پژوهش های روانشناسی اجتماعی

چکیده  
مقدمه: این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی مداخلات شناختی- رفتاری و روانی- آموزشی بر تکانشگری و خود -ارزشمندی در دانشجویان دختردارای اعتیاد به عشق انجام شد.
روش: روش تحقیق شامل طرح نیمه‌آزمایشی با پیش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه کنترل به همراه پیگیری سه‌ماهه بود. جامعه آماری این پژوهش تمامی دانشجویان کارشناسی دانشگاه گیلان در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. از بین 120 دانشجوی دختری که نمره بالاتر از 16 در پرسشنامه اعتیاد به عشق داشتند، 30 نفر به‌صورت تصادفی انتخاب و به دو گروه آزمایشی (هر کدام 10 نفر) و یک گروه کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌های اعتیاد به عشق پی بادی (2005)، تکانشگری بارت (2004) و خود- ارزشمندی کروکر (2003) بود. گروه آزمایشی اول تحت 10 جلسه 45 دقیقه‌ای مداخله شناختی- رفتاری و گروه آزمایشی دوم تحت 10 جلسه 45 دقیقه‌ای مداخله روانی- آموزشی قرار گرفتند. گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر انجام شد.
یافته­ ها: نتایج نشان داد هر دو مداخله به­طور معناداری تکانشگری را کاهش داده و خود- ارزشمندی را افزایش دادند (05/0>p). آزمون تعقیبی بن‌فرونی نشان داد که تفاوت معناداری بین اثربخشی مداخله شناختی- رفتاری و روانی- آموزشی بر تکانشگری و خود- ارزشمندی وجود ندارد (05/0>p ).
نتیجه­ گیری: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که مداخلات شناختی- رفتاری و روانی- آموزشی هر دو به طور مؤثری در بهبود تکانشگری و خود- ارزشمندی در افراد مبتلا به اعتیاد به عشق تأثیرگذار هستند و از لحاظ اثرگذاری تفاوتی با هم ندارند.

چکیده   مقدمه: هدف پژوهش حاضر، مقایسه سرمایه روان‌شناختی و تعامل اجتماعی در مجتمع‌های مسکونی با و بدون ویژگی کالبدی بود. روش: روش تحقیق حاضر علی- مقایسه ای و جامعه آماری آن شامل 439 خانوار ساکن در 4 مجتمع مسکونی واقع در شهر رشت بود  که از این میان، تعداد 186 خانوار در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری و تحلیل داده‌ها از پرسشنامه سرمایه روان‌شناختی لوتانز و پرسشنامه ادراک تعامل اجتماعی گلاس استفاده شد. جهت تحلیل داده‌ها شیوه‌های آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل واریانس چند متغیری) مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین ساکنان مجتمع‌های با و بدون ویژگی کالبدی ازنظر ابعاد سرمایه روان‌شناختی و تعامل اجتماعی تفاوت معنی‌داری وجود دارد. 8/11 و 3/43 درصد از واریانس مربوط به تفاوت بین دو گروه به ترتیب ناشی از متغیرهای سرمایه روان‌شناختی و تعامل اجتماعی می‌باشد. میانگین نمرات مؤلفه‌های خودکارآمدی، امیدواری و تعامل اجتماعی منفی، در ساکنان مجتمع‌های با ویژگی کالبدی نسبت به مجتمع‌های بدون ویژگی کالبدی بالاتر بود. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان بیان کرد که ابعاد سرمایه روان‌شناختی و تعامل اجتماعی متأثر از ویژگی‌های محیط کالبدی مناسب است و از محیط کالبدی می‌توان به‌عنوان شاخص برای تبیین الگوی رفتاری مثبت و توسعه حالت روان‌شناسانه مثبت در ساکنان مجتمع‌های مسکونی استفاده کرد.