پژوهش های روانشناسی اجتماعی

چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر بازی‌درمانی تعاملی گروهی بر تعاملات بین فردی، انعطاف‌پذیری و ادراک احساسات کودکان 7 تا 11 سال انجام شد. روش: تعداد 22 نفر از بین کودکان 7 تا 11 سال که به یکی از مراکز روان‌شناسی بالینی شهر اصفهان مراجعه کرده بودند، به شیوه در دسترس انتخاب شدند. همه افراد نمونه در مهارت‌های اجتماعی، تعاملات بین فردی، انعطاف‌پذیری و ادراک احساسات، نمره‌ی پایین کسب کرده بودند. افراد نمونه به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. جلسات بازی‌درمانی تعاملی گروهی برای گروه آزمایش در ده جلسه اجرا شد. کلیه‌ی آزمودنی‌ها قبل و بعد از ارائه‌ی برنامه‌ی درمانی به پرسش‌نامه‌های تعاملات بین فردی، انعطاف‌پذیری و ادراک احساسات بعنوان پیش‏آزمون و پس‏آزمون پاسخ دادند. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها با به‌کارگیری آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد که نمرات آزمودنی‌های گروه آزمایش، در مقایسه با گروه کنترل، در متغیرهای تعاملات بین فردی، انعطاف‌پذیری و ادراک احساسات به‌طور معناداری افزایش یافته است (05 /0P