پیشبینی گرایش به سوء مصرف مواد بر اساس خودبیگانگی تحصیلی، عملکرد خانواده و اهمالکاری تحصیلی با میانجیگری هوش هیجانی در دانشآموزان
دوره 15، شماره 57، بهار 1404، صفحه 17-30
https://doi.org/10.22034/spr.2025.450073.1939
فتاح ویسی، انسیه بابایی، عباس احمدی
چکیده هدف: این پژوهش با هدف پیشبینی گرایش به سوء مصرف مواد بر اساس خودبیگانگی تحصیلی، عملکرد خانواده و اهمالکاری تحصیلی با میانجیگری هوش هیجانی در دانشآموزان انجام شد.
روش: روش تحقیق این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان بیجار در سال تحصیلی 1401-1400 به تعداد 500 نفر بودند که با توجه به جدول گرجسی_ مورگان، 217 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه های گرایش به سوء مصرف مواد جانسون (1989)، خودبیگانگی تحصیلی دیلون و گروات (1976)، عملکرد خانواده اپشتین و همکاران (1983)، اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (2013) و هوش هیجانی برادبوری و گریوز (2004) بود. دادههای پژوهش با آزمون تحلیل مسیر و استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 24 و AMOS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: یافتهها نشان داد که بین خودبیگانگی تحصیلی، عملکرد خانواده و اهمالکاری تحصیلی با هوش هیجانی در دانشآموزان رابطه معنادار وجود دارد (05/0>P). نتایج تحلیل رگرسیون گام بهگام نیز بیانگر این بود که از خودبیگانگی آموزشی 635/0، عملکرد خانواده 520/0، هوش هیجانی 366/0 و اهمالکاری تحصیلی 731/0 از گرایش به مصرف مواد را تبیین میکند.
نتیجهگیری: با توجه به اهمیت نقش اساس خودبیگانگی تحصیلی، عملکرد خانواده و اهمالکاری تحصیلی در گرایش دانش آموزان به مواد مخدر نتایج پژوهش حاضر میتواند در زمینه برنامهریزی و اتخاذ سیاستهای مقتضی جهت ارائه برنامههای آموزشی به خانوادهها و دانش آموزان آنها مفید باشد.
شبکههای اجتماعی مجازی و نقش آن در پیشبینی اهمالکاری تحصیلی، احساس تنهایی و سلامتروان دانشآموزان
دوره 6، شماره 21، بهار 1395
مجید سلیمانی
چکیده مقدمه: هدف از مطالعهی حاضر بررسی نقش شبکههای اجتماعی مجازی در پیشبینی اهمالکاری تحصیلی، احساس تنهایی و سلامت روان در دانشآموزان بود. روش: جامعهی آماری پژوهش شامل کلیهی دانشآموزان سوم دبیرستان قم بود از میان آنها که 334 نفر با روش نمونهگیری ساده انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها؛ پرسشنامهی محققساختهی میزان استفاده از شبکههای اجتماعی مجازی، پرسشنامههای اهمالکاری تحصیلی سواری، احساس تنهایی (UCLA) و سلامت عمومی استفاده شد. تجزیه و تحلیل دادهها از طریق تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون انجام شد. یافتهها: نتایج نشان داد استفاده کردن از شبکههای اجتماعی مجازی میتواند اهمالکاری تحصیلی، احساس تنهایی و سلامت روان را در دانشآموزان پیشبینی میکند. همچنین اهمالکاری تحصیلی، احساس تنهایی و سلامت روان با مدت استفاده از شبکههای مجازی، رابطهی مثبت معنادار دارد. نتیجهگیری: شبکههای اجتماعی مجازی بهواسطهی درگیر کردن کاربران خود، ممکن است موجب بروز مشکلاتی در زندگی و وضعیت روانشناختی فرد شود.