کلیدواژه‌ها = سلامت روان

پیش بینی رفتار رأی دهی بر اساس سلامت روان، بهزیستی اجتماعی و خودکارآمدی روانی شهروندان تهرانی در انتخابات

دوره 10، شماره 40، زمستان 1399، صفحه 43-58

https://doi.org/10.22034/spr.2021.127713

رکسانا ساسان نژاد، مجید صفاری نیا، احمد علیپور

چکیده پژوهش حاضر باهدف پیش بینی رفتار رأی دهی بر اساس سلامت روان، بهزیستی اجتماعی و خودکارآمدی روانی شهروندان تهرانی در انتخابات انجام گرفت. این پژوهش از نوع پژوهش‌های توصیفی-همبسستگی بود. نمونه مورد مطالعه پژوهش حاضر شامل 400 نفر از افراد بالای 20 سال شهر تهران بود که حداقل یک بار در انتخابات شرکت کرده بودند. این افراد به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، انتخاب شدند. اعضای نمونه پرسشنامه‌های بهزیستی اجتماعی کیز (1998)، سلامت روان 25-SCL، خودکارآمدی شرر و مادوکس (GSE) و رفتارهای رأی‌دهی شهرام‌نیا و همکاران (1394) را تکمیل نمودند. تجزیه و تحلیل داده‌های پژوهش با استفاده از نرم افزار SPSS-20 و آزمون تحلیل رگرسیون گام به گام انجام گرفت. نتایج نشان داد سه مدل رگرسیونی برای پیش بینی رفتارهای رأی دهی معنادار است. بدین صورت که به ترتیب خودکارآمدی روانی، بهزیستی اجتماعی و سلامت روان قوی ترین پیش بینی کننده های رفتارهای رأی دهی می باشند و خودکارآمدی روانی، بهزیستی اجتماعی و سلامت روان، رفتارهای رأی دهی را در جهت مثبت (01/0p <)، پیش بینی می کنند. با توجه به نتایج حاصله می توان گفت که زمانی می توان انتظار رفتارهای مناسب رأی دهی از افراد جامعه را داشت که سلامت روانی و اجتماعی مناسبی بر وضعیت عموم افراد جامعه حاکم باشد و این نکته بسیار مهمی است که باید در تربیت سیاسی- اجتماعی افراد جامعه مدنظر داشت.

پیش‏ بینی سلامت روان بر اساس اضطراب و همبستگی اجتماعی ناشی از بیماری کرونا

دوره 9، شماره 36، زمستان 1398، صفحه 129-141

سوسن علیزاده فرد، مجید صفاری نیا

چکیده هدف: همه‏گیری بیماری‏ کرونا و اجرای قرنطینه، اثرات مختلفی بر جنبه‏های روانی و اجتماعی افراد جامعه گذاشته است. هدف از پژوهش حاضر مطالعه ارتباط اضطراب و همبستگی ناشی از بیماری کرونا با سلامت روان در جامعه شهر تهران است.
روش: به این‏منظور نمونه‏ای شامل 618 زن و مرد بزرگسال توسط پرسشنامه GHQ-12، مقیاس اضطراب بیماری کرونا (علیپور، 1398)، و همبستگی اجتماعی (بر اساس پرسشنامه بهزیستی اجتماعی کیز و شاپیرو، 2004) به‏صورت اینترنتی و از طریق شبکه‏های مجازی مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت تجزیه و تحلیل داده‏ها از روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد.
یافته‏ها: نتایج حاصل نشان داد که اضطراب بیماری کرونا (بصورت منفی) و همبستگی اجتماعی ناشی از بیماری کرونا (بصورت مثبت) با سلامت روان همبستگی دارد. همچنین مشخص شد که اضطراب و همبستگی اجتماعی ناشی از بیماری کرونا، به ترتیب 47 و 26 درصد از تغییرات سلامت روان را پیش‏بینی می‏کنند.
نتیجه‏گیری: این نتایج نشان‏دهندة بروز اثرات مثبت و منفی روانی و اجتماعی در زمان قرنطینه بوده و دارای تلویحات کاربردی در تدوین مداخلات بحران در زمان همه‏گیری بیماری کرونا است.

تحلیل وضعیت فساد اداری براساس سلامت روان با نقش میانجی گری بهزیستی روانشناختی (مدل یابی معادلات ساختاری)

دوره 8، شماره 31، پاییز 1397، صفحه 17-32

رضا حسین پور، رامین غریب زاده، سلیم کاظمی

چکیده چکیده مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تحلیل وضعیت فساد اداری براساس سلامت روان و با نقش میانجی‌گری بهزیستی روانشناختی انجام شد. روش: روش تحقیق، توصیفی - همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه محقق اردبیلی بود که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم هر طبقه 280 نفر به‌عنوان نمونه آماری جهت مطالعه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌های پژوهش از سه پرسشنامه استاندارد سلامت عمومی، پرسشنامه فساد اداری و پرسشنامه بهزیستی روانشناختی استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده‌های تحقیق از ماتریس همبستگی و مدل‌یابی معادلات ساختاری (تحلیل مسیر) استفاده گردید. یافته‌ها:  نتایج تحقیق با استفاده از نتایج الگوی ساختاری نشان داد که بین سلامت روان با فساد اداری (54/0-) رابطه منفی و معنی دار و بهزیستی روانشناختی (49/0) رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد. رابطه بین بهزیستی روانشناختی با فساد اداری (39/0-) منفی و معنی دار بود. همچنین رابطه بین سلامت روان و فساد اداری با نقش میانجی‌گری بهزیستی روانشناختی (52/0-) معکوس و معنی دار بود. نتیجه‌گیری:  بر اساس یافته‌های این تحقیق، سلامت روان کارکنان سازمان می‌تواند هم در کاهش فساد اداری و هم در بهزیستی روانشناختی کارکنان موثر باشد. واژه‌های کلیدی: سلامت روان، فساد اداری، بهزیستی روانشناختی، کارکنان، دانشگاه محقق اردبیلی.  

نقش متمایز کننده معنویت و حمایت اجتماعی در سلامت روان و اضطراب مرگ سالمندان

دوره 8، شماره 29، بهار 1397، صفحه 1-22

سمیرا حبیب اللهی، شکوه السادات بنی جمالی، شیدا سوداگر، ناصر صبحی قراملکی

چکیده مقدمه: رابطه معنویت و حمایت اجتماعی با سلامت روان و اضطراب مرگ سالمندان به مطالعه بیشتری نیاز دارد. از این‌رو، هدف پژوهش حاضر تعیین رابطه بین معنویت و حمایت اجتماعی با سلامت روان و اضطراب مرگ در سالمندان بود.
روش: روش این پژوهش همبستگی بود و 350 سالمند ساکن شهر تهران، پرسشنامه‌ها را تکمیل کردند. ابزارهای مورد استفاده عبارت بودند از: پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (GHQ)، مقیاس اضطراب مرگ تمپلر، پرسشنامه معنویت پارسیان و دونینگ و پرسشنامه حمایت اجتماعی فیلیپس. داده‌های بدست آمده با استفاده از تحلیل همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تجزیه و تحلیل شدند.
یافته‌ها: رابطه بین سلامت روان و اضطراب مرگ با معنویت و حمایت اجتماعی معنادار بود. معنویت قادر به پیش‌بینی معنادار سلامت روان (0001/0>P ،406/0 -=β) و اضطراب مرگ (0001/0>P ،233/0- =β) بود. همچنین حمایت اجتماعی توانست سلامت روان (0001/0>P ،349/0- =β) و اضطراب مرگ (0001/0>P ،286/0 -=β) را پیش‌بینی کند.
نتیجه‌گیری: این یافته‌ها اهمیت معنویت و حمایت اجتماعی را به عنوان عوامل پیشگیری کننده مربوط به مشکلات سلامت روان و اضطراب مرگ سالمندان آشکار می‌سازند.
 
واژه‌های کلیدی: معنویت، حمایت اجتماعی، سلامت روان، اضطراب مرگ، سالمندی.

شبکه‌های اجتماعی مجازی و نقش آن در پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی، احساس تنهایی و سلامت‏روان دانش‌آموزان

دوره 6، شماره 21، بهار 1395

مجید سلیمانی

چکیده مقدمه: هدف از مطالعه‌ی حاضر بررسی نقش شبکه‌های اجتماعی مجازی در پیش‌بینی اهمال‌کاری تحصیلی، احساس تنهایی و سلامت روان در دانش‌آموزان بود. روش: جامعه‌ی آماری پژوهش شامل کلیه‌ی دانش‌آموزان سوم دبیرستان قم بود از میان آنها که 334 نفر با روش نمونه‌گیری ساده انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها؛ پرسش‌نامه‌ی محقق‌ساخته‌ی میزان استفاده از شبکه‌های اجتماعی مجازی، پرسش‌نامه‌های اهمال‏کاری تحصیلی سواری، احساس تنهایی (UCLA) و سلامت عمومی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها از طریق تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد استفاده کردن از شبکه‌های اجتماعی مجازی می‌تواند اهمال‌کاری تحصیلی، احساس تنهایی و سلامت روان را در دانش‌آموزان پیش‌بینی می‌کند. همچنین اهمال‌کاری تحصیلی، احساس تنهایی و سلامت روان با مدت استفاده از شبکه‌‌های مجازی، رابطه‌ی مثبت معنادار دارد. نتیجه‌گیری: شبکه‌های اجتماعی مجازی به‌واسطه‌ی درگیر کردن کاربران خود، ممکن است موجب بروز مشکلاتی در زندگی و وضعیت روان‌شناختی فرد شود.