI را تبیین می‌کند. ضریب‌ آلفای کرونباخ برای آن 84/0 محاسبه شد. ضریب همبستگی EPSI با سایر ابزارهای نامبرده در دامنه 13/0 تا 53/0 (05/0p< و 01/0p<) به‌دست آمد که تایید کننده روایی سازه‌ای EPSI بود. بر اساس نتایج بدست‌آمده، تاثیر اصلی زاویه دوربین بر نمره کل تجربه تعامل فرا اجتماعی معنی‌دار به دست آمد (01/0> p). همچنین نتایج نشان می‌دهند، متغیر آدرس‌دهی و لذت به‌طور معنی‌داری تجربه تعامل فرا اجتماعی را پیش‌بینی می‌کنند (0001/0>p ).
نتیجه‌گیری: با توجه به مشخصه‌های روانسنجی مناسب نسخه ایرانی مقیاس تجربه تعامل فرا اجتماعی، از مقیاس پیش‌رو می‌توان در بررسی-های تعامل فرا اجتماعی با اشخاص رسانه‌ای و مطالعات مرتبط با پیوستگی‌های فرا اجتماعی بهره برد.

چکیده : القای هیجان، در غیاب آگاهیِ هشیارانه، از محرک­های فراخوان آن هیجان­ها، موضوعی بوده است که علاقه بسیاری را به خود جلب نموده است. پردازش­های هیجانی، بدون آگاهی هشیارانه، نقش مهمی در تعاملات اجتماعی بشر بازی می­کنند. لذا، این مطالعه، با هدف تعیین تأثیر القای زیرآستانه جلوه­های هیجانی چهره بر خُلق، انجام شد.
روش: در این مطالعه­ی نیمه تجربی که روی دانشجویان دانشگاه گیلان انجام شد پس از جلب رضایت مشارکت­کنندگان و تکمیل پرسش­نامه دموگرافیگ و مقیاس خلق مثبت و منفی، افراد به صورت تصادفی به سه گروه مداخله (15 نفر) تقسیم شدند و در سه گروه مداخله القای زیرآستانه جلوه­های هیجانی چهره بر خلق، صورت گرفت.
یافته­ها: نتایج نشان­دهنده تایید فرضیه­های پژوهش بود. چهره­های زیرآستانه­ای شاد، خلق منفی را کاهش و خلق مثبت را افزایش می­دهند، همچنین چهره­های زیرآستانه­ای غمگین، خلق منفی را افزایش و خلق مثبت را کاهش می­دهند.
نتیجه­گیری: ادراک زیرآستانه­ای چهره­ها، در خلق جاری افراد در آزمایشگاه تأثیرگذار است، لذا می­توان از نتایج این پژوهش در زمینه­های درمانی و بالینی اختلالات خلقی در دانشجویان استفاده کرد.