انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 The construction and validation of the Social Status Seeking Scale (4S) and its relationship with Social Distinction seeking ساخت و روایی سنجی مقیاس جایگاه طلبی اجتماعی و ارتباط آن با تشخص طلبی اجتماعی 1 16 245377 10.22034/spr.2026.533926.2158 FA مراد عبدی ورمزان استادیار ، گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران. 0000-0002-2168-9738 هیمن محمودفخه استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. مونا صفاری نیا گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0003-4225-5899 Journal Article 2025 12 11 Introduction: Status-seeking, as a fundamental motivation, drives many human behaviors. The aim of the present study was to construct and validate a scale for measuring social status-seeking and to determine its relationship with social distinction. Method: This study employed a mixed-method approach across three stages. In the first stage, the study population included all articles published in the field of social status-seeking between 2015 and 2025. The study sample consisted of 95 articles that were systematically reviewed, from which 130 items were extracted. After content validity assessment by experts and calculation of the content validity ratio (CVR) and content validity index (CVI), 72 items remained. In the second stage, the approved items were compiled into an electronic scale (Google Form) and administered to 151 Iranian social media users (aged 16 to 70 years). The data were analyzed using exploratory factor analysis (EFA), which reduced the scale to 29 items. In the third stage, the remaining items were re-administered, and 4,457 valid responses were obtained, which were analyzed using confirmatory factor analysis (CFA). Results: The final scale consisted of 22 items loading onto three factors, which collectively explained 59% of the variance in the social status-seeking construct. Conclusion: The Social Status Seeking Scale (4S) is a valid instrument for measuring the motivation to attain social status. Assessing its relationship with social distinction provided evidence for the criterion validity of the scale. مقدمه: جایگاه‌طلبی به‌عنوان یک انگیزه، راه‌انداز بسیاری از رفتارهای انسان است. هدف پژوهش حاضر ساخت و روایی‌سنجی یک مقیاس برای سنجش جایگاه‌طلبی اجتماعی و تعیین ارتباط آن با تشخص‌طلبی اجتماعی بود. روش: این پژوهش به شیوه آمیخته و در سه مرحله انجام شد. در مرحله اول جامعه مورد مطالعه شامل تمام مقالات چاپ شده در حوزه جایگاهطلبی اجتماعی بود که در خلال سالهای ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ چاپ شده بودند. نمونه مورد مطالعه شامل 95 مقاله بود که به شیوه نظاممند مرور شدند و ۱۳۰ گویه از آنها استخراج شد. پس از روایی‌سنجی توسط خبرگان و محاسبه نسبت و شاخص روایی محتوا، ۷۲ گویه باقی ماند. در مرحله دوم، گویه‌های تأییدشده در قالب یک مقیاس الکترونیک (گوگل‌فرم) تدوین و برای ۱۵۱ نفر از ایرانیان کاربر فضای مجازی (۱۶ تا ۷۰ سال) اجرا شد. داده‌ها با تحلیل عامل اکتشافی تحلیل و به ۲۹ گویه کاهش یافت. در مرحله سوم، گویه‌های باقی‌مانده مجدداً منتشر و ۴۴۵۷ پاسخ معتبر دریافت شد که با تحلیل عامل تأییدی بررسی گردید. یافته‌ها: مقیاس نهایی شامل ۲۲ گویه در قالب ۳ عامل بود که ۵۹ درصد از واریانس سازه جایگاه‌طلبی اجتماعی را تبیین می‌کند. نتیجه‌گیری: مقیاس جایگاه‌طلبی اجتماعی ابزاری معتبر برای سنجش انگیزه به‌دست‌آوردن جایگاه اجتماعی است. سنجش رابطه آن با تشخص‌طلبی اجتماعی نشان‌دهنده روایی ملاکی مقیاس بود.

https://www.socialpsychology.ir/article_245377_40f0aa1466bebed764160dd312179df2.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 From ‘Me’ to ‘We’: A Structural Model of Teamwork, Empathy, and Self-Control in Promoting Couples’ Flourishing از «من» تا «ما»: مدلی ساختاری از کار گروهی، همدلی و خودکنترلی در ارتقای شکوفایی زوجین 17 38 245366 10.22034/spr.2026.521321.2127 FA مجید صدوقی دانشیار روانشناسی دانشگاه کاشان 0000-0002-6439-6513 احمد مذهب دار دانش آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه کاشان 0009-0003-2246-8077 Journal Article 2025 11 09 Introduction: Investigating the factors that influence flourishing in marital life is crucial for reducing family problems, enhancing wellbeing, and improving positive functioning among couples. This study aimed to examine the relationship between teamwork skills, empathy, and self-control with couples’ flourishing, considering the mediating role of we-ness. Method: The statistical population consisted of married men and women aged 25 to 50 in Kashan, Iran, in 2024. A sample of 356 participants was selected using convenience sampling. Participants completed the Flourishing Scale (Butler & Kern, 2016), the Toronto Empathy Questionnaire (2009), the Teamwork Skills Scale (Romero, 2022), the Self-Control Scale (Tangney et al., 2004), and the Weness Scale (TopcuUzer et al., 2021). Data were analyzed using structural equation modeling (SEM) in Amos24. Results: SEM results indicated that the proposed model had a good fit with the data. Empathy (β = 0.280, p ≤ 0.001), self-control (β = 0.140, p ≤ 0.001), and teamwork (β = 0.269, p ≤ 0.001) directly predicted flourishing. Furthermore, weness significantly mediated the relationships of both empathy (β = 0.128, p ≤ 0.01) and teamwork (β = 0.131, p ≤ 0.01) with flourishing. However, the indirect effect of self-control on flourishing through weness was not significant. Conclusion: Based on these findings, counselors and couple therapists can strengthen teamwork skills and empathy to enhance couples’ sense of we-ness and shared identity, thereby supporting greater flourishing in their relationships. م مقدمه: بررسی عوامل مؤثر بر شکوفایی در بستر زندگی مشترک، اهمیت ویژه‌ای در کاهش مشکلات خانوادگی، افزایش سطح بهزیستی و عملکرد مثبت زوجین دارد. پژوهش حاضر باهدف تعیین رابطه میان مهارت‌های کارگروهی، همدلی و خودکنترلی با شکوفایی زوجین با توجه به نقش واسطه‌ای ما بودن انجام گرفت. روش: جامعۀ آماری پژوهش، شامل مردان و زنان متأهل 25 تا 50 سال شهر کاشان در سال 1403 بود که تعداد 356 نفر با استفاده از نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و به مقیاس‌های شکوفایی باتلر و کرن (2016)، همدلی تورنتو (2009)، کار گروهی رامرو (2022)، خودکنترلی تانجنی (2004) و ما بودن تاپکیویوزر (2021) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری و با استفاده از نرم‌افزار Amos-24 مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است و همدلی (001/0p≤، 280/0=ß)، خودکنترلی (001/0p≤، 140/0=ß) و کار گروهی (001/0p≤، 269/0=ß) به‌طور مستقیم، شکوفایی را پیش‌بینی می‌کنند. به‌علاوه، اثر میانجی‌گر ما بودن در رابطه همدلی با شکوفایی (01/0p≤، 128/0=ß) و همچنین، کارگروهی با شکوفایی (01/0p≤، 131/0=ß) معنیدار بود، اما اثر غیرمستقیم خودکنترلی بر شکوفایی از طریق میانجی ما بودن معنیدار نبود. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج پژوهش، مشاوران و زوج‌درمان گران می‌توانند با تقویت مهارت‌های کارگروهی و همدلی، احساس ما بودن و هویت مشترک زوجین را ارتقا داده و از این طریق به شکوفایی هرچه بیشتر آن‌ها کمک نمایند.

https://www.socialpsychology.ir/article_245366_3173860f5bdf12bb35da9ee44659955c.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 Evaluation and Comparison of Smartphone Inaccessibility-Induced Fears Among Elementary School Students in Shiraz مقایسه ترس های ناشی از عدم دسترسی به تلفن هوشمند در دانش آموزان دوره ابتدایی شهر شیراز 39 56 245367 10.22034/spr.2026.522338.2131 FA مهدی محمدی دانشگاه شیراز 0000-0002-0121-5092 سیده حانیه حسینی دانشگاه شیراز 0009-0009-4929-0727 Journal Article 2025 12 09 Introduction: The use of mobile phones in education, particularly at the elementary level, can serve as an effective learning tool. However, challenges such as unequal access to technology and the need for proper supervision must also be considered. Although mobile phones offer educational benefits for elementary students, they also present various risks. This study aimed to evaluate and compare fears related to smartphone inaccessibility (nomophobia) among elementary school students in Shiraz. Four dimensions of fear were examined: fear of losing connection with others, fear of losing emotional bonds, fear of losing information, and fear of losing comfort and convenience. Method: This study employed a quantitative approach using a comparative descriptive-survey design. The population comprised all upper elementary students (grades 4–6) in Shiraz during the 2024–2025 academic year. A stratified random sample by gender was selected, including 115 male students (63%) and 67 female students (37%). Nomophobia was assessed using the Yildirim and Correia Scale (2015), a 23-item Likert-type questionnaire with four subscales: fear of losing bonds, fear of losing information, fear of losing connection, and fear of losing comfort. Content validity and reliability were confirmed via correlation coefficients and Cronbach’s alpha (total α = 0.86). Data were analyzed using one-sample t-tests, multivariate analysis of variance (MANOVA), repeated-measures ANOVA, and Bonferroni post hoc tests. Results: The results indicated that among male students, fears of losing bonds and losing information were above the benchmark mean, while fears of losing connection and losing comfort were at the benchmark level. Among female students, fears of losing connection, losing bonds, and losing comfort were above the benchmark, whereas fear of losing information was at the benchmark level. Female students scored significantly higher than males across all four fear dimensions. Fear of losing connection was identified as the predominant fear in both genders. Conclusion: The pervasive influence of smartphones on students’ daily lives necessitates comprehensive interventions encompassing educational, psychological, and family-based strategies to alleviate nomophobia-induced anxiety. The implementation of gender-specific approaches and substitute activities emerges as a pivotal component for program efficacy. مقدمه: استفاده از تلفن همراه در حوزه آموزش، به ویژه در مقطع ابتدایی، میتواند به عنوان یک ابزار یادگیری مؤثر عمل کند، با این حال، چالش‌هایی مانند دسترسی نابرابر به فناوری و نیاز به نظارت بر استفاده صحیح از آن‌ها نیز وجود دارد که باید مورد توجه قرار گیرد. استفاده از تلفن همراه در بین دانش‌آموزان ابتدایی با وجود مزایای آموزشی، چالش‌ها و آسیب‌های متعددی به همراه دارد. این پژوهش با هدف ارزیابی و مقایسه ترس‌های ناشی از عدم دسترسی به تلفن هوشمند در دانش‌آموزان دوره ابتدایی شهر شیراز انجام شد. روش: این پژوهش با طرح کمی و روش توصیفی – پیمایشی از نوع مقایسه ای انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دوره دوم ابتدایی شهر شیراز در سال تحصیلی 1404-1403 بود. نمونه‌گیری به روش تصادفی طبقه‌ای 115 دانش‌آموز پسر و 67 دانش‌آموز دختر انتخاب شدند. برای سنجش نوموفوبیا از مقیاس یلدریم و کوریا (2015) با چهار بعد ترس از دست دادن پیوندها، اطلاعات، ارتباط با دیگران و از دست دادن آرامش و راحتی استفاده شد. روایی محتوایی و پایایی ابزار با استفاده از ضریب همبستگی و آلفای کرونباخ تأیید شد. داده‌ها با استفاده از آزمون تی تک‌نمونه‌ای، تحلیل واریانس چندمتغیره و آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر و تعقیبی بونفرونی تحلیل شدند. یافته ها: یافته‌ها نشان داد که در دانش آموزان پسر، ترس از دست دادن پیوندها و اطلاعات بالاتر از میانگین معیار و ترس از دست دادن ارتباط با دیگران و از دست دادن آرامش و راحتی در حد معیار بود و در دانش آموزان دختر، ترس از دست دادن ارتباط با دیگران، پیوند با دیگران و آرامش و راحتی بالاتر از حد معیار و ترس از دست دادن اطلاعات در حد معیار بود. دانش‌آموزان دختر به‌طور معنی داری در هر 4 بعد ترس از عدم دسترسی به تلفن همراه بالاتر از پسران بودند. ترس از دست دادن ارتباط با دیگران به عنوان ترس غالب در دانش آموزان دختر و پسرشناسایی شد. نتیجه گیری: با توجه به نقش پررنگ تلفن‌های هوشمند در زندگی دانش‌آموزان، مداخلات آموزشی، روان‌شناختی و خانواده محور می‌توانند به کاهش اضطراب ناشی از نوموفوبیا کمک کنند. تمرکز ویژه بر نیازهای جنسیتی و فعالیت‌های جایگزین کلید موفقی برای کارایی برنامه هستند.

https://www.socialpsychology.ir/article_245367_be235fd087152a78b669a188c69e125c.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 Investigating the Relationship between School Belonging and Academic Well-being with the Mediating Role of Students' Love of Learning بررسی رابطه تعلق به مدرسه با بهزیستی تحصیلی با نقش میانجی گری عشق به یادگیری دانش‌آموزان 57 70 245368 10.22034/spr.2026.523279.2134 FA خدیجه سعیدپور کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران بهمن کرد دانشیار گروه روانشناسی، واحد مهاباد، دانشگاه آزاد اسلامی، مهاباد، ایران. 0000-0002-4229-4014 Journal Article 2025 11 14 Introduction: School belonging, as a key component of students' educational experience, plays a decisive role in fostering a sense of security and a positive relationship with the learning environment. This study aimed to investigate the relationship between school belonging and academic well-being, with the mediating role of love of learning among students. Method: This research is applied in purpose and descriptive-correlational in methodology. The statistical population included all second-year high school students in Baneh city during the 2023–2025 academic year. The sample size was estimated at 364 participants using the Cochran formula, and participants were selected through multi-stage cluster sampling. Data were collected using the School Belonging Questionnaire (Brown & Evans, 2002), the Academic Well-Being Scale (Tuminin Sweeney, 2012), and the Love of Learning Scale (McFarlane, 2003). Data analysis was performed using Pearson correlation and structural equation modeling (SEM) with SPSS 29 and AMOS 26 software, with a significance level set at 0.05. Results: The results showed a positive and significant relationship between school belonging and academic well-being (p < 0.01). Love of learning had a direct and significant relationship with both school belonging and academic well-being. Furthermore, school belonging had an indirect and significant effect on academic well-being through the mediating role of love of learning (p < 0.05). Conclusion: Based on the findings, a sense of belonging to school and a love of learning significantly contribute to students' academic well-being. Improving teaching methods and strengthening positive support programs within the school environment can enhance academic engagement and promote mental health. مقدمه: تعلق به مدرسه به عنوان یکی از مؤلفه‌های کلیدی در تجربه تحصیلی دانش‌آموزان، نقش تعیینکننده‌ای در شکل‌گیری احساس امنیت و ارتباط مثبت با محیط آموزشی دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی رابطه بین تعلق به مدرسه و بهزیستی تحصیلی با نقش میانجی عشق به یادگیری در دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر بانه انجام شد. روش: روش تحقیق این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روششناسی، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان بانه در سال تحصیلی 03-1402 بود. برای محاسبه حجم نمونه آماری، فرمول کوکران و مقدار آن 364 نفر برآورد شد و سپس به روش نمونه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای، پرسشنامه‌ها توزیع شد. به منظور جمعآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های تعلق به مدرسه بروان و ایوانز (2002)، بهزیستی تحصیلی تومینین سوینی (2012) و عشق به یادگیری مک فارلن (2003) استفاده شد. تحلیل داده‌ها با روش همبستگی پیرسون و مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS29 و AMOS26 انجام شد و سطح معناداری 05/0 برای آزمون‌ها در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد، بین تعلق به مدرسه با بهزیستی تحصیلی رابطه مثبت و معنادار وجود دارد (01/0>p) و عشق به یادگیری رابطه مستقیم و معناداری با تعلق به مدرسه و بهزیستی تحصیلی دارد و افزون بر این، تعلق به مدرسه با میانجی عشق به یادگیری دارای اثر غیرمستقیم و معناداری بر بهزیستی تحصیلی بود (05/0>p). نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها، برخورداری از احساس تعلق به مدرسه و عشق به یادگیری تاثیر قابل ملاحظهای بر بهزیستی تحصیلی دانش آموزان دارد و بهبود روش‌های آموزشی و تقویت برنامه‌های حمایتی مثبت در محیط مدرسه میتواند منجر به ارتقای اشتیاق به یادگیری و سلامت روانی شود.

https://www.socialpsychology.ir/article_245368_d0def4d83706635dc93a3f4557b2653d.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 The Mediating Role of Mentalization in the Relationship Between Childhood Maltreatment, Perceived Social Support, and Social Anxiety Symptoms Among Female High School Students تعیین رابطه میان بدرفتاری دوران کودکی و حمایت اجتماعی ادراک شده با نشانه‌های اضطراب اجتماعی با نقش میانجی ذهنی سازی در دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرکرمانشاه 71 90 245369 10.22034/spr.2026.523821.2136 FA خدیجه زبیدی زاد کارشناسی ارشد روانشناسی کامران یزدانبخش دانشیار روانشناسی شناختی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی خدامراد مومنی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی Journal Article 2025 12 01 Introduction: Social anxiety is a prevalent psychological issue among children and adolescents, negatively affecting their mental health and academic achievement. This study aimed to investigate the mediating role of mentalization in the relationship between childhood maltreatment, perceived social support, and symptoms of social anxiety among female senior high school students in Kermanshah. Method: This study employed a correlational design using structural equation modeling (SEM). The statistical population comprised all female senior high school students in Kermanshah during the 2023–2024 academic year (approximately 25,000 individuals). A sample of 292 students was selected using cluster sampling. Data collection instruments included the Social Anxiety Scale for Adolescents (SAS-A; La Greca & Lopez, 1998), the Childhood Trauma Questionnaire (CTQ; Bernstein, 2003), the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (MSPSS; Zimet et al., 1988), and the Mentalization Questionnaire (MZQ; Dimitrijević et al., 2017). Pearson correlation coefficients were used to examine relationships between variables, and the proposed model was tested using SEM. Data were analyzed using SPSS version 28 and AMOS version 24. Results: Findings indicated that perceived social support had both direct and indirect effects (mediated by mentalization) on social anxiety (p < 0.01). Childhood maltreatment had a direct effect on social anxiety (p < 0.01). Model fit indices confirmed the adequacy of the proposed model, and the predictor variables collectively explained 62% of the variance in social anxiety. Conclusion: The results highlight the complex and multidimensional psychological pathways linking early experiences to emotional outcomes in adolescence. Mentalization, as a mediating factor, can play a significant role in the early identification of social anxiety and in the development of effective interventions aimed at preventing its adverse effects on adolescent mental health. م مقدمه: اضطراب اجتماعی یکی از مشکلات روان‌شناختی رایج در کودکان و نوجوانان است که بر سلامت روان و پیشرفت تحصیلی آن‌ها تأثیر می‌گذارد. این پژوهش با هدف تعیین رابطه میان بدرفتاری دوران کودکی و حمایت اجتماعی ادراک شده با نشانه‌های اضطراب اجتماعی با نقش میانجی ذهنی سازی در دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرکرمانشاه انجام شد. روش پژوهش همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، کلیه دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند. بر اساس برآوردهای جمعیتی و آمارهای موجود، حجم این جامعه در سال تحصیلی مذکور بالغ بر 25,۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شد. که با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای، 292 نفر انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه‌های استاندارد اضطراب اجتماعی نوجوانان (لاگرکا و لوپز، 1998)، بدرفتاری دوران کودکی (برنستاین، 2003)، حمایت اجتماعی ادراک‌شده (ریمن و همکاران، 1988) و ذهنی‌سازی (دیمیتریویچ و همکاران، 2017) بود. در این پژوهش رابطه بین متغیرها با آزمون همبستگی پیرسون و مدل پژوهش با تکنیک مدلسازی معادلات ساختاری آزمون شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS 28 و AMOS 24 انجام شد. یافته‎ها: یافته‌ها نشان داد حمایت اجتماعی ادراک‌شده تأثیر مستقیم و غیرمستقیم (با میانجی‌گری ذهنی‌سازی) بر اضطراب اجتماعی دارد (01/0>p). بدرفتاری دوران کودکی تنها به‌صورت مستقیم بر اضطراب اجتماعی تأثیرگذار بود (01/0>p). شاخص‌های برازش مدل تأییدکننده برازش مناسب بودند و متغیرهای مدل توانستند 62 درصد از واریانس اضطراب اجتماعی را تبیین کنند. نتیجه‎گیری: نتایج نشان داد مسیرهای روان‌شناختی میان تجارب اولیه و پیامدهای هیجانی پیچیده و چندبعدی هستند. نقش ذهنی‌سازی به‌عنوان میانجی می‌تواند در شناسایی زودهنگام اضطراب اجتماعی و مداخله مؤثر برای پیشگیری از اثرات سوء آن بر سلامت روان نوجوانان مفید باشد.

https://www.socialpsychology.ir/article_245369_cb1dd22518b4a3b64909117d5c4fdff5.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 Comparing the Effectiveness of Flourishing Training and Transactional Analysis on Career Path Optimism and University-to-Work Transition Readiness among Students مقایسه اثربخشی آموزش شکوفایی با تحلیل رفتار متقابل بر خوش‌بینی مسیر شغلی و آمادگی گذار دانشجویان از دانشگاه به بازار کار 91 108 245370 10.22034/spr.2026.525963.2140 FA امید روح افزا مرکز مشاوره و سلامت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان (GUASNR) گرگان، ایران. 0000-0003-2181-8808 سید مجتبی عقیلی دانشیار گروه علمی روانشناسی، دانشگاه پیام ‌نور، تهران، ایران. 0000-0002-0523-2981 Journal Article 2025 12 03 Introduction: Successful entry into the labor market is a critical stage in students' professional development, and targeted educational interventions can enhance their career optimism and transition readiness. This study aimed to compare the effectiveness of flourishing training and transactional analysis on students' career path optimism and readiness for the transition from university to the workforce. Methods: This study employed a quasi-experimental design with a pretest-posttest and a control group. The population comprised all unmarried final-year students enrolled at Golestan Azad University during the 2023–2024 academic year. Using convenience sampling, 45 students were selected and randomly assigned to two experimental groups and one control group (15 participants per group). The first experimental group received flourishing training, while the second received transactional analysis training across ten 60-minute sessions; the control group received no intervention. Data were collected using the Rottinghaus Career Path Optimism Questionnaire (2005) and the University-to-Work Transition Readiness Questionnaire (Sadeghi et al., 2017). Data were analyzed using multivariate analysis of covariance (MANCOVA) with SPSS-26. Results: Both flourishing training and transactional analysis significantly improved students' career path optimism and transition readiness (p < 0.05). Significant differences in effectiveness were observed between the two interventions, with flourishing training demonstrating a greater impact on both outcomes. Conclusion: Flourishing training enhances students' sense of competence, self-management, and self-awareness, promotes positive perceptions of their abilities, and fosters optimism, thereby facilitating a successful transition from university to work. Implementing such educational interventions is recommended to better prepare students for entering the labor market.. مقدمه: ورود موفق به بازار کار یکی از مراحل حیاتی توسعه حرفه‌ای دانشجویان است و مداخله‌های آموزشی هدفمند می‌توانند آمادگی و خوش‌بینی شغلی آن‌ها را تقویت کنند. هدف از انجام این پژوهش، مقایسه اثربخشی آموزش شکوفایی با تحلیل رفتار متقابل بر خوش‌بینی مسیر شغلی و آمادگی گذار دانشجویان از دانشگاه به بازار کار بود. روش: طرح پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_پس‌آزمون و گروه گواه بود. جامعه‌ آماری، تمامی دانشجویان مجرد سال آخر مشغول به تحصیل در دانشگاه آزاد گرگان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بودند که با روش نمونه‌گیری در دسترس تعداد ۴۵ نفر انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه جایدهی شدند. گروه آزمایش نخست آموزش شکوفایی و گروه آزمایش دوم آموزش تحلیل رفتار متقابل را در ده جلسه شصت دقیقه‌ای دریافت کردند، اما گروه گواه تا پایان پژوهش مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزار پژوهش، پرسشنامه‌ خوش‌بینی مسیر شغلی روتینگهاوس و همکاران (۲۰۰۵) و آمادگی گذار از دانشگاه به بازار کار صادقی و همکاران (۱۳۹۶) بود. داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و استفاده از نرم‌افزار SPSS-26تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که آموزش شکوفایی و تحلیل رفتار متقابل بر افزایش خوش‌بینی مسیر شغلی و آمادگی گذار از دانشگاه به بازار کار اثربخش هستند (05/0>p). بین گروه‌های آموزشی از لحاظ اثربخشی تفاوت معناداری وجود داشت؛ به نحوی که آموزش شکوفایی در افزایش خوش‌بینی مسیر شغلی و آمادگی گذار از دانشگاه به بازار کار مؤثرتر بود. نتیجه‌گیری: نتایج حاکی از آن است که آموزش شکوفایی با تقویت احساس شایستگی، خودمدیریتی و خودآگاهی، ادراک مثبت از صلاحیت‌ها و ایجاد خوش‌بینی، مسیر رسیدن به موفقیت و توفیق در گذار دانشگاه به کار را بهبود می‌بخشد. بنابراین بهره‌گیری از این رویکردهای آموزشی برای آماده‌سازی دانشجویان توصیه می‌شود.

https://www.socialpsychology.ir/article_245370_39ab65c5e4e5a5ae7f528254f7847857.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 Examining the Impact of Ethical Leadership on Job Performance with the Mediating Role of Workplace Bullying and Knowledge Hiding, and the Moderating Role of Job Engagement in Insurance Industry بررسی تأثیر رهبری اخلاقی بر عملکرد شغلی با نقش میانجیگری قلدری سازمانی و پنهانسازی دانش و تعدیلگری درگیری شغلی در صنعت بیمه 109 128 245373 10.22034/spr.2026.527278.2146 FA عباسعلی رستگار استاد و عضو هیات علمی دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری دانشگاه سمنان 0000-0001-6834-7682 عظیم زارعی استاد دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، ایران 0000-0002-8719-6338 حامد دیانی دانشجوی دکتری دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، ایران 0009-0003-9327-0818 الهام سادات کیا دانشجوی دکتری دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اداری، دانشگاه سمنان، ایران 0009-0006-1262-4621 Journal Article 2025 12 10 Introduction: Workplace bullying is a serious problem among employees that leads to negative behaviors in the workplace. Accordingly, this study aimed to investigate the effect of ethical leadership on job performance, with the mediating roles of workplace bullying and knowledge hiding and the moderating role of job engagement among employees in the insurance industry. Method: This study is applied in purpose and descriptive in method, employing structural equation modeling (SEM) over a six-month period during the first half of 2025. The statistical population included all employees of Alborz Insurance in 2025 (N = 1,585). Based on the Krejcie-Morgan table, the required sample size was 310 individuals, selected using stratified random sampling. Data collection instruments included the Organizational Bullying Scale (Freire & Pinto, 2022), the Ethical Leadership Scale (Freire & Pinto, 2022), the Job Engagement Scale (Salanova & Schaufeli, 2006), the Knowledge Hiding Scale (Abdullah, Dechun, Ali & Usman, 2019), and the Job Performance Scale (Bouckenooghe, Zafar & Raja, 2015). Reliability was confirmed using Cronbach's alpha, and validity was examined through confirmatory factor analysis. Data were analyzed using SPSS 26 and PLS 3 statistical software. Results: The results showed that ethical leadership did not have a significant direct effect on job performance (path coefficient = 0.620, t-statistic = 1.838). However, ethical leadership had a significant negative effect on workplace bullying (path coefficient = -0.272, t = 5.913) and on knowledge hiding (path coefficient = -0.789, t = 4.343). Workplace bullying had a significant positive effect on knowledge hiding (path coefficient = 0.343, t = 7.385) and a significant negative effect on job performance (path coefficient = -0.221, t = 3.563). Job engagement significantly moderated the relationship between ethical leadership and job performance. Furthermore, workplace bullying mediated the relationship between ethical leadership and job performance, and knowledge hiding also mediated this relationship. Conclusion: Ethical leadership does not directly enhance job performance; rather, its influence is transmitted indirectly through the reduction of workplace bullying and knowledge hiding. Additionally, job engagement serves as a critical moderating factor that strengthens the positive effect of ethical leadership on performance. These findings suggest that organizations aiming to improve employee performance should focus not only on promoting ethical leadership but also on actively reducing bullying and knowledge-hiding behaviors while fostering job engagement. Without such intermediary mechanisms, ethical leadership alone may be insufficient to drive performance outcomes. مقدمه: قلدری در محل کار یک مشکل جدی در بین کارکنان است که منجر به رفتارهای منفی در محل کار می‌شود. بنابراین، این مطالعه به منظور بررسی تأثیر رهبری اخلاقی بر عملکرد شغلی با نقش میانجیگری قلدری سازمانی و پنهانسازی دانش و تعدیلگری درگیری شغلی در صنعت بیمه انجام شده است. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش جزء تحقیقات توصیفی از نوع مدلسازی معادلات ساختاری است که در یک مقطع زمانی شش ماهه اول در نیمه نخست سال 1404 انجام گرفته است. جامعۀ آماری شامل کلیۀ کارکنان بیمه البرز در سال 1404 میباشد. از آنجایی که تعداد کلیۀ کارکنان متعلق به این شرکت 1585 نفر است، در نتیجه بر اساس جدول کرجسی- مورگان حجم نمونۀ لازم به تعداد 310 نفر به دست آمد. روش نمونهگیری این پژوهش تصادفی طبقهای است. ابزار گردآوری داده‌ها شامل مقیاس قلدری سازمانی فریره و پینتو (2022)، مقیاس رهبری اخلاقی فریره و پینتو (2022)، مقیاس درگیری شغلی سالانووا و شافلی (2006)، مقیاس پنهانسازی دانش عبدالله، دچون، علی و عثمان (2019) و مقیاس عملکرد شغلی بوکنو، ظفر و راجا (2015) بود. پایایی ابزارها با استفاده از آلفای کرونباخ تأیید و روایی آن‌ها با تحلیل عاملی تأییدی بررسی شد. دادههای گردآوری شده با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS26 و PLS3 مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که رهبری اخلاقی بر عملکرد شغلی تاثیر معناداری (ضریب مسیر: 620/0 و سطح معنیداری: 838/1) ندارد، اما بر قلدری سازمانی (ضریب مسیر: 272/0- و سطح معناداری: 913/5) و پنهانسازی دانش تاثیر منفی و معناداری (ضریب مسیر: 789/0- و سطح معناداری: 343/4) دارد. افزون بر این، قلدری سازمانی بر پنهانسازی دانش (ضریب مسیر: 343/0 و سطح معناداری: 385/7) و عملکرد شغلی (ضریب مسیر: 221/0- و سطح معناداری: 563/3) به ترتیب تاثیر مثبت و منفی معناداری دارد. درگیری شغلی نیز رابطه بین رهبری اخلاقی و عملکرد شغلی را تعدیل میکند. علاوه بر این، قلدری سازمانی نیز رابطۀ بین رهبری اخلاقی و عملکرد شغلی را میانجیگری میکند. در نهایت، نتایج تحقیق نشان داد که پنهانسازی دانش رابطۀ بین رهبری اخلاقی و عملکرد شغلی را میانجیگری میکند. نتیجه گیری: این مطالعه برای کارکنانی که از مورد زورگویی قرار گرفتن ناراحت هستند، خطر قابل توجهی را مشخص می‌کند که ممکن است توانایی آن‌ها را برای مقابله با چنین رفتارهایی تضعیف کند؛ به این معنی که آن‌ها دیگر به عملکرد اخلاقی سازمان خود اهمیت نمی‌دهند.

https://www.socialpsychology.ir/article_245373_b0fae64c77bfadc37aff8ff1fc8b6341.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 The Mediating Role of Covert Relational Aggression in the Relationship Between Work–Family Conflict and Attachment Styles with Marital Burnout Among Employed Women نقش میانجی پرخاشگری ارتباطی پنهان در رابطه بین تعارض کار-خانواده و سبکهای دلبستگی با دلزدگی زناشویی در زنان شاغل 129 150 245372 10.22034/spr.2026.526783.2145 FA طناز فرخ زاد دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی رودهن. رودهن. ایران 0009-0001-2261-1609 فریده دوکانه ای فرد دانشیار، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی رودهن. رودهن. ایران 0000-0002-5571-8349 جواد خلعتبری دانشیار، گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی تنکابن. تنکابن. ایران 0000-0001-6891-9214 Journal Article 2025 12 26 Introduction: With the increasing participation of women in the labor market, the simultaneous fulfillment of occupational and family roles can create interpersonal conflicts and marital problems. In this context, marital burnout, as a significant consequence of work–family conflict and insecure attachment styles, can affect the quality of life of employed women. Despite previous studies examining bivariate relationships among these variables, the mediating role of covert relational aggression has received less attention. Therefore, the present study aimed to investigate the mediating role of covert relational aggression in the relationship between work–family conflict and attachment styles with marital burnout among employed women Methods: This study employed a descriptive-correlational design using path analysis. The statistical population included married employed women attending counseling centers in District 5 of Tehran during 2021–2022. A total of 250 participants were selected through purposive sampling, and data from 225 participants were ultimately analyzed. Research instruments included the Work–Family Conflict Questionnaire (Netemeyer et al., 1996), the Adult Attachment Scale (Collins & Read, 1990), the Marital Burnout Scale (Pines, 1996), and the Covert Relational Aggression Scale (Nelson & Carroll, 2006). Data were analyzed using Pearson correlation and path analysis in SPSS 26 and AMOS 23. Results: The results showed that secure attachment style had a negative but non-significant direct effect on marital burnout (β = -0.152, p > 0.05). Insecure attachment style had a significant positive direct effect on covert relational aggression (β = 0.128, p < 0.05) and on marital burnout (β = 0.189, p < 0.01). Work–family conflict had a significant positive direct effect on covert relational aggression (β = 0.184, p < 0.01) and on marital burnout (β = 0.173, p < 0.01). Covert relational aggression had a significant positive direct effect on marital burnout (β = 0.173, p < 0.01). Bootstrap results further indicated that the indirect effects of attachment styles and work–family conflict on marital burnout through covert relational aggression were significant (p < 0.05). Conclusion: The findings indicate that employed women who experience conflict between occupational and family roles are more likely to experience emotional exhaustion and marital burnout if they possess insecure attachment styles and engage in aggressive and indirect relational patterns. Therefore, training in communication skills, emotion regulation, and conflict management may be effective in reducing marital burnout among employed women and improving the quality of couple relationships. مقدمه:با افزایش حضور زنان در بازار کار، همزمانی ایفای نقش‌های شغلی و خانوادگی می‌تواند زمینه‌ساز بروز تعارضات بین‌فردی و مشکلات زناشویی شود. در این میان، دلزدگی زناشویی به‌عنوان یکی از پیامدهای مهم تعارض کار-خانواده و سبک‌های دلبستگی ناایمن، می‌تواند کیفیت زندگی زنان شاغل را تحت تأثیر قرار دهد. با وجود پژوهش‌های انجام‌شده درباره روابط دوتایی این متغیرها، نقش میانجی پرخاشگری ارتباطی پنهان در تبیین این روابط کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بنابراین، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی پرخاشگری ارتباطی پنهان در رابطه بین تعارض کار-خانواده و سبک‌های دلبستگی با دلزدگی زناشویی در زنان شاغل انجام شد. روش:پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی و از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری شامل زنان شاغل متأهل مراجعه‌کننده به مراکز مشاوره منطقه 5 شهر تهران در سال 1401-1402 بود که از میان آنان 250 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و در نهایت داده‌های 225 نفر تحلیل شد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه تعارض کار-خانواده نت‌مایر و همکاران (1996)، مقیاس دلبستگی بزرگسال کولینز و رید (1990)، مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز (1996) و مقیاس پرخاشگری ارتباطی پنهان نلسون و کارول (2006) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر در نرم‌افزارهای SPSS26 و Amos23 تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد سبک دلبستگی ایمن دارای اثر منفی و مستقیم بر دلزدگی زناشویی بود (β = -0.152، p < 0.05) . همچنین، سبک دلبستگی ناایمن دارای اثر مثبت و مستقیم بر پرخاشگری ارتباطی پنهان (β = -0.128، p < 0.05)و دلزدگی زناشویی (β = -0.189، p < 0.01) بود.علاوه بر این، تعارض کار–خانواده دارای اثر مثبت و مستقیم بر پرخاشگری ارتباطی پنهان ( β = -0.184، p < 0.01 ) و دلزدگی زناشویی(β = -0.173، p < 0.01 )بود . همچنین، پرخاشگری ارتباطی پنهان دارای اثر مثبت و مستقیم بر دلزدگی زناشویی بود(β = -0.173، p < 0.01 ) .نتایج بوت‌استرپ نیز نشان داد اثرات غیرمستقیم سبک‌های دلبستگی و تعارض کار–خانواده از طریق پرخاشگری ارتباطی پنهان بر دلزدگی زناشویی معنادار است(p < 0.05 ). نتیجه‌گیری:یافته‌های این پژوهش نشان داد که زنان شاغل در مواجهه با تعارض میان نقش‌های شغلی و خانوادگی، در صورت برخورداری از سبک‌های دلبستگی ناایمن و استفاده از الگوهای ارتباطی پرخاشگرانه و غیرمستقیم، بیشتر در معرض فرسودگی هیجانی و دلزدگی در روابط زناشویی قرار می‌گیرند. بنابراین، آموزش مهارت‌های ارتباطی، تنظیم هیجان و مدیریت تعارض می‌تواند در کاهش دلزدگی زناشویی زنان شاغل و بهبود کیفیت روابط زوجی مؤثر باشد.

https://www.socialpsychology.ir/article_245372_a79e11fda1df1d3d15e25a678b4f64f3.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 The effectiveness of Imago Therapy (Communication Imagery) on Self-silencing and Emotional blackmail in women with marital conflicts اثربخشی ایماگوتراپی (تصویرسازی ارتباطی) بر خودخاموشی و باج‌گیری عاطفی در زنان دارای تعارضات زناشویی 151 170 245371 10.22034/spr.2026.526600.2144 FA جواد اردشیرپی کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران. 0000-0001-5862-0753 علیرضا بخشایش دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه یزد، یزد، ایران. 0000-0002-2120-3806 مرضیه گشانی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران. 0009-0005-6907-7588 فاطمه پورجعفر کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران. Journal Article 2026 01 05 Introduction: Marital conflicts are among the key factors that weaken the foundation of the family, with women being particularly affected by such conflicts. Self-silencing and emotional blackmail appear to be influential factors contributing to marital conflicts. The aim of the present study was to determine the effectiveness of Imago Therapy (a relationship-focused approach) on self-silencing and emotional blackmail in women experiencing marital conflicts. Method: This study employed a quasi-experimental design with a pretest-posttest control group. The statistical population included all women seeking services at counseling centers in Yazd in 2024 (1403 in the Iranian calendar). A total of 30 participants were selected using purposive sampling and were randomly assigned to an experimental group (n = 15) and a control group (n = 15). Assessments were conducted using the Marital Conflicts Questionnaire (Sanai & Barati, 1990), the Self-Silencing Scale (Jack, 1991), and the Emotional Blackmail Scale (Karnani, 2018). The experimental group received Imago Therapy across eight sessions, while the control group received no intervention. Data were analyzed using SPSS-26 software and multivariate analysis of covariance (MANCOVA). Results: The results showed that Imago Therapy was effective in reducing self-silencing and emotional blackmail among women with marital conflicts. The greatest effect of the intervention was observed on the self-silencing variable (p < 0.01). Conclusion: Based on these findings, Imago Therapy (a relationship-focused approach) can be used to reduce destructive emotional patterns between couples, particularly self-silencing and emotional blackmail. مقدمه: وجود تعارضات زناشویی از جمله عوامل مهم در سست شدن بنیان خانواده است و زنان از تعارضات زناشویی آسیب بیشتری می‌بینند. به نظر می‌رسد خودخاموشی و باج‌گیری عاطفی از عوامل موثر بر تعارضات زناشویی هستند. لذا هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی ایماگوتراپی (تصویرسازی ارتباطی) بر خودخاموشی و باج‌گیری عاطفی در زنان دارای تعارضات زناشویی بود. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون –پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر یزد در سال 1403 بود که از بین آنها تعداد 30 نفر به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) گمارده شدند. ارزیابی‌ها با پرسشنامه‌های تعارضات زناشویی (ثنایی و براتی، 1379)، خودخاموشی (جک، 1991) و باج‌گیری عاطفی (کارنانی، 2018) انجام شد. گروه آزمایش مداخله ایماگوتراپی را در طی 8 جلسه دریافت و گروه گواه هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS-26 و به روش تحلیل کوواریانس چند متغیری تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد، مداخله ایماگوتراپی در کاهش خودخاموشی و باج‌گیری عاطفی زنان دارای تعارضات زناشویی موثر بوده است و بیشترین اثر این مداخله بر متغییر خودخاموشی بود (01/0P<). نتیجه‌گیری: بر اساس این یافته‌ها می‌توان از مداخله ایماگوتراپی جهت کاهش الگوهای عاطفی مخرب بین زوجین خصوصا خودخاموشی و باج‌گیری عاطفی استفاده نمود.

https://www.socialpsychology.ir/article_245371_7345ed06be3a7f65a9541e2360d9c6d9.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 Explaining the Role of Economic, Social, and Cultural Capital in Academic Citizenship Behaviors: Investigating the Mediating Role of Moral Character تبیین نقش سرمایه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در رفتارهای شهروندی تحصیلی: بررسی نقش واسطه‌ای منش‌های اخلاقی 171 192 245374 10.22034/spr.2026.532222.2153 FA علیرضا شریفی اردانی دکترای روان‌شناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-3258-056X سیدمحمدعلی میرجلیلی استادیار گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران صندوق پستی ۸۸۹-۱۴۶۶۵ 0000-0001-9030-2827 طیبه غلام‌زاده بافقی مربی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-9606-6850 طیبه جمالی مربی، گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. ام البنین شیبانی استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-7337-0382 Journal Article 2025 12 26 Introduction: In recent years, academic citizenship behaviors have increasingly attracted researchers' attention as key components in enhancing learning quality, improving academic interactions, and strengthening students' sense of responsibility. These behaviors are influenced by various individual and familial factors. Accordingly, the present study aimed to causally explain academic citizenship behaviors based on economic, social, and cultural capital, with the mediating role of moral character among student teachers at Farhangian University. Method: This research employed a descriptive-correlational design using structural equation modeling (SEM). The statistical population included all pre-service teachers at Farhangian University in Yazd during the 2023–2024 academic year. A total of 360 participants were selected through cluster random sampling, and data from 352 individuals were ultimately analyzed. The measurement tools included questionnaires on academic citizenship behavior (Golparvar, 2010); family social capital (Akbari, 2013); cultural capital (Sharbatian & Eskandari, 2017); and moral character (Khormaei & Ghaemi, 2018). Data were analyzed using SPSS-26 and SmartPLS-3 software. Results: The results indicated that social capital had a direct significant effect on academic citizenship behaviors (β = 0.19), while cultural (β = -0.04) and economic capital (β = 0.06) did not. All three types of capital significantly predicted moral character (social: β = 0.13; economic: β = 0.23; cultural: β = 0.20). Moreover, moral character significantly influenced academic citizenship behaviors (β = 0.42). Regarding indirect effects, cultural (β = 0.10) and economic capital (β = 0.08) influenced academic citizenship behaviors through moral character, whereas the indirect effect of social capital was not significant (β = 0.05). Conclusion: The research findings highlight the direct role of social capital in enhancing academic citizenship behaviors and underscore the mediating role of moral character in transmitting the effects of cultural and economic capital. مقدمه: در سال‌های اخیر، رفتارهای شهروندی تحصیلی به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های اساسی در ارتقای کیفیت یادگیری، بهبود تعاملات دانشگاهی و تقویت مسئولیت‌پذیری دانشجویان موردتوجه فزاینده پژوهشگران قرارگرفته است. این رفتارها از عوامل گوناگون فردی و خانوادگی تأثیر می‌پذیرند؛ ازاین‌رو، هدف پژوهش حاضر تبیین علّی رفتارهای شهروندی تحصیلی بر اساس سرمایه‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با درنظرگرفتن نقش واسطه‌ای منش‌های اخلاقی در میان دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان بود. روش: روش پژوهش توصیفی-همبستگی و از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجو معلمان دانشگاه فرهنگیان یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود. نمونه‌ای به حجم ۳۶۰ نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای انتخاب شد که از این میان ۳۵۲ نفر در تحلیل نهایی شرکت کردند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های رفتار شهروندی تحصیلی (گل پرور، 1389)؛ سرمایه اجتماعی خانواده (اکبری، 1392)؛ سرمایه‌های فرهنگی (شربتیان و اسکندری، 1396) و منش‌های اخلاقی (خرمایی و قائمی، ۱۳۹۷) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS-26 و Smart PLS-3 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد سرمایه اجتماعی تأثیر مستقیمی بر رفتارهای شهروندی تحصیلی دارد (19/0β =)، درحالی‌که سرمایه فرهنگی (04/0- (β = و سرمایه اقتصادی (06/0β =) فاقد تأثیر مستقیم معنادار بودند. هر سه نوع سرمایه به‌طور معناداری منش اخلاقی را پیش‌بینی کردند (سرمایه اجتماعی؛ 13/0β =، سرمایه اقتصادی؛ 23/0β =، سرمایه فرهنگی؛ 20/0β =). همچنین منش اخلاقی تأثیر قابل‌توجهی بر رفتارهای شهروندی تحصیلی داشت (42/0β =). در مسیرهای غیرمستقیم، سرمایه فرهنگی (10/0β =) و سرمایه اقتصادی (08/0β =) از طریق منش اخلاقی بر رفتارهای شهروندی تحصیلی اثرگذار بودند، اما اثر غیرمستقیم سرمایه اجتماعی معنادار نبود (05/0β =). نتیجه گیری: این نتایج نقش مستقیم سرمایه اجتماعی را در تقویت رفتارهای شهروندی تحصیلی برجسته کرده و بر اهمیت منش اخلاقی به‌عنوان سازوکار واسطه‌ای در انتقال اثر سرمایه‌های فرهنگی و اقتصادی تأکید دارد

https://www.socialpsychology.ir/article_245374_362ed025d82bf76c53a27c329648cf52.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 Evaluation of the Suicide Ideation Model Based on Emotional Beliefs in Adults with a History of Childhood Adversity: Serial Mediating Effects of Emotion Regulation and Suicide Crisis Syndrome as a Social Harm ارزیابی مدل ایده‌پردازی خودکشی براساس باورهای هیجانی در بزرگسالان با سابقه ناملایمات کودکی: اثرات میانجی‌گری سریالی تنظیم هیجانی و سندرم بحران خودکشی به‌عنوان یک آسیب اجتماعی 193 214 245375 10.22034/spr.2026.532568.2154 FA محمود نجفی دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران نرجس عامری دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0009-0009-4944-7851 Journal Article 2025 12 10 Introduction: Traumatic experiences in childhood have irreparable effects on the adult mind and are associated with suicidal thoughts. The aim of the present study was to investigate the mediating role of emotion regulation and suicide crisis syndrome in the relationship between emotional beliefs and suicidal ideation among adults with a history of childhood adversity. Method: The research employed a descriptive-correlational design using serial path analysis. The statistical population consisted of all adults in Semnan with a history of childhood adversity, from which 320 participants were selected through purposive sampling. The instruments used in this study included questionnaires on childhood trauma, suicidal ideation, beliefs about emotions, emotion regulation, and suicide crisis syndrome. Path analysis was used to analyze the proposed research model. Results: The findings showed that emotional beliefs had a direct and significant effect on suicidal ideation. Furthermore, emotional beliefs were related to suicidal ideation through the serial mediating roles of emotion regulation and suicide crisis syndrome (p < 0.05). Conclusion: According to the results, negative beliefs about emotions were associated with greater emotional suppression and lower reappraisal ability, which in turn were associated with higher suicide crisis syndrome and ultimately with greater suicide risk. By understanding and gaining insight into the cycle of suicidal thoughts—particularly the mediating factors—it is possible to design and implement educational, preventive, and therapeutic programs to prevent suicidal tendencies and reduce the prevalence of suicidal ideation. مقدمه: تجربه تروما در کودکی اثرات جبران‌ناپذیری بر ذهن فرد در بزرگسالی می‌گذارد و با افکار خودکشی مرتبط است. هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی تنظیم هیجانی و سندرم بحران خودکشی در رابطه بین باورهای هیجانی با ایده‌پردازی خودکشی در بزرگسالان با سابقه ناملایمات کودکی بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی (تحلیل مسیر سریالی) بود. جامعه آماری را کلیه بزرگسالان شهر سمنان که سابقه ناملایمات در دوران کودکی دارند، تشکیل دادند که از این میان 320 نفر به شیوه نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامههای آسیب‏های دوران کودکی برمنر و همکاران (2007)، ایده‌پردازی خودکشی بک و همکاران (1988)، باورها درباره هیجانات مانسر و همکاران (2012)، تنظیم هیجان گراس و جان (2003) و سندرم بحران خودکشی بلچ‌الوکی و همکاران (2021) بود. به منظور تحلیل مدل پژوهش از روش تحلیل مسیر استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که باورهای هیجانی بر ایده‌پردازی خودکشی اثرمستقیم و معناداری دارد و باورهای هیجانی با ایده‌پردازی خودکشی از طریق تنظیم هیجانی و سندرم بحران خودکشی مرتبط است (05/0P<). نتیجه‌گیری: طبق نتایج به دست آمده، باورهای منفی درباره هیجانات با سرکوبی هیجانی بالاتر و توانایی ارزیابی مجدد پایین‌تر همراه بود که با سندرم بحران خودکشی بیشتر مرتبط بود که در نهایت با خطر خودکشی بالاتر همراه بود. با شناخت و کسب بینش درخصوص چرخه شکل‌گیری افکار خودکشی به‌ویژه نسبت به عوامل میانجی میتوان، مقدماتی برای طراحی برنامههای آموزشی، پیشیگیرانه و درمانی در عدم گرایش به خودکشی، طراحی و اجرا کرد و از شیوع افکار خودکشی کاست.

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 The Interactive Model of Psychological Strain and Early Negative Lifexperiences with Suicide Probability in Adolescents: Examining the Mediating Effects of Positive Self-Perception and Feeling of Entrapment الگوی تعاملی فشار روان‌شناختی و تجارب اولیه و منفی زندگی با احتمال خودکشی در نوجوانان: بررسی اثرات واسطه‌ای خود ادراکی مثبت و احساس به دام افتادگی 215 240 245381 10.22034/spr.2026.543456.2176 FA محمدجواد بگیان کوله مرز استادیار روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، همدان، ایران. 0000-0002-0487-3461 اعظم یاور کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز، شیراز، ایران یاسمن مشکین 2. کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج، یاسوج، ایران Journal Article 2025 10 27 Introduction: This study aimed to examine the interactive pattern of psychological strain and adverse early life experiences with suicide probability in adolescents, considering the mediating effects of positive self-perception and feelings of entrapment. Method: The research employed a descriptive-correlational design using structural equation modeling (SEM). The statistical population comprised all adolescents aged 13 to 19 in Nurabad (Delfan) County during the 2024–2025 academic year (1403 in the Iranian calendar). The study sample consisted of 623 adolescents selected using cluster random sampling. Data were collected using the Psychological Strain Scale (Zhang et al., 2014), the Suicide Probability Scale (Cull & Gill, 1982), the Entrapment Scale (Gilbert & Allan, 1998), the Early Negative Life Experiences Scale (Gilbert et al., 2003), and the Positive Self-Perception subscale of the Multidimensional Suicide Inventory (MSI-28; Osman et al., 2010). Results: The findings indicated that the exogenous variables (psychological strain and early adverse life experiences), together with the mediating variables (positive self-perception and entrapment), made a substantial contribution to increasing the probability of suicide. Collectively, these factors explained 56% of the variance in suicide probability. Moreover, psychological strain and early adverse life experiences alone accounted for 29% of the variance in positive self-perception and 50% of the variance in entrapment. Conclusion: Based on these results, fostering positive self-perception in schools and educating families—particularly during critical developmental stages—is important for suicide prevention, as this factor plays a role in reducing suicidal behaviors among adolescents. مقدمه: این مطالعه باهدف الگوی تعامل فشار روان‌شناختی و تجارب اولیه و منفی زندگی با احتمال خودکشی در نوجوانان باتوجه‌به اثرات واسطه‌ای خود ادراکی مثبت و احساس به دام افتادگی انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است که با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیۀ نوجوانان 13 تا 19 ساله شهرستان نورآباد (دلفان) در سال 1403 تشکیل دادند. نمونه پژوهش 623 نفر از نوجوانان شهرستان نورآباد (دلفان) بود که به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسش‌نامه‌های فشار روان‌شناختی (زانگ و همکاران، 2014)، پرسش‌نامه احتمال خودکشی کال و گیل (1982)، پرسش‌نامه به دام افتادگی (گیلبرت و آلن، 1998)، مقیاس تجارب اولیه و منفی زندگی (گیلبرت و همکاران، 2003) و خرده مقیاس خود ادراکی مثبت از پرسش‌نامه چندبعدی خودکشی (MSI-28، عثمان و همکاران، 2010) استفاده شد. دادههای جمعآوری شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون با استفاده از نرمافزار SPSS.27 و مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرمافزار AMOS.26 تحلیل شدند. یافته ها: یافته‌ها نشان دادند که متغیرهای برون‌زاد فشار روان‌شناختی و تجارب اولیه و منفی زندگی، به همراه متغیرهای میانجی یعنی خود ادراکی مثبت و احساس به‌دام‌افتادگی، سهم قابل‌توجهی در افزایش احتمال خودکشی دارند؛ به‌گونه‌ای که این عوامل در مجموع ۵۶ درصد از واریانس احتمال خودکشی را تبیین می‌کنند. همچنین فشار روان‌شناختی و تجارب اولیه و منفی زندگی به‌تنهایی ۲۹ درصد از واریانس خود ادراکی مثبت و ۵۰ درصد از واریانس احساس به‌دام‌افتادگی را تبیین میکنند. نتیجه گیری: باتوجه‌به این نتایج میتوان گفت که پرورش خود ادراکی مثبت در مدارس و آموزش آن با خانوادهها به‌خصوص در مراحل حساس رشدی برای پیشگیری از خودکشی مهم است، زیرا این عامل در کاهش خودکشی نقش دارد.

https://www.socialpsychology.ir/article_245381_e1e5915b2fd7a0fa55eeaf7fb45d4051.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 The Relationship Between Social Anxiety and Social Isolation With Bullying Victimization: The Mediating Role of Emotion Regulation بررسی رابطه اضطراب اجتماعی وانزوای اجتماعی با قربانی قلدری: نقش تنظیم هیجان به‌عنوان متغیر میانجی 241 266 245379 10.22034/spr.2026.535817.2165 FA محمد علی محمدی فر دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. فاطمه خداپناه دانشگاه سمنان Journal Article 2025 10 27 Introduction: Bullying victimization is a prevalent phenomenon in educational and social settings and poses a serious threat to individuals' mental health, self-esteem, and quality of life, particularly during childhood and adolescence. Repeated experiences of bullying can lead to anxiety, depression, feelings of loneliness, and social withdrawal, and may have long-term consequences on emotional development and social relationships. The present study aimed to examine the relationship between social anxiety and social isolation with bullying victimization, considering the mediating role of emotion regulation among secondary school students. Methods: This descriptive-correlational study was conducted among all secondary school students in Eslamshahr City during the 2024–2025 academic year. A total of 368 students were randomly selected using a multistage cluster sampling method. Data were collected using the California Bullying Victimization Questionnaire (Felix et al., 2011), the Social Anxiety Scale (Jerabek, 1996), the Social Isolation Questionnaire (Chelpi & Amirkafi, 2004), and the Emotion Regulation Questionnaire (Gross & John, 2003). The proposed model was tested using structural equation modeling (SEM) with SPSS 26 and AMOS 24. Results: Findings indicated significant relationships between social anxiety (β = 0.30, p = 0.01), social isolation (β = 0.25, p = 0.05), and emotion regulation (β = -0.50, p < 0.001) with bullying victimization. Additionally, social anxiety (β = -0.45, p < 0.001) and social isolation (β = -0.40, p < 0.001) were significantly associated with emotion regulation. Emotion regulation was found to mediate the relationships of both social anxiety (β = -0.22, p < 0.001) and social isolation (β = -0.20, p < 0.001) with bullying victimization. Conclusion: The results suggest that social anxiety and social isolation can increase the risk of being victimized by bullying, while emotion regulation serves as an effective mediating factor that can mitigate this relationship. Enhancing emotion regulation skills in students may help reduce the negative impacts of bullying victimization in school settings. مقدمه: قربانی قلدری به‌عنوان یکی از پدیده‌های شایع در محیط‌های آموزشی و اجتماعی، تهدیدی جدی برای سلامت روان، عزت‌نفس و کیفیت زندگی افراد به‌ویژه در دوران کودکی و نوجوانی محسوب می‌شود. تجربه مکرر قلدری می‌تواند منجر به مشکلاتی چون اضطراب، افسردگی، احساس تنهایی و کناره‌گیری اجتماعی گردد و حتی پیامدهای بلندمدتی بر رشد هیجانی و روابط اجتماعی افراد برجای گذارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین اضطراب اجتماعی و انزوای اجتماعی با قربانی قلدری، با در نظر گرفتن نقش میانجی تنظیم هیجان در میان دانش‌آموزان انجام شده است. روش: این پژوهش توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر اسلامشهر در سال تحصیلی ۱۴۰4–۱۴۰3 بود که از میان آن‌ها 368 نفر با روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌های قربانی قلدری کالیفرنیا ( فلیکس و همکاران،2011)، اضطراب اجتماعی (جرابک، ۱۹۹۶)، انزوای اجتماعی (چلپی و امیرکافی، ۱۳۸۳) و تنظیم هیجانی گروس و جان (2003) بود. بررسی و ارزیابی الگوی پیشنهاد شده با روش معادلات ساختاری و نرم‌افزار SPSS26 و AMOS24 انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد بین اضطراب اجتماعی (01/0<P، 30/0β =)، انزوای اجتماعی (05/0<P، 25/0 β =)، تنظیم هیجان (001/0<P، 50/0β =) با قربانی قلدری و بین اضطراب اجتماعی (001/0<P، 45/0-β =) و انزوای اجتماعی (001/0<P، 40/0-β =) با تنظیم هیجان رابطهی معنادار وجود دارد. نتایج نشان داد که تنظیم هیجان رابطه بین اضطراب اجتماعی (001/0<P، 22/0-β =) وانزوای اجتماعی (001/0<P، 20/0-β =) با قربانی قلدری را میانجیگری می‌کند. نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که اضطراب اجتماعی و انزوای اجتماعی می‌توانند خطر قربانی‌شدن در قلدری را افزایش دهند، اما تنظیم هیجان به‌عنوان یک متغیر میانجی مؤثر می‌تواند نقش محافظتی ایفا کرده و این ارتباط را تعدیل نماید. بر این اساس، تقویت مهارت‌های تنظیم هیجان در دانش‌آموزان می‌تواند به کاهش آسیب‌های ناشی از قلدری در مدارس کمک کند.

https://www.socialpsychology.ir/article_245379_88f5182b623240d016f542305fd0da19.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 The effectiveness of group training in mindfulness-based cognitive therapy on interpersonal relationships and beliefs related to smartphone use in junior high school students. اثربخشی آموزش گروهی ذهن آگاهی مبتنی بر شناخت درمانی بر روابط بین فردی و باورهای فراشناختی مرتبط به استفاده از تلفن هوشمند در دانش آموزان متوسطه اول 267 282 245380 10.22034/spr.2026.536007.2167 FA جعفر شعبانی استادیار دانشگاه پیام نور 0000-0002-4453-6662 سیده زهرا حسینی کارشناس ارشد روان شناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0009-0001-1801-7025 مهدیه سرحدی مربی، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0001-5254-3160 Journal Article 2025 09 11 Introduction: The present study aimed to investigate the effectiveness of mindfulness-based cognitive therapy training on interpersonal relationships and beliefs related to smartphone use in junior high school students. Methods: The statistical population of the present study was female students of the first high school in Gorgan city in the academic year 1402-1403. The research method was a quasi-experimental design with a pre-test-post-test design with a control group. For this purpose, first, 40 people were selected by available sampling method and randomly assigned to two experimental groups and a control group (20 people each). To measure the research variables, the questionnaires of interpersonal relationships of Chia and Fao (2011) and metacognitive beliefs related to smartphone use of Kassel et al. (2020) were used. Results: Data were analyzed using univariate analysis of covariance (ANCOVA) test method. The results of the study showed that training mindfulness skills had an impact on students' beliefs related to smartphone use. Discussion:In describing the findings of this study, it can be said that mindfulness training based on cognitive therapy is one of the effective educational and therapeutic approaches in improving and enriching the quality of life of individuals, which has a desirable structure for working on various client issues, interpersonal relationships and including metacognitive beliefs related to smartphone use in students. It should be noted that by practicing mindfulness, they will realize when, where, and why they use the phone. هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش ذهن‌آگاهی مبتنی بر شناخت‌درمانی بر روابط بین فردی و باورهای فراشناختی مرتبط به استفاده از تلفن هوشمند در دانش آموزان متوسطه اول انجام گردید. مواد و روش ها: جامعه آماری پژوهش حاضر، داش آموزان دختر متوسطه اول شهرستان گرگان در سال تحصیلی 1403-1402 بوده بود. روش پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. بدین منظور نخست، تعداد 40 نفر به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شده و به صورت تصادفی دردوگروه آزمایش و یک گروه کنترل(هرکدام 20 نفر) قرار گرفتند. جهت سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه های روابط بین فردی چیا و فائو (2011)، و باورهای فراشناختی مربوط به استفاده از تلفن هوشمند کاسل و همکاران (2020)، استفاده شد. یافته ها: داده‌ها با روش آزمون تحلیل کوواریانس چند و تک متغیری، تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد آموزش مهارت‌های ذهن‌آگاهی بر روابط بین فردی و باورهای مرتبط با استفاده از تلفن هوشمند دردانش‌آموزان متوسطه اول اثرگذار بوده است. نتیجه گیری: درتوصیف یافته های این تحقیق می توان گفت،آموزش های ذهن‌آگاهی مبتنی بر شناخت‌درمانی یکی از رویکردهای موثردرزمینه بهبودغنی سازی کیفیت زندگی افراد است که دارای ساختار مطلوبی جهت کار روی مسائل مختلف مراجعان از جمله روابط بین فردی و باورهای فراشناختی مرتبط به استفاده از تلفن هوشمند دردانش آموزان متوسطه اول است.

https://www.socialpsychology.ir/article_245380_b28d65100de9473e159832d8fbfc08ce.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 61 2026 05 22 The Effectiveness of Social-Emotional Competence Training on Mental Toughness, Empathy, and School Belonging in Female Students with Antisocial Behaviors اثربخشی آموزش شایستگی اجتماعی-هیجانی بر پرطاقتی روانی، همدلی و تعلق به مدرسه در دانش آموزان دختر دارای رفتارهای ضداجتماعی 283 300 245799 10.22034/spr.2026.535112.2163 FA سمیرا سیاه منصور کارشناسی ارشد روان‌شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. 0009-0002-4869-9546 محمد عباسی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. 0000-0002-2839-4860 عزت اله قدم پور استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران. 0000-0001-6814-9213 Journal Article 2025 12 06 Introduction: The present study aimed to investigate the effectiveness of social-emotional competence training on mental toughness, empathy, and school belonging among female students with antisocial behaviors. Method: This research employed a quasi-experimental design with a pretest-posttest control group. The statistical population consisted of all female high school students in Khorramabad with antisocial behaviors during the 2024–2025 academic year. A sample of 30 students was selected through purposive sampling and randomly assigned to experimental and control groups (15 participants per group). The experimental group received social-emotional competence training across ten 90-minute sessions. Data collection instruments included the Antisocial Behavior Questionnaire (Burt & Donnellan, 2009), the Basic Empathy Scale for Children and Adolescents (2010), the Short Version of the Mental Toughness Questionnaire (Papageorgiou et al., 2019), and the School Belonging Scale (Brown & Evans, 2002). Data were analyzed using analysis of covariance (ANCOVA) in SPSS version 26. Results: The ANCOVA results indicated that social-emotional competence training led to a significant increase in mental toughness (p < .001), empathy (p < .001), and school belonging (p < .001) in the experimental group compared to the control group. Conclusion: The findings suggest that social-emotional competence training can serve as an effective approach for enhancing mental health and reducing antisocial behaviors among female students. Based on these results, it is recommended that such training be integrated into preventive and intervention programs within schools. مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش شایستگی‌های اجتماعی_هیجانی بر پرطاقتی روانی، همدلی و احساس تعلق به مدرسه در دانش‌آموزان دختر دارای رفتارهای ضداجتماعی بود. روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون_ پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان دختر مقطع متوسطه دوم دارای رفتارهای ضداجتماعی در شهر خرم‌آباد در سال تحصیلی 1404-1403 بود. نمونه‌ای ۳۰ نفری به شیوه نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه‌ای تحت آموزش شایستگی‌های اجتماعی_هیجانی قرار گرفت. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه رفتار ضد اجتماعی برت و دونلان (2009)، پرسشنامه همدلی- کودکان و نوجوانان ریف (2010)، نسخه کوتاه پرسشنامه پرطاقتی روانی پاپاگئورگیو و همکاران (2019) و پرسشنامه احساس تعلق به مدرسه براون و ایوانز (2002) بود. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش شایستگی اجتماعی-هیجانی موجب افزایش معنادار پرطاقتی روانی )001/0(P<، همدلی )001/0(P<، و تعلق به مدرسه (001/0(P< در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل گردید. نتیجه گیری: یافته‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که آموزش شایستگی اجتماعی-هیجانی می‌تواند به عنوان رویکردی مؤثر در بهبود سلامت روان و کاهش رفتارهای ضداجتماعی دانش‌آموزان دختر مورد استفاده قرار گیرد. بر اساس نتایج به دست آمده، پیشنهاد می‌شود این آموزش در برنامه‌های پیشگیرانه و مداخلاتی مدارس گنجانده شود.

https://www.socialpsychology.ir/article_245799_a6cf486aba5b092684f0153e5a9280e2.pdf