ساختار معنایی حریم خصوصی در فرهنگ ایرانی: مطالعهای بر مبنای تحلیل تناظر
دوره 7، شماره 26، تابستان 1396
عباس ذبیح زاده، محمدعلی مظاهری، جواد حاتمی، لیلی پناغی، محمدرضا نیک فرجام
چکیده مقدمه: مطالعات اخیر حاکی از تأثیرپذیری نحوهی تنظیم حریم خصوصی از بافتار فرهنگی-اجتماعی است. هدف از این مطالعه بررسی ساختار معنایی حریم خصوصی در فرهنگ ایرانی بود. روش: در یک مطالعهی مقطعی 100 نفر (40 نفر در مرحلهی یکم و 60 نفر در مرحلهی دوم) از جمعیت عمومی به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. در گام نخست از طریق تکلیف تولید واژگان تداعی شده، 9 واژهی پرتکرار متداعی با حریم خصوصی استخراج شد. در مرحلهی دوم نیز طی تکلیف مشابهت قضاوتشده، درجهی ارتباط دوبهدوی واژگان مزبور مورد ارزیابی شرکتکنندگان قرار گرفت. یافتهها: نتایج تحلیل تناظر حاکی از نگاشت مؤلفهها بر روی دو بُعد است. بدینگونه که مؤلفههای مستخرج برحسب مبنای فردگرایانه و جمعگرایانهی خود در ارتباط با حریم خصوصی قرار گرفته است. درحالیکه مؤلفههای فردگرایانه بازنمود مبانی جهانشمول حریم خصوصی است، مؤلفههای جمعگرایانه بیانگر تأثیرات فرهنگی در تعریف حریم خصوصی است. نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه در قالب مبانی جهانشمول و فرهنگ بستهی حریم خصوصی مورد بحث قرار گرفته است.