انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 The Relationship Between High-Risk Behaviors, Anxiety Sensitivity, and Negative Self-Concept: The Mediating Role of Experiential Avoidance رابطه رفتارهای پرخطر با حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود با میانجی‌گری اجتناب تجربی 1 18 252616 10.22034/spr.2026.545319.2179 FA امیرحسین قاسمی دانش‌آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0009-0001-7527-6971 حسین محققی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-4232-2273 رسول کردنوقابی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-2655-8825 رزیتا امانی دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران. 0000-0002-4062-7997 Journal Article 2026 01 28 Introduction: Given the high prevalence and adverse consequences of high-risk behaviors among adolescents, this study aimed to examine the relationships among high-risk behaviors, anxiety sensitivity, and negative self-concept, specifically investigating the mediating role of experiential avoidance. Method: This study employed a descriptive-correlational design utilizing structural equation modeling (SEM). The study population comprised all high school students in Hamedan, Iran, during the 2022–2023 academic year. A sample of 327 students was selected via multistage cluster sampling. Data were collected using the Iranian Adolescents Risk-Taking Scale (Zadehmohammadi et al., 2011), the Multidimensional Experiential Avoidance Questionnaire (Gámez et al., 2011), the Anxiety Sensitivity Index (Reiss et al., 1986), and the Negative Self-Image Scale (Moscovitch & Huyder, 2011). Data analysis was conducted using Pearson correlation coefficients and SEM via SPSS 27 and AMOS 26 software. Results: Results indicated that high-risk behaviors were positively correlated with anxiety sensitivity (r = 0.27), negative self-concept (r = 0.25), and experiential avoidance (r = 0.52; p < 0.01). Furthermore, experiential avoidance was positively correlated with both anxiety sensitivity (r = 0.34) and negative self-concept (r = 0.37; p < 0.01). Bootstrap mediation analysis revealed that the indirect effects of anxiety sensitivity (β = 0.08, 95% CI [0.03, 0.15]) and negative self-concept (β = 0.08, 95% CI [0.03, 0.14]) on high-risk behaviors via experiential avoidance were statistically significant (p < 0.01). Conclusion: The findings indicate that experiential avoidance is a crucial mediating mechanism underlying the relationships of anxiety sensitivity and negative self-concept with high-risk behaviors in adolescents. Consequently, psychological interventions designed to prevent adolescent high-risk behaviors should specifically target the reduction of experiential avoidance, alongside anxiety sensitivity and negative self-concept. Targeting experiential avoidance within school-based programs may be particularly effective in mitigating these risks. مقدمه: با توجه به شیوع نگران‌کننده رفتارهای پرخطر در نوجوانان و پیامدهای آسیب‌زای آن، این پژوهش با هدف تعیین رابطه بین رفتارهای پرخطر با حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود با در نظر گرفتن نقش میانجی‌گری اجتناب تجربی انجام شد. روش: روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی با مدل‌یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر همدان در سال تحصیلی 1402-1401 بود که از این میان، تعداد 327 نفر به روش نمونهگیری خوشه‌ای مرحله‌ای به عنوان نمونه وارد پژوهش شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس‌های خطرپذیری نوجوانان ایرانی زاده‌محمدی و همکاران (1390)، اجتناب تجربی چندبعدی گامز و همکاران (2011)، حساسیت اضطرابی ریس و همکاران (1986) و تصویر خود منفی موسکویچ و هایدر (2011) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری به کمک نرم افزار SPSS-27 و AMOS-26 استفاده شد. یافته‌ها: نتایج نشان داد رفتارهای پرخطر با حساسیت اضطرابی (27/0=r)، تصور منفی از خود (25/0=r) و اجتناب تجربی (52/0=r) رابطه مثبت معناداری داشت (01/0P<). همچنین، اجتناب تجربی با حساسیت اضطرابی (34/0=r) و تصور منفی از خود (37/0=r) رابطه مثبت معناداری داشت (01/0P<). بر اساس آزمون بوت‌استراپ، اثر غیرمستقیم حساسیت اضطرابی (08/0=β، فاصله اطمینان 95درصد: 15/0-03/0) و تصور منفی از خود (08/0=β، فاصله اطمینان 95درصد: 14/0-03/0) بر رفتارهای پرخطر با میانجی‌گری اجتناب تجربی معنادار بود (01/0P<). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که اجتناب تجربی به عنوان یک مکانیسم واسطه‌ای کلیدی، رابطه بین حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود با رفتارهای پرخطر در نوجوانان را تبیین می‌کند. این نتایج بر اهمیت طراحی مداخلات روان‌شناختی با هدف کاهش اجتناب تجربی، حساسیت اضطرابی و تصور منفی از خود در پیشگیری از رفتارهای پرخطر نوجوانان تأکید دارد. بنابراین، اجتناب تجربی مکانیسم کلیدی است و می‌تواند هدف مداخلات مدرسه‌محور باشد.

https://www.socialpsychology.ir/article_252616_545ae899cbaa1b0ef685794897974a9d.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 The Relationships Among Basic Psychological Needs, Cognitive Emotion Regulation, and Internet Addiction: The Mediating Role of Psychological Distress رابطه نیازهای اساسی روانشناختی و تنظیم شناختی هیجان با اعتیاد به اینترنت: نقش میانجیگر پریشانی روانشناختی 19 36 252617 10.22034/spr.2026.547265.2182 FA فائزه نادری کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. آسیه مرادی استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران 0000-0001-7982-0252 خدامراد مومنی استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران. Journal Article 2025 11 08 Introduction: Internet addiction is a major contemporary challenge that poses significant barriers to adolescent development and societal well-being. Adolescents represent a particularly vulnerable population. This study aimed to investigate the mediating role of psychological distress in the relationships among basic psychological needs, cognitive emotion regulation, and internet addiction among female high school students in Paveh in 2018. Method: This study employed a descriptive-correlational design. The study population comprised all female high school students in Paveh County. Based on statistical recommendations for structural equation modeling and correlational studies, a sample of 300 students was selected. Data were collected using the Psychological Distress Questionnaire (Lovibond & Lovibond, 1995), the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (Garnefski et al., 2001), the Basic Psychological Needs Scale (Deci & Ryan, 2000), and the Internet Addiction Test (Young, 1998). Data were analyzed using Pearson correlation coefficients and structural equation modeling (SEM) via SPSS version 27 and AMOS version 24. Results: The indirect effects of competence, adaptive cognitive emotion regulation strategies, and maladaptive cognitive emotion regulation strategies on internet addiction via psychological distress were statistically significant (p < 0.01). Conversely, the indirect effects of autonomy and relatedness on internet addiction through psychological distress were not significant. Conclusion: The findings suggest that psychological distress mediates the impact of specific basic psychological needs (competence) and cognitive emotion regulation strategies on internet addiction. Interventions aimed at fulfilling students' psychological needs within family and school environments should consider the roles and characteristics of parents and teachers. Such targeted approaches may effectively reduce psychological distress and, consequently, mitigate internet addiction among adolescents. مقدمه: اعتیاد به اینترنت، یکی از معضلات و نگرانیهای جهان امروز است که اثرات بازدارندهای بر رشد و شکوفایی جامعه دارد. نوجوانان از لحاظ اعتیاد به اینترنت، قشر آسیب پذیر هستند. هدف پژوهش بررسی نقش میانجی‌گری پریشانی روانشناختی در رابطه نیازهای اساسی روانشناختی وتنظیم شناختی هیجان با اعتیاد به اینترنت دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهرستان پاوه بود. روش: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل تمام دانش‌آموزان دختردوره متوسطه دوم شهرستان پاوه بود که با توجه به تعداد متغیرها و بر اساس توصیه‌های آماری برای پژوهش‌های همبستگی مبنی بر ضرورت حداقل 300 نفر برای دستیابی به الگوهای پایدار و برآوردهای قابل اعتماد، حجم نمونه 300 نفر تعیین شد. از پرسشنامه های پریشانی روانشناختی (لوی باند، 1995)، تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران، 2001)، نیازهای اساسی روانشناختی (دسی و ریان، 2000) و اعتیاد به اینترنت (یانگ، 1998) جهت گردآوری اطلاعات استفاده شد. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزار SPSS-27 و AMOS-24 مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: براساس یافته ها رابطه شایستگی، بعد مثبت تنظیم شناختی هیجان و بعد منفی تنظیم شناختی به اعتیاد به اینترنت از طریق پریشانی روانشناختی معنیدار بود (01/0>P). رابطه خودمختاری و ارتباط با اعتیاد به اینترنت از طریق پریشانی روانشناختی معنیدار نبود. نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش آموزش راهبردهای مثبت تنظیم هیجان و ایجاد بستر برای برآورده شدن نیازهای دانش آموزان در محیط خانواده و مدرسه باید مورد توجه به خصوص والدین و معلمان قرار گیرد زیرا از این طریق میزان پریشانی روانشناختی و متعاقب آن میزان اعتیاد به اینترنت کاهش می یابد.

https://www.socialpsychology.ir/article_252617_4efe64dcf59ed7cc1d013f6768a094e7.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 The Relationships Among Rejection Sensitivity, Self-Esteem, and Domestic Violence Victimization in Married Women: The Mediating Role of Self-Silencing رابطه حساسیت به طرد و عزت ‌نفس با قربانی خشونت خانگی در زنان متأهل: نقش واسطه‌ای خود خاموشی 37 54 252619 10.22034/spr.2026.548145.2184 FA محمد ثابت رو دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشگاه فردوسی ، مشهد، ایران. زهره قنبری کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه مشاوره، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران. شهریار درگاهی استادیار، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران حسین کارشکی دانشیار، گروه مشاوره ، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2025 12 01 Introduction: Domestic violence victimization is a severe public health issue that can lead to profound physical and psychological harm. This study investigated the relationships among rejection sensitivity, self-esteem, and domestic violence victimization, with a specific focus on the mediating role of self-silencing. Method: This study employed a descriptive-correlational design. The study population comprised married women with a history of domestic violence victimization who sought services at counseling and welfare centers in Bojnord, Iran, in 2024. A sample of 373 participants was selected via purposive sampling. Data were collected using validated questionnaires assessing domestic violence victimization, rejection sensitivity, self-esteem, and self-silencing. Data analysis was conducted using Pearson correlation coefficients and path analysis via SPSS version 27 and AMOS version 24. Results: The findings revealed that rejection sensitivity had no significant direct relationship with domestic violence victimization (p > 0.05). However, significant relationships were observed between self-esteem, self-silencing, and domestic violence victimization (p < 0.05). Furthermore, path analysis confirmed that self-silencing plays a complete mediating role in the relationship between rejection sensitivity and domestic violence victimization, and a partial mediating role in the relationship between self-esteem and domestic violence victimization (p < 0.05). Conclusion: The findings indicate that self-silencing serves as a crucial psychological mechanism underlying the relationships among rejection sensitivity, self-esteem, and domestic violence victimization. These results highlight the importance of addressing internal psychological processes, such as self-silencing, in both understanding the dynamics of domestic violence and designing effective preventive and therapeutic interventions for married women. مقدمه: قربانی خشونت خانگی نوعی خاص از قربانی خشونت است که می‌تواند به آسیب‌های جسمی و روانی در افراد منجر شود. این پژوهش به بررسی رابطه میان حساسیت به طرد و عزت‌نفس با قربانی خشونت خانگی و نقش واسطه ای خودخاموشی پرداخته است. روش: پژوهش حاضر توصیفی واز نوع همبستگی است وجامعه آماری پژوهش شامل کلیه زنان دارای تجربه قربانی خشونت خانگی مراجعه کننده به مراکز مشاوره و بهزیستی شهر بجنورد در سال 1403 بود که 373 نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و پرسشنامه های خشونت خانگی، حساسیت به طرد، عزت نفس و خودخاموشی را به صورت اینترنتی تکمیل نمودند. جهت تجزیه تحلیل داده های پژوهش از آزمون همبستگی پیرسون و به روش تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزارهای آماری SPSS 27 و AMOS 24 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد متغیر حساسیت به طرد با متغیر وابسته قربانی خشونت خانگی رابطه نداشت (05/0<p) اما رابطه معنی داری بین عزت نفس و خودخاموشی با قربانی خشونت خانگی مشاهده شد (05/0>p).و همچنین نقش میانجی گری کامل خودخاموشی در رابطه بین حساسیت به طرد و قربانی خشونت خانگی و همچنین نقش میانجی جزئی در رابطه بین عزت نفس و قربانی خشونت خانگی مورد تایید قرار گرفت (05/0>p). نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، می‌توان نتیجه گرفت که خود خاموشی به عنوان یک مکانیسم روانی کلیدی، نقش واسطه‌ای معناداری در تبیین رابطه بین حساسیت به طرد و عزت‌نفس با قربانی خشونت خانگی ایفا می‌کند. این یافته‌ها بر اهمیت توجه به نقش مکانیسم‌های روانی درونی مانند خود خاموشی در درک پدیده خشونت خانگی و طراحی مداخلات پیشگیرانه تأکید می‌نماید.

https://www.socialpsychology.ir/article_252619_027b6305753d41c01b0f61fef2ff8349.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 The Relationship Between Childhood Trauma and Smartphone Addiction: The Mediating Roles of Cognitive Emotion Regulation and Mindfulness رابطه بین تجارب آسیب‌زای دوران کودکی با اعتیاد به گوشی هوشمند: نقش میانجی تنظیم شناختی هیجان و ذهن‌آگاهی 55 72 252621 10.22034/spr.2026.548453.2186 FA زهرا روزبهانی کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران الهام توکلی طرقی استادیار، پژوهشکده کودکان استثنایی، پژوهشگاه مطالعات آموزش‌وپرورش، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی تهران، تهران، ایران پروانه قدسی استادیار، گروه روان‌شناسی عمومی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2025 12 21 Introduction: This study aimed to investigate the mediating roles of cognitive emotion regulation and mindfulness in the relationship between childhood trauma and smartphone addiction among university students. Method: This study employed a descriptive-correlational design. The study population comprised all university students in Tehran, Iran, during the 2023–2024 academic year. A convenience sample of 430 students was selected. Participants completed an online survey comprising the Childhood Trauma Questionnaire (Bernstein et al., 2003), the Smartphone Addiction Scale (Kwon et al., 2013), the Cognitive Emotion Regulation Questionnaire (Garnefski et al., 2001), and the Five Facet Mindfulness Questionnaire (Baer et al., 2006). Data were analyzed using structural equation modeling (SEM) via SPSS version 26 and AMOS version 24. Results: Childhood trauma had a significant, direct, positive effect on smartphone addiction (β = 0.196, p < 0.001). Maladaptive cognitive emotion regulation strategies significantly mediated the relationship between childhood trauma and smartphone addiction (β = 0.095, p < 0.001), whereas the mediating effect of adaptive strategies was not significant. Additionally, mindfulness significantly mediated the relationship between childhood trauma and smartphone addiction (β = -0.001, p < 0.001). Conclusion: Maladaptive cognitive emotion regulation strategies and mindfulness serve as crucial mechanisms linking childhood trauma to smartphone addiction. Identifying these underlying psychological processes provides valuable insights for developing targeted prevention and clinical interventions to mitigate smartphone addiction among trauma-exposed students. مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی تنظیم ‌شناختی هیجان و ذهن‌آگاهی در رابطه بین تجارب آسیب‌زای دوران کودکی با اعتیاد به گوشی هوشمند انجام گرفت. روش: روش این پژوهش توصیفی، از نوع همبستگی بود. جامعه آماری را کلیه دانشجویان دانشگاه‌های شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ تشکیل می‌دادند. نمونه‌ای به حجم ۴۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در ‌دسترس انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان، پرسش‌نامه آسیب دوران کودکی (برنشتاین و همکاران، ۲۰۰۳)، مقیاس اعتیاد به گوشی هوشمند (اون و همکاران، ۲۰۱۳) پرسش‌نامه تنظیم شناختی هیجان (گارنفسکی و همکاران،۲۰۰۱)، پرسش‌نامه ذهن‌آگاهی (بائر و همکاران،۲۰۰۶)، را به‌صورت آنلاین تکمیل نمودند. تجزیه‌ و تحلیل داد‌ها با استفاده از مدل‌یابی معادلات ساختاری و با نرم‌افزار SPSS-26 و AMOS-24 انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد، تجارب آسیب‌زای کودکی بر اعتیاد به گوشی هوشمند اثر مستقیم و مثبت دارد (۱۹۶/۰=β و 001/0>P). راهبردهای ناسازگار در ارتباط بین تجارب آسیب‌زای کودکی با اعتیاد به گوشی هوشمند اثر غیرمستقیم معناداری دارد (۰۹۵/۰=β و 001/0>P)، درحالی‌که اثرات واسطه‌ای راهبردهای سازگار معنادار نبود. همچنین ذهن‌آگاهی در رابطه بین تجارب آسیب‌زای کودکی با اعتیاد به گوشی هوشمند اثر غیرمستقیم معناداری دارد (۰۰۱۳۶/۰-=β و 001/0>P). نتیجه‌گیری: راهبردهای ناسازگار تنظیم هیجان و ذهن‌آگاهی مکانیسم‌های بالقوه‌ای هستند که تجارب آسیب‌زای کودکی را با اعتیاد به گوشی هوشمند مرتبط می‌کنند. در نتیجه شناسایی فرایندهایی که توسط آنها تجارب آسیب‌زای کودکی بر اعتیاد به گوشی هوشمند اثر می‌گذارد، دارای ارزش کاربردی بالقوه برای پیشگیری و مداخله است.

https://www.socialpsychology.ir/article_252621_0979d743bf96768f98ba194753f6b55e.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 Comparison of Social Well-being, Family Crisis-Oriented Personal Evaluation, and Cognitive Flexibility in Mothers of Children with Learning Disabilities and Typically Developing Children مقایسة بهزیستی اجتماعی، ارزیابی شخصی بحران‌محور خانوادگی و انعطاف‌پذیری شناختی در مادران دارای کودک ناتوانِ یادگیری با مادران کودکان عادی 73 90 252623 10.22034/spr.2026.549303.2188 FA ابوالقاسم یعقوبی استاد، گروه روانشناسی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران 0000-0002-1949-6814 زهرا فنائی نعمت سرا دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، دانشکده علوم اقتصادی و اجتماعی، دانشگاه بوعلی‌سینا، همدان، ایران. 0009-0006-5932-5602 Journal Article 2025 11 11 Introduction: The present study aimed to compare social well-being, family crisis-oriented personal evaluation, and cognitive flexibility between mothers of children with learning disabilities (LD) and mothers of typically developing (TD) children. Methods: This cross-sectional comparative study included a sample of 120 mothers recruited via convenience sampling from the Baran and Sahel Learning Disability Centers in Hamadan, Iran, during the 2023–2024 academic year. The sample comprised two equal groups: 60 mothers of children with LD and 60 mothers of TD children. Participants completed the Family Crisis-Oriented Personal Evaluation Scale (F-COPES; Olson et al., 1981), the Social Well-Being Scale (Keyes, 1998), and the Cognitive Flexibility Inventory (Dennis & Vander Wal, 2010). Data were analyzed using a multivariate analysis of variance (MANOVA). Results: Results indicated significant differences between the two groups across all dependent variables. Specifically, mothers of children with LD reported significantly lower levels of social well-being, family crisis-oriented personal evaluation, and cognitive flexibility than mothers of TD children. Conclusions: These findings suggest that mothers of children with learning disabilities experience diminished social well-being and cognitive flexibility, and face greater vulnerability when managing family crises. This study highlights the urgent need for comprehensive psychosocial interventions to support the mental health of these mothers. Future research should evaluate the effectiveness of integrated psychological support and coping skills training programs aimed at improving psychological outcomes for mothers of children with learning disabilities across diverse sociocultural contexts. مقدمه: مطالعة حاضر با هدف مقایسة بهزیستی اجتماعی، ارزیابی شخصی بحران‌محور در خانواده و انعطاف‌پذیری شناختی در مادران دارای کودک مبتلا به اختلال یادگیری با مادران کودکان عادی انجام شد. روش: پژوهش حاضر به روش علّی- مقایسه‌ای انجام شد. از میان مادرانی که به مراکز ناتوانی‌های یادگیری باران و ساحل شهر همدان در سال تحصیلی 1402 و 1403 مراجعه کردند، 60 مادر دارای کودک مبتلا به اختلال یادگیری و60 مادر دارای کودک سالم به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامة ارزیابی شخصی بحران‌محور ‌خانواده (السون و همکاران، 1981)، بهزیستی اجتماعی (کیز، 1998) و انعطاف‌پذیری شناختی (دنیس و واندروال، 2010) را تکمیل کردند. برای تجزیه‌ و تحلیل داده‌ها از روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیّره استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس نشان داد که تفاوت معنی‌داری در میانگین تمامی متغیّرها در دو گروه وجود دارد. یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که میانگین بهزیستی اجتماعی، ارزیابی شخصی بحران‌محور و انعطاف‌پذیری شناختی در گروه مادران دارای کودک مبتلا به طور معنادارتری پائین‌تر از گروه عا‌دی بود. نتیجه‌گیری: نتایج نشان داد مادران کودکان با ناتوانی یادگیری، نسبت به مادران کودکان عادی، بهزیستی اجتماعی و انعطاف‌پذیری شناختی پایین‌تری داشته و در مدیریت بحران‌های خانوادگی آسیب‌پذیرترند؛ امری که لزوم طراّحی مداخلات جامع روانی ـ اجتماعی برای ارتقای سلامت روان این گروه را برجسته می‌کند. پیشنهاد می‌شود پژوهش‌های آتی، اثربخشی برنامه‌های یکپارچة حمایت روانی و آموزش مهارت‌های مقابله‌ای را در بهبود شاخص‌های روان‌شناختی والدین این کودکان در بافت‌های فرهنگی ـ اجتماعی متنّوع ارزیابی کنند.

https://www.socialpsychology.ir/article_252623_5eb577ef1df249582428721a6fd8a559.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 Predicting Social Intelligence from Self-Esteem and Spiritual Intelligence: The Mediating Role of Cognitive Flexibility مدل‌سازی معادلات ساختاری هوش اجتماعی بر اساس خودارزشمندی و هوش معنوی با نقش میانجی انعطاف‌پذیری شناختی 91 108 252629 10.22034/spr.2026.560236.2223 FA علی افشاری دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران. 0000-0002-3720-6542 حسن عبداله زاده دانشیار، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. 0000-0002-3413-3800 آرزو جانجان دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه روان شناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران. Journal Article 2025 11 23 Introduction: Social intelligence is essential for students' academic success and psychological growth; however, the mediating role of cognitive flexibility in the relationships between self-esteem, spiritual intelligence, and social intelligence has been understudied. The present study aimed to address this gap by examining these relationships, with cognitive flexibility as a mediator. Method: This cross-sectional, correlational study examined the direct and indirect relationships among the variables using structural equation modeling (SEM). The statistical population comprised all 723 male upper secondary school students in Maragheh, Iran, during the 2024–2025 academic year. A sample of 256 participants was determined using Soper’s a priori sample size calculator for structural equation models and selected via simple random sampling. Data were collected using the Tromsø Social Intelligence Scale (Silvera et al., 2001), the Self-Esteem Scale (Crocker et al., 2003), the Spiritual Intelligence Scale (King, 2008), and the Cognitive Flexibility Inventory (Dennis & Vander Wal, 2010). Data were analyzed using SPSS version 26 and AMOS version 24. Results: The proposed model demonstrated good fit to the data (CFI > 0.90, RMSEA < 0.08, SRMR < 0.08). Self-esteem (β = 0.182), spiritual intelligence (β = 0.293), and cognitive flexibility (β = 0.213) had significant, positive direct effects on social intelligence (p < 0.01). Furthermore, cognitive flexibility significantly mediated the indirect effects of self-esteem (0.028) and spiritual intelligence (0.070) on social intelligence (p < 0.01). Conclusion: The findings indicate that enhancing self-esteem, spiritual intelligence, and cognitive flexibility can directly and indirectly improve students' social intelligence, thereby facilitating better communication skills, social interactions, and school adjustment. Accordingly, school-based educational programs designed to boost self-esteem, cultivate spiritual intelligence, and strengthen cognitive flexibility are recommended to promote students' mental health and academic success. مقدمه: هوش اجتماعی نقش مهمی در سازگاری و موفقیت تحصیلی دانش‌آموزان دارد، اما عوامل روان‌شناختی مؤثر بر آن، به‌ویژه نقش میانجی سازوکارهای شناختی، هنوز به‌طور کامل روشن نیست. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش خودارزشمندی و هوش معنوی در هوش اجتماعی با درنظرگرفتن میانجی‌گری انعطاف‌پذیری شناختی انجام شد. روش: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و کاربردی بود و روابط مستقیم و غیرمستقیم بین متغیرها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری شامل 723 دانش‌آموز پسر دوره متوسطه دوم شهر مراغه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. حجم نمونه 256 نفر بر اساس محاسبه‌گر ساپر برای مدل معادلات ساختاری تعیین و با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب گردید. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه هوش اجتماعی ترومسو (۲۰۰۱)، پرسشنامه خودارزشمندی کروکر و همکاران (۲۰۰۳)، پرسشنامه هوش معنوی کینگ (۲۰۰۸) و پرسشنامه انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندوال (۲۰۱۰) بودند. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS نسخه 26 و AMOS نسخه 24 و از مدل‌سازی معادلات ساختاری شد. یافته ها: یافته‌ها نشان داد که مدل از برازش مطلوب برخوردار بود (08/0SRMR< ،08/0 RMSEA< ،0/90CFI> ). همچنین، خودارزشمندی )182/0(β =، هوش معنوی )293/0 (β =و انعطاف‌پذیری شناختی )213/0 (β =همگی اثر مستقیم مثبت و معناداری بر هوش اجتماعی داشتند (01/0p <). اثر غیرمستقیم خودارزشمندی (028/0) و هوش معنوی (070/0) از طریق انعطاف‌پذیری شناختی نیز معنادار گزارش شد (01/0p <). نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که خودارزشمندی، هوش معنوی و انعطاف‌پذیری شناختی نقش مهمی در تبیین هوش اجتماعی دانش‌آموزان دارند. اثرات مستقیم و غیرمستقیم این متغیرها بیانگر آن است که هوش اجتماعی نه‌تنها تحت تأثیر ویژگی‌های فردی و معنوی قرار دارد، بلکه سازوکارهای شناختی نیز در تقویت آن نقش واسطه‌ای ایفا می‌کنند. بر این اساس، تقویت هم‌زمان این سه سازه می‌تواند به بهبود مهارت‌های ارتباطی، افزایش سازگاری اجتماعی و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان منجر شود. این یافته‌ها ضرورت طراحی مداخلات آموزشی چندبعدی در مدارس را برجسته می‌سازد.

https://www.socialpsychology.ir/article_252629_b6e2c90c95e9a5e756dd235615fbbdac.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 Predicting Cyberbullying Perceptions from Parental Autonomy Support and School Violence: The Mediating Role of Basic Psychological Need Satisfaction تعیین روابط ساختاری ادراک از قلدری سایبری بر اساس حمایت والدین از خودمختاری و خشونت در مدرسه با میانجیگری ارضای نیازهای روان‌شناختی 109 130 252630 10.22034/spr.2026.527527.2147 FA اکبر عطادخت استاد روان‌شناسی، گروه روان‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران 0000-0001-5538-9242 شیرین احمدی استادیار گروه علوم تربیتی و روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران 0000-0003-0189-9575 Journal Article 2025 09 30 Introduction: Cyberbullying poses a significant psychosocial threat to adolescents, with widespread consequences for their mental health and aggressive behaviors. The present study aimed to examine the structural relationships among parental autonomy support, school violence, and cyberbullying perceptions, specifically investigating the mediating role of basic psychological need satisfaction. Method: This descriptive-correlational study was conducted among male high school students in Ardabil, Iran, during the 2023–2024 academic year (N = 13,000). A convenience sample of 180 students completed validated measures assessing cyberbullying perception, basic psychological need satisfaction, parental autonomy support, and school violence. The proposed structural model was evaluated using structural equation modeling (SEM) via SPSS version 25 and SmartPLS 3. Results: The structural model demonstrated an adequate overall fit based on goodness-of-fit indices. SEM results indicated that parental autonomy support significantly predicted both cyberbullying perceptions (β = –0.27, p < 0.001) and basic psychological need satisfaction (β = 0.28, p < 0.001). In turn, basic psychological need satisfaction significantly predicted cyberbullying perceptions (β = –0.50, p < 0.001). Similarly, school violence significantly predicted both cyberbullying perceptions (β = 0.38, p < 0.001) and basic psychological need satisfaction (β = –0.64, p < 0.001). Furthermore, basic psychological need satisfaction significantly mediated the relationships between parental autonomy support and cyberbullying perceptions (indirect effect: β = –0.14, p < 0.001), as well as between school violence and cyberbullying perceptions (indirect effect: β = 0.32, p < 0.001). Conclusion: These findings underscore the necessity of designing educational interventions that enhance parental autonomy support, mitigate school violence, and fulfill adolescents’ basic psychological needs in order to prevent and reduce cyberbullying. مقدمه: قلدری سایبری به عنوان یکی از تهدیدهای مهم روانی و اجتماعی نوجوانان، پیامدهای گسترده‌ای بر رفتارهای خشونت‌آمیز و سلامت روانی آن‌ها دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین روابط ساختاری ادراک از قلدری سایبری بر اساس حمایت والدین از خودمختاری و خشونت در مدرسه با میانجیگری ارضای نیازهای روان‌شناختی انجام گرفت. روش: این پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر اردبیل در سال تحصیلی 1403-1402 بود (13000=N). تعداد 180 نفر از این افراد با استفاده از نمونه گیری دردسترس از بین جامعه آماری فوق انتخاب و به پرسشنامه‌های قلدری سایبری (آنتونیادو و همکاران، 2016)، ارضای نیازهای روان‌شناختی (دسی و رایان، 2000)، حمایت والدین از خودمختاری (رابینز، ۱۹۹۴) و خشونت در مدرسه (اسمیت و همکاران، 1998) پاسخ دادند. ارزیابی مدل پیشنهادی با استفاده از مدل معادلات ساختاری و با نرم‌افزارهای SPSS-25 و Smart PLS-3 انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که مدل بر اساس شاخص های نکویی برازش از کفایت مناسبی برخوردار است. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد که حمایت والدین از خودمختاری به‌طور مستقیم بر ادراک از قلدری سایبری (27/0-=β، 000/0=P)، ارضای نیازهای روان‌شناختی (28/0=β، 000/0=P)، ارضای نیازهای روان‌شناختی بر ادراک از قلدری سایبری (50/0-=β، 000/0=P)، خشونت در مدرسه بر ادراک از قلدری سایبری (38/0=β، 000/0=P) و ارضای نیازهای روان‌شناختی (64/0-=β، 000/0=P) تأثیر معنی‌دار داشت. همچنین مسیرهای میانجی حمایت والدین از خودمختاری از طریق ارضای نیازهای روان‌شناختی بر ادراک از قلدری سایبری (14/0=β، 000/0=P) و خشونت در مدرسه از طریق ارضای نیازهای روان‌شناختی بر ادراک از قلدری سایبری (32/0=β، 000/0=P) نیز معنی‌دار بودند. نتیجه گیری: یافته‌ها بر ضرورت طراحی مداخلات آموزشی برای تقویت حمایت والدین از خودمختاری، ارتقای حساسیت اخلاقی مدرسه و پاسخگویی به نیازهای بنیادین روان‌شناختی نوجوانان تأکید دارند تا قلدری سایبری پیشگیری و کاهش یابد.

https://www.socialpsychology.ir/article_252630_fcbcc5744da427381c1d8ccd05e5ab34.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 Prediction of Interpersonal Sensitivity Based on Marital Expectations and Differentiation, With the Mediating Role of Emotional Divorce, Among Women Supported by the Imam Khomeini Relief Foundation in Yasuj پیش‌بینی حساسیت بین‌فردی بر اساس انتظارات زناشویی و تمایزیافتگی با نقش میانجی طلاق عاطفی در زنان تحت پوشش کمیته امداد امام خمینی (ره) شهر یاسوج 131 148 252631 10.22034/spr.2026.532619.2155 FA زاهده رحمانیان دکتری روانشناسی، استادیار ، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 0000-0002-0471-9691 مینا موحدیان کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد یاسوج، کهگیلویه و بویراحمد، ایران. Journal Article 2025 10 30 Introduction: Female-headed households in underprivileged areas, due to economic and psychological hardships, are more vulnerable to emotional divorce and marital conflicts than others. The present study aimed to examine the direct and indirect effects of matrimonial expectations and differentiation on interpersonal sensitivity, with emotional divorce playing a mediating role, among women supported by the Imam Khomeini Relief Foundation in Yasuj. Method: This applied research employed a descriptive-correlational design and structural equation modeling. Using convenience sampling, 200 women supported by the Yasuj branch of the Imam Khomeini Relief Foundation were selected during the years 2023–2024. Data were analyzed using correlation methods, path analysis, and the Sobel test. The instruments used in this study included the Interpersonal Sensitivity Measure (Boyce & Parker, 1989), the Marital Expectations Questionnaire (Omidvar et al., 2009), Differentiation of Self Inventory (Skowron & Friedlander, 1998), and the Emotional Divorce Questionnaire (Gottman & Silver, 1994). Results: The path analysis results indicated that marital expectations and differentiation had both significant direct and indirect effects on the interpersonal sensitivity of women supported by the Imam Khomeini Relief Foundation in Yasuj. Moreover, emotional divorce significantly mediated the relationship between marital expectations and interpersonal sensitivity (indirect effect = 0.061, total effect = 0.243, p < 0.05). Emotional divorce also mediated the relationship between differentiation and interpersonal sensitivity (indirect effect = 0.065, total effect = 0.400), and this mediation was confirmed by a Sobel test statistic of 2.016 (p < 0.05). Conclusion: Therefore, enhancing differentiation and moderating marital expectations can improve interpersonal sensitivity among female-headed households by reducing emotional divorce. The quality of marital relationships results from the interplay of individual, interpersonal, and systemic factors, and psychological interventions should adopt an integrated approach. مقدمه: زنان سرپرست خانوار در مناطق محروم به دلیل مشکلات اقتصادی و روان‌شناختی، بیش از دیگران در معرض طلاق عاطفی و تعارضات زناشویی قرار دارند. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثرات مستقیم و غیرمستقیم انتظارات زناشویی و تمایزیافتگی با نقش واسطه‌ای طلاق عاطفی بر حساسیت بین‌فردی در زنان تحت حمایت کمیته امداد امام خمینی (ره) یاسوج بود. روش: این پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی - همبستگی و معادلات ساختاری است که با نمونه‌گیری در دسترس، روی ۲۰۰ زن تحت حمایت کمیته امداد یاسوج در سال‌های ۱۴۰۲ تا ۱۴۰۳ انجام شده است که از روش همبستگی، تحلیل مسیر و آزمون سوبل استفاده شد. در پژوهش حاضر از ابزارهای پرسش‌نامه حساسیت بین‌فردی بایس و پارکر (1989)، پرسش‌نامه انتظارات زناشویی امیدوار و همکاران (1388)، پرسش‌نامه تمایزیافتگی اسکورون و فریدلندر (1998) و پرسش‌نامه طلاق عاطفی گاتمن و سیلور (1994) استفاده شد. یافته‌ها: نتایج تحلیل مسیر نشان داد که انتظارات زناشویی و تمایزیافتگی تأثیرات معنادار مستقیم و غیرمستقیمی بر حساسیت بین‌فردی زنان تحت حمایت کمیته امداد امام خمینی (ره) یاسوج دارند. بعلاوه، طلاق عاطفی در رابطه بین انتظارات زناشویی و حساسیت بین‌فردی نقش میانجی معناداری دارد (اثر غیرمستقیم=061/0، اثر کل=243/0، 05/0>p). همچنین، طلاق عاطفی میانجی‌گر رابطه بین تمایزیافتگی و حساسیت بین‌فردی نیز بود (اثر غیرمستقیم=065/0، اثر کل=400/0) و این میانجی‌گری با آماره سوبل 016/2 تأیید شد (05/0>p). نتیجه‌گیری: بنابراین، تقویت تمایزیافتگی و تعدیل انتظارات زناشویی با کاهش طلاق عاطفی، موجب بهبود روابط و حساسیت بین‌فردی در زنان سرپرست خانوار می‌شود. کیفیت روابط زناشویی حاصل تعامل عوامل فردی، بین‌فردی و سیستمی است و مداخلات روان‌شناختی باید رویکردی یکپارچه داشته باشند.

https://www.socialpsychology.ir/article_252631_5a5f3a7f9e6ec94162911c094ec9bad1.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 The effectiveness of the Quantum Opportunities Program on prosocial skills and interpersonal sensitivity in adolescent girls with externalizing problems اثربخشی برنامه فرصت‌های کوانتوم بر شخصیت جامعه پسند و حساسیت بین فردی در دختران نوجوان دارای مشکلات بیرونی شده 149 172 252633 10.22034/spr.2026.532282.2151 FA امیر قمرانی دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی. دانشگاه اصفهان.اصفهان، ایران. 0000-0003-4390-0749 Journal Article 2025 10 12 Introduction: Weakness in prosocial skills, as well as interpersonal sensitivity, is a characteristic of adolescents with externalizing behavior problems. The Quantum Opportunities program is an intervention designed by the U.S. Department of Labor and the Ford Foundation to teach social skills and deal with behavior problems and can be effective in strengthening prosocial skills and reducing interpersonal sensitivity in adolescents with externalizing problems. The aim of the present study was to evaluate the effectiveness of the Quantum Opportunities program on prosocial skills and interpersonal sensitivity in adolescent girls in Isfahan. This study was a quasi-experimental study with a pre-test, post-test design with a follow-up period. Method: In the present study, using a convenience sampling method according to the inclusion criteria, 44 girls with symptoms of externalizing behavioral problems in Isfahan, aged 12 to 15 years, were selected and assigned to two experimental and control groups. Girls in the experimental group received the Quantum Opportunities program in eight 120-minute sessions (1 session per week). The control group did not receive any intervention. The research instruments included the Child Behavior Checklist (2001), Prosocial Personality Scale (penner, 2002), and Boyce and Parker Interpersonal Sensitivity Scale (1989). Data analysis was performed using repeated measures analysis of variance with SPSS version 24. Results: The results indicated that there was a significant difference between the pre-test scores and the post-test and follow-up scores in the experimental group in the subscales and total score of prosocial behavior, as well as in the subscales and total score of interpersonal sensitivity (P≤0.05). Conclusion: The results of the study show that the Quantum Opportunities Program can be used as an intervention to improve prosocial behavior and interpersonal sensitivity in adolescent girls with behavioral problems. مقدمه: ضعف در ویژگی‌های شخصیت جامعه‌پسند، و همچنین حساسیت بین‌فردی، از مشخصه های نوجوانان با مشکلات رفتاری بیرونی‌شده است. برنامه فرصت های کوانتوم مداخله‌ای است که توسط وزارت کار ایالات متحده و بنیاد فورد با هدف آموزش مهارتهای اجتماعی و مقابله با مشکلات رفتاری طراحی شده است. هدف از پژوهش حاضر ارزیابی تأثیر برنامه فرصت‌های کوانتوم بر شخصیت جامعه‌پسند و حساسیت بین‌فردی در دختران نوجوان شهر اصفهان بود. این پژوهش به‌صورت نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون با دوره پیگیری یکماهه بود. روش: در مطالعه حاضر، با روش نمونه‌گیری در دسترس با توجه به ملاک‌های ورود، 44 نفر از دختران با علائم مشکلات رفتاری بیرونی‌شده شهر اصفهان در دامنه سنی 12 تا 15 سال، انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. دختران گروه آزمایش در 8 جلسه‌ 120 دقیقه‌ای (هفته‌ای 1 جلسه) برنامه فرصت های کوانتوم را دریافت کردند. گروه کنترل هیچ‌گونه مداخله‌ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مشکلات رفتاری آخنباخ-فرم والد (2001) ، مقیاس شخصیت جامعه‌پسند لوئیس پنر(2002) و مقیاس حساسیت بین‌فردی بویس و پارکر(1989) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون‌ تحلیل واریانس اندازه‌گیری مکرر و با نسخه‌ی 24 نرم‌افزار Spss انجام گرفت. یافته‌ها: نتایج حاکی از آن بود که در زیر مقیاس‌ها و نمره کل شخصیت جامعه‌پسند و همچنین در زیر مقیاس‌ها و نمره کل حساسیت بین‌فردی در گروه آزمایش تفاوت معناداری میان نمرات مرحله پیش‌آزمون، با نمرات مراحل پس‌آزمون و پیگیری وجود دارد(05/0P≤). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه نشان می‌دهد، می‌توان از برنامه فرصت‌های کوانتوم به عنوان مداخله‌ای برای بهبود رفتارجامعه‌پسند و حساسیت بین فردی در دختران نوجوان با مشکلات رفتاری استفاده‌کرد.

https://www.socialpsychology.ir/article_252633_ce4119c9106c7a1b98151bd70ffe424b.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 Developing a Predictive Model of Sense of Coherence in Older Women Based on Psychological Capital, Perceived Social Support, and Loneliness: The Mediating Role of Ego Strength تدوین مدل پیش‌بینی انسجام خود در زنان سالمند بر اساس سرمایه‌های روانشناختی، حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تنهایی با نقش میانجی نیرومندی ایگو 173 190 252634 10.22034/spr.2025.518869.2117 FA الهام نعیم آبادی دانشجو دکتری مشاوره،دانشگاه آزاد اسلامی،رودهن، ایران. 0009-0004-3655-2111 افسانه بوستان استادیار گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن،ایران. سیمین دخت رضاخانی دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران. Journal Article 2025 12 26 Introduction: The growing proportion of older adults across various societies underscores the urgent need to address the mental health of the aging population, with ensuring psychological well-being emerging as a major challenge. The present study aimed to develop a predictive model of the sense of coherence in older women based on psychological capital, perceived social support, and loneliness, examining the mediating role of ego strength. Method: This study employed a descriptive-correlational design utilizing structural equation modeling (SEM). The statistical population comprised older women attending urban health centers in Tehran during the first half of 2024. A convenience sample of 220 participants was selected. Data were collected using the Sense of Coherence Scale, the Psychological Capital Questionnaire, the Multidimensional Scale of Perceived Social Support, the UCLA Loneliness Scale, and the Ego Strength Scale. Data were analyzed using IBM SPSS Statistics (Version 24) and AMOS (Version 24). The bootstrapping method was utilized to examine the mediating role of ego strength. Results: Results indicated that the proposed structural model demonstrated an acceptable fit. The direct and indirect path coefficients between the sense of coherence and both perceived social support and psychological capital (mediated by ego strength) were positive and statistically significant (p < .05). Additionally, the relationship between the sense of coherence and loneliness was negative and statistically significant (p < .05). Conclusion: The sense of coherence is closely associated with an individual’s psychosocial resources. Accordingly, higher levels of psychological capital and perceived social support, stronger ego strength, and lower levels of loneliness contribute significantly to an enhanced sense of coherence in older women. مقدمه: آمار سالمندان در جوامع مختلف رو به افزایش است در نتیجه لزوم توجه به سلامت روانی افراد سالمند یکی از چالش های جدی پیش رو می‌باشد. هدف از پژوهش حاضر ارائه مدلی جهت پیش ‌بینی انسجام خود در زنان سالمند بر اساس سرمایه ‌های روانشناختی، حمایت اجتماعی ادراک شده و احساس تنهایی با نقش میانجی نیرومندی ایگو بود. روش: این مطالعه از نظرهدف، کاربردی و از نظر روش پژوهش، توصیفی- همبستگی و در قالب الگویابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری این پژوهش عبارت بود از زنان سالمندی که در نیمه نخست سال 1403، به خانه ‌های سلامت شهر تهران مراجعه کرده بودند و از این بین 220 نفر به روش نمونه ‌‌گیری در‌دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده عبارت بودند از پرسشنامه ‌های حس انسجام آنتونوسکی(1993)، سرمایه ‌های روانشناختی لوتانز(2007)، حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و‌همکاران(1988)، احساس تنهایی راسل(1966)، نیرومندی ایگو مارک استروم و همکاران(1997)، داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS-24 و Amos-24 تجزیه و تحلیل شد و روش بوت استرپ در برنامه ماکر‌و‌پریچر‌و‌هایز (2008) جهت بررسی نقش متغیر میانجی استفاده شد. یافته ‌ها: نتایج نشان داد الگوی ساختاری پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. تمامی ضرایب مستقیم و غیر‌مستقیم بین حس انسجام با حمایت اجتماعی ادراک شده )05/0> ( p، سرمایه ‌های روانشناختی، با میانجی‌گری نیرومنـدی ایگو به طور مثبت و با احساس تنهـایی به طور منـفی، معنی دار است) 05/0 .(p< نتیجه گیری : انسجام خود به شدت به کیفیت روانی- اجتماعی فرد بستگی دارد، بنابراین هرچه فرد سرمایه ‌های روانشناختی قوی‌تر و ایگوی قوی‌تر و حمایت اجتماعی بیشتر و احساس تنهایی کمتری داشته باشد، انسجام خود بالاتری دارد.

https://www.socialpsychology.ir/article_252634_088484ba23ab72bdf0c5966a4226f5ee.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 Modeling Emotional Processing Styles in Individuals with a History of Substance Use Relapse: The Roles of Attentional Bias, Social Support, and Craving مدل‌یابی سبک‌های‌پردازش‌هیجانی معتادان با سابقه بازگشت براساس سوگیری‌توجه و حمایت‌اجتماعی با میانجی‌گری وسوسه سوء‌مصرف 191 206 252635 10.22034/spr.2025.522262.2130 FA اسمعیل حسن زاده دانشجوی دکتری تخصصی، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. 0000-0001-6119-0539 شهنام ابوالقاسمی دانشیار، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران. عبدالحسن فرهنگی استادیار، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. Journal Article 2025 09 15 Introduction: Substance use disorder (SUD) is a complex phenomenon with wide-ranging consequences for mental health, family dynamics, and social functioning. This study aimed to model the emotional processing styles of individuals with a history of SUD relapse, examining the roles of attentional bias and perceived social support, with substance use craving serving as a mediating variable. Method: This descriptive-correlational study utilized structural equation modeling (SEM). The sample comprised 201 individuals with a history of SUD relapse recruited from treatment centers in Gilan Province, Iran, via simple random sampling between 2021 and 2022. Data were collected using the Substance Use Craving Questionnaire (Fadardi et al., 2008), the Attentional Bias Questionnaire (Shostrom, 1996), the Emotional Processing Style Questionnaire (Baker et al., 2010), and the Social Support Appraisals Questionnaire (Vaux et al., 1986). Data analyses were conducted using SPSS (Version 16) and LISREL (Version 8.80). Results: The results indicated that the proposed structural model demonstrated a good fit. Attentional bias and social support exhibited direct, positive effects on substance use craving, and craving, in turn, significantly influenced emotional processing styles. Additionally, social support demonstrated a moderating effect on the relationship between attentional bias and craving. Specifically, dysfunctional emotional processing styles (p < .01) and attentional bias (p < .05) had direct, significant effects on substance use craving. Conclusion: The findings highlight the pivotal role of craving in the relapse process. Maladaptive emotional processing styles and heightened attentional bias increase vulnerability to relapse. Conversely, robust social support serves as a protective factor and should be integrated as a core component of relapse prevention interventions. مقدمه: اعتیاد پدیده‌ایست پیچیده، که پیامدهای گسترده‌ای بر سلامت روان و وضعیت خانوادگی و اجتماعی دارد. هدف پژوهش حاضر، مدل‌یابی سبک‌های‌پردازش‌هیجانی معتادان با سابقه بازگشت بر اساس سوگیری‌توجه و حمایت‌اجتماعی با میانجی‌گری وسوسه سوء‌مصرف مواد است. روش: این پژوهش توصیفی-همبستگی با مدل‌یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل 201 نفر از معتادان مراکز ترک اعتیاد گیلان بود که به روش تصادفی ساده در بازه 12/04/1400 تا 12/04/1401 انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها عبارت بودند از پرسشنامه‌های وسوسه مصرف مواد پس از ترک فدردی و همکاران (1387)، سوگیری‌توجه شوسترم (1375)، سبک‌های‌پردازش‌هیجانی باکر و همکاران (2010) و حمایت‌اجتماعی واکس و همکاران (1986). داده‌ها با نرم‌افزارهای SPSS 16 و LISREL V8.80 تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد سوگیری‌توجه و حمایت‌اجتماعی به طور مستقیم و مثبت بر وسوسه سوءمصرف اثر دارند و وسوسه نیز سبک‌های‌پردازش‌هیجانی معتادان را متأثر می‌سازد. حمایت‌اجتماعی نقش تعدیل‌کننده در رابطه سوگیری‌توجه و وسوسه داشت. کلیه مسیرها معنادار بودند و شاخص‌های برازش مدل، تناسب مطلوب را نشان دادند. همچنین سبک‌های ناکارآمد پردازش هیجانی در سطح 01/0≥P و سوگیری‌توجه در سطح 05/0≥P تأثیر مستقیم و معنادار بر وسوسه مصرف داشتند. نتیجه‌گیری: یافته‌ها بیانگر نقش کلیدی وسوسه در بازگشت به اعتیاد هستند. سبک‌های ناکارآمد پردازش هیجانی همراه با سوگیری‌توجه منفی، احتمال عود را افزایش می‌دهند؛ درحالی‌که حمایت‌اجتماعی می‌تواند به‌عنوان راهبردی مؤثر در پیشگیری از بازگشت اعتیاد به کار گرفته شود.

https://www.socialpsychology.ir/article_252635_3b444552a6b1604c064a67eb841525d7.pdf

انجمن روانشناسی اجتماعی ایران پژوهش های روانشناسی اجتماعی 2251-8002 16 62 2026 07 23 A Structural Model of Psychological Distress Based on Perceived Family Support, Interpersonal Communication, and Openness to Experience: The Mediating Role of Forgiveness in Mothers of School-Aged Children تدوین مدل رابطه پریشانی روانی بر اساس حمایت خانوادگی ادراک‎شده، ارتباط بین‎فردی و گشودگی به تجربه با میانجی‎گری بخشش در مادران دارای فرزند دانش آموز 207 225 252636 10.22034/spr.2026.548968.2187 FA انسیه بابایی دانشیار، گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-7115-2672 فهیمه طیبی سعادت کارشناس ارشد علوم تربیتی گرایش مشاوره خانواده، دانشگاه پیام نور ساری، ساری، ایران. مژگان پورشفیع کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه پیام نورهمدان،همدان، ایران. Journal Article 2025 11 24 Introduction: Psychological distress is a prevalent concern among mothers of school-aged children, influenced by a range of psychosocial and personality factors. The present study aimed to develop a structural model predicting psychological distress based on perceived family support, interpersonal communication, and openness to experience, with forgiveness serving as a mediating variable. Method: This descriptive-correlational study with applied objectives was conducted among mothers of school-aged children in Malard, Iran. A total of 345 participants were selected from schools across the city using cluster sampling. Data were collected using the Kessler Psychological Distress Scale (Kessler et al., 2002), the Heartland Forgiveness Scale (Thompson et al., 2005), the Quality of Relationships Inventory (Pierce et al., 1991), the NEO Personality Inventory–Revised (Costa & McCrae, 1992), and the Multidimensional Scale of Perceived Social Support (Zimet et al., 1988). Data were analyzed using structural equation modeling (SEM). Results: The findings indicated that the proposed structural model demonstrated an acceptable fit. The standardized path coefficients from perceived family support (β = .23), interpersonal communication (β = .38), and openness to experience (β = .21) to psychological distress were statistically significant (p < .01). Furthermore, forgiveness significantly mediated the relationships between each of these predictor variables and psychological distress (p < .01). Conclusion: Forgiveness plays a significant mediating role in the relationship between psychosocial resources, personality traits, and psychological distress. These findings suggest that fostering forgiveness may contribute to reduced psychological distress among mothers of school-aged children. Clinicians and counselors are encouraged to integrate forgiveness-based interventions into therapeutic and psychoeducational programs for this population. مقدمه: پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل رابطه پریشانی روانی بر اساس حمایت خانوادگی ادراک‎شده، ارتباط بین‎فردی و گشودگی به تجربه با میانجی‎گری بخشش در مادران دارای فرزند دانش اموز به انجام رسید. روش: پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از حیث ماهیت، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل مادران دارای فرزند دانش اموز شهر ملارد و نمونه آماری برابر با 345 نفر بود که از کل مدارس شهر ملارد انتخاب گردید. روش نمونه‎گیری به صورت خوشه‎ای انجام گرفت. به منظور گردآوری داده ‎ها از پرسشنامه‎ی پریشانی روانشناختی کسلر (2002)، بخشش هارتلند (2005)، روابط بین‎فردی پیرس و همکاران (1991)، پرسشنامه شخصیتی نئو (1992) و مقیاس حمایت اجتماعی زیمتو همکاران (1988) استفاده گردید. به منظور تحلیل آماری از مدل معادلات ساختاری بهره گرفته شد. یافته‌ها:یافته ‎ها نشان داد که ضریب مسیر استاندارد حمایت خانوادگی ادراک‎شده، ارتباط بین‎فردی و گشودگی به تجربه در مادران دارای فرزند دانش اموزبه میزان 23/0،38/0 و 21/0 محاسبه شد که نشان گر معنادار بودن این روابط بود (01/0>P). و از سویی، بخشش دارای نقش میانجی ‎گری در رابطه حمایت خانوادگی ادراک‎شده، ارتباط بین‎فردی و گشودگی به تجربه با میانجی‎گری بخشش در مادران دارای فرزند دانش اموزبود (01/0>P). نتیجه‌گیری: نقش میانجی گری بخشش بر خلق پیامدهای مثبت روانی و کاهش پریشانی و آسیبهای روانی اثرگذار باشد. بر این اساس، به روان‎شناسان و مشاوران پیشنهاد میشود که با توجه به نقش میانجیگرانه بخشش، در حوزه درمان و آموزش از سودمندی بخشش بهره بگیرند.

https://www.socialpsychology.ir/article_252636_a26cf5734b798a960cd79d634632f377.pdf