تدوین ابعاد اجتماعی سلامت از منظر مدیریت شهری
دوره 10، شماره 38، تابستان 1399، صفحه 41-64
https://doi.org/10.22034/spr.2020.114688
شیلر کیخاونی، مجید صفاری نیا، احمد علی پور، ولی الله فرزاد
چکیده مقدمه: ارتقاء سلامت اجتماعی در بعد کلان در هر جامعهای نشانهای از رفاه و پیشرفت است و این امر بدون تهیه مدلی بومی و کارکردی متناسب با شرایط جامعه امکان پذیر نمیباشد. پژوهش حاضر به تدوین شاخصهای سلامت اجتماعی از منظر مدیریت شهری میپردازد.
روش: به منظور تدوین ابعاد اجتماعی سلامت از منظر مدیریت شهری از روش زمینهیابی استفاده گردید. جامعه آماری پژوهش عبارت بودند از کلیه خبرگان در حوزه سلامت اجتماعی و مدیران شهری که 311 نفر از آن ها به شیوه در دسترس از شهر تهران انتخاب شدند. ابزار پژوهش عبارت از پرسشنامه محقق ساخته با 20 شاخص و 114 نشانگر، دارای آلفای کرونباخ 975/0 بود که با استفاده از روش زمینهیابی (مصاحبه، گروه کانونی و دلفی) مطابق نظر گروهی از خبرگان سلامت اجتماعی و مدیران ارشد شهری جهت بررسی شاخصهای سلامت اجتماعی از منظر مدیریت شهری در ایران طراحی گردید. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات و تدوین شاخصها از روش تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد.
یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل اکتشافی حاکی از وجود 20 شاخص و 114 نشانگر به عنوان مؤلفههای اجتماعی سلامت از منظر مدیریت شهری بود.
نتیجهگیری: با شناسایی شاخصها و نشانگرهای سلامت اجتماعی شهری میتوان آنها را در ایران اعتباریابی و هنجاریابی نمود و با تهیه چک لیستی مبنی بر این مدل، میتوان به ارتقاء سلامت اجتماعی در طرح ها و پروژههای شهری کمک کرد.