پژوهش های روانشناسی اجتماعی

چکیده مقدمه: هدف پژوهش، پیش­بینی گرایش به آرایش، براساس طرحواره­های ناسازگار اولیه، در زنان و دختران شهر اصفهان است.
روش: پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه پژوهش، شامل تمام دختران و زنان اصفهان هستند که تعداد 120 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل فرم کوتاه پرسش­نامه طرحواره ­(یانگ، 2005) و گرایش به آرایش (اکبری و همکاران، 1394) است.
یافته­ها: داده­های پژوهش توسط ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام، مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد، از بین حوزه­های مختلف طرحواره­ها، فقط حوزه بریدگی و طرد، با گرایش به آرایش رابطه معنادار دارد و می­تواند آن را پیش بینی کند (01/0>P).

چکیده مقدمه: این پژوهش به مطالعه‌ی اثربخشی روان‌درمانی آدلری بر کاهش احساس کهتری و بهبود بهزیستی اجتماعی در بین زنان خیانت‌دیده پرداخته است. روش: این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی همراه با پیش‌آزمون- پس‌آزمون و پیگیری با گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. 16 زن خیانت‌دیده به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس از میان مراجعه‌کنندگان مراکز سلامت روان اجتماع‌محور و شهرداری تهران و داوطلب شرکت در پژوهش حاضر انتخاب شده و به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. قبل و پس از 10 جلسه روان‌درمانی آدلری و سپس 2 ماه بعد، پرسش‌نامه‌ی احساس کهتری بهرامی و خدادادی (1391) و پرسش‌نامه‌ی بهزیستی اجتماعی کیز (1998) برای هر دو گروه اجرا شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام شد. یافته‌ها: نتایج بررسی نشان داد که روان‌درمانی آدلری، میزان احساس کهتری را کاهش داده و بهزیستی اجتماعی را ارتقا بخشیده است و مقایسه‌ی میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون تفاوت معناداری را نشان داد. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده در این پژوهش، روان‌درمانی آدلری می‌تواند موجب کاهش احساس کهتری و ارتقای بهزیستی اجتماعی زنان خیانت‌دیده گردد و پیشنهاد می‌شود که این نوع روان‌درمانی برای سایر زنان خیانت‌دیده، به‌منظور توانمندسازی روان‌شناختی آنان به‌کار گرفته شود.