اثربخشی گروه­درمانی کوتاه­مدت راه­حل­محور بر احساس خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله نوجوانان قربانی قلدری

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روان‌شناسی عمومی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران.

2 دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 استاد گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

10.22034/spr.2026.521268.2126
چکیده
مقدمه: قربانیان قلدری ضعف در خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله را نشان می­هند. این درحالی است که گروه‌درمانی کوتاه مدت راه­حل محور می­تواند در بهبود این متغیرها اثربخش باشد؛ بنابراین هدف این پژوهش ارزیابی اثربخشی گروه درمانی کوتاه­مدت راه­حل­محور بر خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله نوجوانان قربانی قلدری بود.
روش: روش مطالعه حاضر نیمه­آزمایشی از نوع پیش­آزمون- پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش­آموزان متوسطه اول  پسر ناحیه یک شهر رشت در سال تحصیلی 1403-1404 بودند که از میان آنها پس از طی دو مرحله به روش نمونه­گیری در دسترس تعداد 30 نفر انتخاب و به صورت تصادفی در دوگروه آزمایش و کنترل قرار داده شدند. گروه آزمایش 7 جلسه 90 دقیقه­ای گروه­درمانی راه­حل محور کوتاه­مدت را دریافت کرد. ابزار پژوهش شامل مقیاس قلدری ایلی­نویز اسپالگه و هولت (2001)، پرسشنامه قلدری/ قربانی الویس (1996)، پرسشنامه خودکارآمدی موریس (2001) و پرسشنامه سبک­های حل مسئله کسیدی و لانگ (1996) بود. برای تجزیه‌وتحلیل داده­ها از روش تحلیل کواریانس استفاده شد.
یافته­ ها: نتایج تحلیل داده­ها نشان داد، گروه­درمانی کوتاه­مدت راه­حل محور بر همه مؤلفه‌های خودکارآمدی (به استثنا خودکارآمدی اجتماعی) و بر همه مؤلفه‌های حل مسئله (به استثنا سبک خلاق) تأثیر معنی‌داری داشت (01/0 > p).
نتیجه­ گیری: با توجه به یافته­ها،گروه­درمانی کوتاه­مدت راه­حل­محور با ایجاد یک فضای گروهی مثبت، زمینه را برای افزایش مهارت­های حل مسئله و بهبود احساس خودکارآمدی فراهم نمود که درنتیجه افزایش توانایی مقابله با پدیده قلدری را در نوجوانان قربانی قلدری به­همراه داشت.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

The Effectiveness of Short-Term Solution-Focused Group Therapy on Self-Efficacy and Problem-Solving Styles in Adolescents Who Are Victims of Bullying

نویسندگان English

Fateme Rahmatitosekale 1
Mahmoud Khalilinejad Rashtabad 2
Abasali Hosseinkhanzadeh 3
1 M. A. in General Psychology, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran.
2 psychology PHD student, department of psychology, faculty of educational sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran
3 Professor, Department of Psychology, Faculty of Literature and Humanities, University of Guilan, Rasht, Iran.
چکیده English

Introduction: Victims of bullying often exhibit deficits in self-efficacy and adaptive problem-solving styles. Short-term solution-focused group therapy may serve as an effective intervention for improving these psychological variables. The aim of this study was to evaluate the effectiveness of short-term solution-focused group therapy on self-efficacy and problem-solving styles in adolescents who have experienced bullying victimization.
Method: This study employed a quasi-experimental design with a pre-test and post-test and a control group. The statistical population comprised all male first-year high school students in District 1 of Rasht during the 2024–2025 academic year. Following a two-stage screening process, a convenience sample of 30 participants was selected and randomly assigned to an experimental group (n = 15) and a control group (n = 15). The experimental group received seven 90-minute sessions of short-term solution-focused group therapy. Data were collected using the Illinois Bullying Scale (Espelage & Holt, 2001), the Bullying/Victim Questionnaire (Olweus, 1996), the Self-Efficacy Questionnaire (Morris, 2001), and the Problem-Solving Styles Questionnaire (Cassidy & Long, 1996). Analysis of covariance (ANCOVA) was employed for data analysis.
Results: The findings revealed that short-term solution-focused group therapy had a statistically significant effect on all components of self-efficacy, with the exception of social self-efficacy, and on all components of problem-solving styles, with the exception of the creative style (p < 0.01).
Conclusion: Short-term solution-focused group therapy, by fostering a positive group atmosphere, appears to enhance problem-solving skills and improve self-efficacy beliefs. These improvements, in turn, may increase the capacity of adolescent bullying victims to effectively cope with victimization experiences.

کلیدواژه‌ها English

Self-efficacy
Problem-solving styles
Bullying victim
Short-term solution-focused group therapy

مقدمه

دوره نوجوانی[1] به دلیل تغییرات سریع تحولی و عاطفی اغلب دوره­ای پرکشاکش قلمداد می­شود (ویلوبی، هفر، گود و مگناکا[2]، 2021) و درعین‌حال به دلیل عدم تکامل تحول جسمی و ذهنی نوجوانان، نگرانی­هایی در زمینه خطرات و آسیب­های اجتماعی وجود دارد (جانعلی زاده چناری، آور، رحمتی توسه‌کله، سعادت، 1402). یکی از پدیده­های مرتبط با آسیب اجتماعی در نوجوانان، قربانی[3] شدن است (سینگ[4]، 2024). قربانی کسی است که از سوی فرد قلدر[5] به طور مکرر مورد تهدید و آزار و اذیت قرار می­گیرد (ران، یانگ، فنگ، چئی، چن و همکاران[6]، 2023). قربانی قلدری در مدرسه وضعیتی است که در آن دانش­آموز در معرض پرخاشگری عامدانه و تکراری یک قلدر قرار گرفته و به راحتی قادر به دفاع از خود نیست (عظیمی، شهنی ییلاق و خوشناموند، 1402؛ مرادمند، عشایری و نامور، 1402). گزارش­های سازمان ملل متحد در سال 2019 نشان داده است که 32 درصد از دانش‌آموزان در 144 کشور مورد آزار و اذیت در مدرسه قرار گرفته‌اند (یونیسف[7]، 2019). همچنین در مطالعاتی که در 37 کشور اروپایی و آمریکایی انجام شد نتایج نشان داد که 46 درصد از نوجوانان تجربه قربانی قلدری را داشته­اند (چودال، تیری، برونشتاین کلومک، اونگ و همکاران[8]، 2021). قربانیان قلدری، درونگرا، ضعیف، احساسی، خجالتی، دارای اضطراب بالا و حرمت خود پایین به همراه شناخت­های منفی و معیوب درباره خود و توانمندی­هایشان هستند (حمیدی پور و ایزدیان، 1402).

نوجوانان گرفتار قربانی قلدری ممکن است اثرات منفی روانی اجتماعی را تجربه کرده و احساس خودکارآمدی[9] پایین را به عنوان شکلی از پردازش شناختی مخرب نشان ­دهند (لیو، یو، ان و وانگ[10]، 2023) خودکارآمدی، ادراک فرد از توانایی خود برای کنار آمدن موفقیت­آمیز با شرایط خاص تعریف می­شود که تحت تأثیر عملکرد فرد در انجام تکالیف، یادگیری جانشینی و بازخورد معنادار و همچنین مهارت فرد در تفسیر دقیق موقعیت‌ها قرار دارد. همچنین خودکارآمدی راهنمای فرد در زمینه اقدامات مناسبی است که در یک موقعیت می­تواند انجام دهد (فورد، آشر، اسکات و چن[11]، 2023؛ وانگ، لی، ژانگ و لوو[12]، 2022). از نظر بندورا خودکارآمدی به عنوان یک عامل روانشناختی مثبت یا سلامت­زا توصیف می­شود که به طور بالقوه دربرابر عوامل روانی منفی محافظت­کننده است (سوپرویا، بورداس و روبرس[13]، 2022؛ فارمر، شو و دوپری[14]،2022؛ یعقوبی و محمدی، 1400 ). مطالعه کاتلینو، تستا، کالاندری، فدی، گاتینو و همکاران[15] (2023) نشان داد خودکارآمدی نقش محوری در مدیریت هیجانات منفی و ابراز احساسات مثبت در رویارویی با شکست­ها در نوجوانان داشت. در پژوهش فیتری، الفینا، سانتوسو و روزماهارانی[16] (2023) نتایج نشان داده­اند که خودکارآمدی یک عامل مهم ارتقادهنده سلامت روانی و جسمانی برای اقدامات پیشگیرانه از قلدری و قربانی شدن است. پژوهش­ها همچنین بیانگر آن است که با افزایش خودکارآمدی می­توان سلامت روانی نوجوانان قربانی قلدری را بهبود بخشید (موریا، محمد، داس، فتح و ذیلون[17]، 2023).

از دیگر شاخص­های مهم سلامت روان در نوجوانان سبک­های حل مسئله[18]می­باشد (گونسالوز، هاجسون، بات، شارما، جامبهیل و همکاران[19]، 2021؛ پوتارد، کومبس، کوبیشفسکی، پوچون، هنری و همکاران[20]، 2021). حل مسئله شامل مجموعه‌ای از اعمال رفتاری و پاسخ‌های شناختی و عاطفی است که فرد برای درک درست مسائل زندگی روزمره و ابداع روش‌های مؤثر مقابله با آنها انجام می‌دهد (فاطمی نیا، حسنی، برجعلی و گلشنی، 2022؛ مایکلسون، هاجسون، برنشتاین، چورپیتا و پاتل[21]، 2022؛ کراوس، کورتنی، چان، بوناتو، آیتکن و همکاران[22]، 2021). در واقع حل مسئله از مهارت­های تصمیم­گیری و تفکر انتقادی است که فرد با گردآوری، پردازش و اندوزش اطلاعات به منظور سازگاری با چالش­های درونی و یا محیطی، به سمت هدف خاصی گرایش پیدا می­کند (باریه[23]، 2021؛ یانا و یوسریزال[24]، 2022). کسیدی و لانگ[25] (1996) شش سبک حل مسئله خلاقانه[26] (تأکید بر برنامه­ریزی و ابداع راه­حل­های متنوع)، اعتماد[27] (توانایی حل مسائل)، گرایش[28] (نگرش مثبت به مشکلات)، درماندگی[29] (احساس بی­یاوری در موقعیت­های مشکل­ساز)، مهارگری (کنترل)[30] (تأثیر کنترل­کننده­های درونی و بیرونی در موقعیت­های مشکل­ساز) و اجتناب[31] (نادیده گرفتن مشکلات به جای مقابله) را معرفی کرده­اند. مرادمند و همکاران (1402)، حل مسئله را به عنوان یک توانمندی مؤثر در کاهش قربانی شدن دانسته­اند و بر این باورند که مهارت­های حل مسئله می­تواند باعث شود تا دانش­آموز رابطه خود را با فرد قلدر مدیریت کرده و به اصطلاح از خود نقطه ضعفی نشان ندهد که مورد اذیت و آزار دانش­آموزان قلدر قرار گیرد. پژوهش دنیز و ارسوی[32] (2016) و بیرامی، هاشمی، میرنسب و کلیایی (1397) نیز نشان داده­اند که بین میزان مهارت حل مسئله نوجوانان  و گرفتار شدن در رفتارهای قلدری رابطه منفی وجود دارد و فقدان مهارت حل مسئله به عنوان یکی از مهمترین عوامل خطر برای نوجوانانی که رفتار قلدری از خود نشان می­دهند شناخته می­شود.

امروزه یکی از رویکردهای درمانی مؤثری که جهت حل مشکلات مربوط به توانایی حل مسئله و مهارت­های نوجوانان به کار می­رود استفاده از درمان کوتاه­مدت راه­حل­محور می­­باشد (اوزتورک کوپور و کوبلای[33]، 2022). این درمان به دلیل تأکید بر منابع و توانایی­های موجود و صحبت کردن به زبان راه­حل­ها می­تواند ظرفیت بالقوه خوبی برای ارتقای سلامت روان نوجوانان قربانی قلدری باشد (اکباس و ییگیت اوغلو[34]، 2022). این روی­آورد بر توانایی­ها و نقاط قوت افراد، تشخیص و تعیین راه­حل به جای مشکلات، یافتن استثنا در رخدادهای ناگوار و جستجوی دیدگاه ترجیحی افراد تأکید دارد (نیپ و بی باخ[35]، 2024). به‌طور اساسی این درمان بر این فرض استوار است که می­باید با تغییر درک مراجعان از مشکلاتشان و راه­حل­های ممکن از طریق صحبت کردن با مراجعان و اینکه چگونه مسائلشان را حل کنند می­توان به افراد کمک کرد. به عبارتی این درمان به جای تمرکز بر آسیب و مشکلات، مراجع را به عنوان فردی خود رهبر تصور کرده و سعی می­کند رفتارهای سازنده را توسعه داده و راهبردهای مقابله­ای مثبت را تقویت کند و در نهایت فرصتی را برای فراخواندن امکانات، به کار گرفتن توانمندی­ها و در نظر گرفتن راه­حل­های احتمالی فراهم می­آورد (رهبری غازانی، حاجلو و آقاجانی، 1401). مرور پژوهش­های پیشین نشان می­دهد درمان کوتاه­مدت راه­حل محور در زمینه کاهش مشکلات رفتاری، ارتقای مهارت­های اجتماعی و ارتباطی (کاراکایا و اوزگور[36]، 2019؛ هسو، ایدس، لی و ون[37] ، 2021؛ پارک، کیم، فرانکلین، ژانگ، گاس و همکاران[38]، 2024؛ کارابابا[39]، 2024)، سازگاری و سلامت روان (حسینیان، نوری پور لیاولی، عباسی، قنبری، افروز و همکاران، 1401)، ابرازگری هیجانی و کاهش پریشانی روانشناختی (رهبری غازانی و همکاران، 1401)، باورهای خودکارآمدی (باقری، گودرزی، روزبهانی، کاکابرایی، 1403) و حل مسئله و روابط بین فردی (ابراهیمی، شریفی رهنمو، فتح و شریفی رهنمو، 1398) در اقشار مختلف مراجعان از جمله نوجوانان و دانش­آموزان مؤثر واقع شده است.

به‌طورکلی قربانی قلدری رفتاری است که می­تواند ویژگی­های فردی، خانوادگی و روابط اجتماعی فرد را تحت تأثیر قرار دهد (روخو-راموس، کاستیو-پاردس، مایوردومو-پینیلا، و گالان-آرویو[40]، 2024) و از سویی پیامدهای منفی ناشی از قربانی قلدری می­تواند سلامت روانی نوجوانان را به شدت در خطر ­اندازد (غردالو، متیراوی، انناموچی، آمارا، گارا و همکاران[41]، 2024). بدین­ترتیب با توجه به اهمیت سلامت روان در نوجوانان و پیشگیری از مورد اذیت و آزار قرارگرفتن آنان در مدارس و ازآنجایی‌که در زمینه مداخله درمان راه­حل­­محور بر خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله نوجوانان قربانی قلدری در داخل و خارج از کشور مطالعاتی انجام نشده است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان کوتاه­مدت راه­حل­محور  بر احساس خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله نوجوانان قربانی قلدری اجرا شد.

ابزارهای پژوهش

الف) مقیاس قلدری ایلی نویز[42]:  این مقیاس توسط اسپلاگه و هولت[43] (2001) برای سنجش قلدری و قربانی شدن در سنین 8 الی 18 ساخته شد که شامل 18 گویه و سه خرده­ مقیاس به نام‌های قلدری (9 گویه)، قربانی (4 گویه) و زد وخورد (5 گویه) است که در این مطالعه از خرده‌ مقیاس‌ قربانی شدن استفاده شده ‌است. نمره­گذاری این مقیاس با استفاده از شاخص لیکرت پنج‌درجه‌ای از هرگز (1) تا هفت بار یا بیشتر(5) انجام می­شود. نمره بالا در هر بعد نشان‌دهنده بروز بیشتر رفتارهای همان بعد در آزمودنی است. در این پژوهش از این پرسشنامه با هدف غربالگری مقدماتی دانش­آموزان قربانی استفاده شد. اسپالگه و هولت ضریب آلفای کرونباخ 70/0 را برای مقیاس قربانی گزارش کردند که نشان‌دهنده همسانی درونی مطلوب این پرسشنامه بود (اسپلاگه و هولت، 2013). چالمه (1392) در تحلیل عاملی که با استفاده از روش مولفه­های اصلی و چرخش واریماکس انجام داد نشان داد که این ابزار از سه عامل با عناوین قلدری، زد وخورد و قربانی تشکیل شده که بیش از 61 درصد از واریانس کل را تبیین می­کنند. همچنین از همسانی درونی رضایت‌بخش بین ابعاد مقیاس قلدری ایلی نویز و نمره کل خبر داد که نشان‌دهنده روایی سازه این ابزار است. در همین پژوهش نشان داده شد همبستگی مطلوبی میان ابعاد مقیاس قلدری و پرسشنامه پرخاشگری[44] (باس و پری[45]، 1992) وجود داشت که نشان‌دهنده روایی همزمان این مقیاس بود. در پژوهش حاضر جهت سنجش شاخص­های روانسنجی این ابزار ضریب آلفای کرونباخ 62/0 به­دست آمد.

ب) پرسشنامه تجدیدنظر شده قلدری/قربانی الویس[46] : این پرسشنامه توسط الویس  (1996) برای سنجش قلدری و قربانی قلدری شدن در سنین 11 تا 17 سال ساخته شد. این پرسشنامه 40 گویه دارد که دو خرده مقیاس قربانی (گویه­های  3 تا 23) و قلدری (گویه­های  24 تا 40) را شامل می­شود، 3 گویه اول نیز اطلاعات جمعیت­شناسی[47] را ارزیابی می­نماید. و در این پژوهش فقط از خرده مقیاس قربانی شدن با هدف غربالگری ثانویه و تعیین اعضای گروه آزمایش و کنترل استفاده شد. هرکدام از خرده مقیاس­ها شامل 4 خرده ­مقیاس دیگر می‌شود (کلامی[48]، فیزیکی[49]، ارتباطی[50]، مجازی[51]). دامنه نمرات این مقیاس 10 تا 50 است و نمره بالاتر در هر مقیاس نشان‌دهنده وجود بیشتر آن مقیاس در آزمودنی است. پاسخ‌دهی به این پرسشنامه بر اساس طیف لیکرت 5 درجه‌ای این اتفاق در چند ماه گذشته برایم نیفتاده است (1) تا اتفاق افتاده است (5) است. گانکالوز و همکاران (2016) در بررسی شاخص‌های روانسنجی این پرسشنامه آلفای کرونباخ 87/0 را برای کل مقیاس قلدری و 85/0 را برای کل مقیاس قربانی گزارش دادند. رضاپور، سوری و خداکریم (1392) در بررسی روایی سازه این پرسشنامه نشان دادند تحلیل عامل اکتشافی 64 درصد از واریانس قربانی شدن و 72 درصد از واریانس قلدری را تبیین می‌کند. همچنین تحلیل عامل تأییدی ساختار چهار عاملی هر دو مقیاس را تأیید کرد. در همین پژوهش و در برسی همسانی درونی، آلفای کرونباخ 78/0، 48/0، 56/0، 35/0 و 80/0 به ترتیب برای خرده مقیاس­های قربانی کلامی، اجتماعی، فیزیکی، مجازی و کل و آلفای کرونباخ 74/0، 64/0، 72/0، 52/0 و 82/0 به ترتیب برای خرده مقیاس­های قلدری کلامی، اجتماعی، فیزیکی، مجازی و کل گزارش شد که نشان‌دهنده همسانی درونی مطلوب ابزار موردنظر است. در پژوهش حاضر همبستگی میان نمرات پرسشنامه قلدری ایلی نویز و پرسشنامه قلدری/ قربانی الویس 72/0 بود که نشان­دهنده روایی هم­زمان این مقیاس­ها است. در پژوهش حاضر جهت سنجش شاخص­های روان­سنجی این ابزار ضریب آلفای کرونباخ 66/0 به­دست آمد.

ج) پرسشنامه خودکارآمدی: این پرسشنامه توسط موریس[52] (2001) ساخته شد که دارای 24گویه­ می­باشد، و سه بعد خودکارآمدی تحصیلی[53]، اجتماعی[54]، و هیجانی[55] را می­سنجد. هر خرده­ مقیاس 8 گویه دارد که با مقیاس 5 درجه‌ای لیکرت از 1 (اصلاً) تا 5 (بسیار زیاد) نمره­گذاری می­شود. روایی پرسش­نامه در مطالعه موریس با استفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی برای بار عاملی گویه­های مربوط به خودکارآمدی اجتماعی بین 64/0 تا 71/0، خودکارآمدی تحصیلی بین 65/0 تا 75/0 و خودکارآمدی هیجانی بین 66/0 تا 83/0 گزارش شده است. موریس همچنین پایایی این پرسشنامه را با استفاده از روش آلفای کرونباخ ، برای خودکارآمدی اجتماعی، تحصیلی، هیجانی و کل پرسشنامه به ترتیب  78/0، 87/0، 80/0 و 70/0 گزارش نمود (موریس، 2001). در پژوهش اژدری و یوسفی (1400) روایی پرسشنامه به کمک تحلیل عاملی تأییدی برازش مطلوب بود. در همین پژوهش ضریب آلفای کرونباخ 86/0 برای کل پرسشنامه و ضریب 77/0، 78/0 و 86/0 به ترتیب برای خودکارآمدی تحصیلی، اجتماعی و هیجانی گزارش شد که نشان‌دهنده پایایی مطلوب این ابزار است. در پژوهش حاضر ضریب آلفای کرونباخ 62/0 برای این ابزار به­دست آمد.

د) پرسشنامه سبک‌های حل مسئله: این پرسشنامه توسط کسیدی و لانگ[56] (1996) تدوین شد و دارای 24 گویه می­باشد که در یک طیف لیکرت سه‌درجه‌ای (بله=2، نمی­دانم=1 و خیر=0) نمره­گذاری می­شود. این ابزار 6 عامل را می­سنجد که شامل درماندگی، مهارگری، سبک اجتناب از عوامل غیرسازنده حل مسئله، سبک گرایش، اعتماد و سبک خلاقانه از عوامل سازنده حل مسئله است. دامنه نمرات این آزمون در هر سبک بین 0 تا 8  قرار می‌گیرد و نمره­ی بالاتر نشانه تمایل بیشتر آزمودنی در کاربرد این سبک حل مسئله است. کسیدی (2009) در جدیدترین پژوهش خود در سال 2009 اعتبار این پرسشنامه را به ترتیب 80/0 برای سبک درماندگی، 71/0 برای سبک مهارگری، 75/0 برای سبک خلاقیت، 78/0 برای سبک اعتماد، 73/0 برای سبک گرایش و 71/0 برای سبک اجتناب گزارش کرد. محمدی و فولاد چنگ (1396) ضریب پایایی را با استفاده از آلفای کرونباخ 72/0 برای سبک­های سازنده و 58/0 برای سبک­های غیرسازنده گزارش کردند.حسین­خانزاده، طاهر، حیدری، محمدی، یاری و همکاران (1394) نیز روایی 86/0 و پایایی با روش آلفای کرونباخ 78/0 برای این پرسشنامه گزارش کردند. در پژوهش حاضر ضریب آلفای کرونباخ 57/0 برای این ابزار به­دست آمد.

ر) برنامه مداخله­ای: گروه‌درمانی راه‌حل محور کوتاه مدت برای نخستین بار در مرکز خانواده درمانی مختصر[57] در میلواکی توسط دی شازر و همکارانش (1987) ابداع شد. آنها در این برنامه درمانی بر کوتاه شدن زمان و جلسات مربوط به اکتشاف مشکل و تأکید بیشتر بر پیدا کردن راه‌حل‌ها متمرکز بودند (مولنار و دی شازر[58]، 1987). یکی از اصول مهم این درمان این است که مراجع نسبت به راه‌حل‌های موجود فعلی، شناخت پیدا می‌کند، شناختی که قابلیت تبدیل به واقعیت اجتماعی و راه‌حل‌های جدیدتر را دارد. تفاوت مهم بین کار گروهی و گفتگوهای راه­حل محور دیگر، توجه به آنچه در بین افراد گروه اتفاق می­افتد است. به‌محض آنکه گروه شروع به تجربه گفتگوهای نتیجه محور می‌کند، این احتمال وجود دارد که خود آنها همانند درمانگر، گفتگوی متمرکز بر مشکل را متوقف کنند (آرین فر و رضائیان، 1398). شرح جلسات این مداخله طی 7 جلسه 90 دقیقه­ای که مختص دانش­آموزان قربانی قلدری است در جدول 1 آمده است.

جدول1. خلاصه جلسات گروه‌درمانی راه‌حل محور کوتاه مدت

شرح

جلسه

 معارفه تسهیل­گر و اعضا- تبیین هدف کار گروهی-تعیین قوانین گروه- تکمیل فرم اهداف / تمرین گروه: توصیف مشکل- استفاده از تکنیک گفتگوی ویدئویی[59]- پرسیدن سؤالات روشن ساز مشکل- تکمیل فرم اهداف اولیه و ثبت اهداف اعضا توسط تسهیل­گر / تنفس درمان‌بخش: تقسیم اعضاء به گروه­های دو تا چهار نفره و صحبت پیرامون دستاوردهای جلسه، نقاط ضعف و قوت خود و برنامه­های آتی خود / تکلیف خانگی: این هفته چه اتفاقی برایتان می­افتد که دوست دارید تداوم یابد

اول

بیان خلاصه­ای از مطالب جلسه قبل و نقش و فعالیت هر یک از اعضا توسط تسهیلگر(از جلسه سوم اعضا به این کار می‌پردازند)- بررسی تکلیف خانگی / عناوین جدید: تمرین یافتن استثناء/ تمرین گروه: مرور تجربه‌های شخصی توسط اعضاء گروه برای یافتن مواردی که مشکل قربانی شدن وجود نداشت و سپس تحلیل شخصی و گروهی آن / تنفس درمان‌بخش: تقسیم اعضاء به گروه­های دو تا چهار نفره و صحبت پیرامون دستاوردهای جلسه، نقاط ضعف و قوت خود و برنامه­های آتی خود تکلیف خانگی: تا هفته آینده استثناهای بیشتری را اعضا جستجو کرده و به گروه گزارش نمایند

دوم

بیان خلاصه­ای از مطالب جلسه قبل و نقش و فعالیت هر یک از اعضا توسط دانش­آموزان- بررسی تکلیف خانگی / عناوین جدید: پرسش معجزه‌ای - اهداف واقع‌بینانه / تمرین در گروه: تصور اینکه با ایجاد یک معجزه چه تغییراتی ایجاد می‌شود از بین این تغییرات کدام‌یک را می‌توانید انجام دهید / تنفس درمان‌بخش: تقسیم اعضاء به گروه­های دو تا چهار نفره و صحبت پیرامون دستاوردهای جلسه، نقاط ضعف و قوت خود و برنامههای آتی خود / تکلیف خانگی: انجام برخی از اهداف واقع‌بینانه طی هفته آینده

سوم

شروع مانند جلسه قبل/ عناوین جدید: تمرین شاه‌کلیدها / تمرین در گروه: تظاهر به این‌که مشکل حل شده است- انجام کارها به شیوه­ای متفاوت و تعیین شاه کلیدهای متنوع / تنفس درمان‌بخش: (مانند جلسه قبل) / تکلیف خانگی: شاه کلیدها طی هفته آتی به عمل درآید

چهارم

شروع مانند جلسه قبل / عناوین جدید: مرور تمرینات گذشته- بررسی هدف / تمرین در گروه: شکل­گیری استثنا بیشتر، نزدیک شدن به معجزه، روند اجرای شاه کلیدها و میزان تحقق اهداف در فرم هدف بررسی می­شود / تنفس درمان‌بخش: (مانند جلسه قبل)/ تکلیف خانگی: تمرینات توسط اعضا طی هفته آینده تکرار شود

 

پنجم

شروع مانند جلسه قبل/ عناوین جدید: مرور تمرینات گذشته- آموزش روانی / تمرین در گروه: تمرینات گذشته مجدداً به‌صورت سریع بررسی می‌شود- آموزش ذهن آگاهی به همراه تنفس شکمی ارائه می‌شود / تنفس درمان‌بخش: (مانند جلسه قبل) / تکلیف خانگی: طی هفته آینده هر روز سه بار و هربار به مدت حداقل 5 دقیقه تمرین ذهن آگاهی با تنفس شکمی انجام شود

ششم

شروع مانند جلسه قبل / عناوین جدید: مرور تمرینات گذشته- آموزش روانی / تمرین در گروه: تمرینات گذشته مجدداً به‌صورت سریع بررسی می‌شود- آموزش رفتار جرأتمندانه ارائه می­شود / تنفس درمان‌بخش: (مانند جلسه قبل) / تکلیف خانگی: طی هفته آینده رفتار جرأتمندانه تمرین شود

 

هفتم

 

یافته­ها

اطلاعات جمعیت­شناختی نمونه‌ها نشان داد میانگین و انحراف استاندارد سن گروه کنترل 8/0، 2/14 و میانگین و انحراف استاندارد سن گروه آزمایش 2/1، 9/13 همچنین از میان شرکت‌کنندگان گروه کنترل و آزمایش 10 نفر پایه هفتم (5 نفر کنترل و 5 نفر آزمایش) 10 نفر پایه هشتم (5 نفر کنترل و 5 نفر آزمایش) و 10 نفر پایه نهم (5 نفر کنترل و 5 نفر آزمایش) بودند که در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. در این پژوهش از روش‌های آمار توصیفی، یعنی میانگین و انحراف معیار و همچنین استنباطی، یعنی تحلیل کوواریانس تک­متغیری (آنکوا) و چندمتغیری (مانکوا) برای تجزیه‌وتحلیل داده­ها استفاده شد. در جدول 2 نتایج توصیفی داده‌های پژوهشی آمده است.

جدول 2. شاخص­های توصیفی داده­ها

 

 

پیش‌آزمون

پس‌آزمون

متغیرها

گروه

میانگین

انحراف معیار

میانگین

انحراف معیار

خودکارآمدی تحصیلی

آزمایش

23/27

07/6

46/27

73/5

کنترل

13/25

74/6

80/24

79/5

خودکارآمدی اجتماعی

آزمایش

26/20

60/4

93/23

02/4

کنترل

06/20

06/4

80/18

15/5

خودکارآمدی هیجانی

آزمایش

33/20

40/4

06/23

08/8

کنترل

73/20

86/3

40/19

64/5

سبک درمانده

آزمایش

60/5

35/1

46/4

12/1

کنترل

93/5

38/1

66/5

81/0

سبک مهارگری

آزمایش

60/5

35/1

40/4

05/1

کنترل

66/5

63/1

33/5

04/1

سبک اجتناب

آزمایش

46/5

30/1

73/4

09/1

کنترل

46/5

40/1

66/5

17/1

سبک گرایش

آزمایش

33/4

39/1

46/5

35/1

کنترل

80/3

78/1

13/4

30/1

سبک اعتماد

آزمایش

20/4

85/1

33/5

11/1

کنترل

53/3

50/1

73/3

38/1

سبک خلاق

آزمایش

33/4

54/1

93/3

57/1

کنترل

13/4

55/1

53/3

26/2

             

 

همانطور که در جدول 2 قابل مشاهده است بین مؤلفه‌های دو متغیر خودکارآمدی و سبک‌های حل مسئله در پیش و پس‌آزمون در گروه آزمایش تفاوت مشاهده می­شود به‌طوری‌که میانگین اکثر مؤلفه‌ها در پس­آزمون گروه آزمایش بیشتر از پیش­آزمون همین گروه است.

به‌منظور بررسی مفروضه همگنی شیب خط رگرسیون از آزمون تحلیل واریانس استفاده شد که نتایج آن برای مؤلفه‌ی خودکارآمدی تحصیلی (832/47 F= و 000/0P=) خودکارآمدی اجتماعی (843/1F= و 752/0P=) خودکارآمدی هیجانی (919/6F=  و 003/0P=) سبک درماندگی (025/0F=  و 876/0P=) سبک مهارگری (699/3F=  و 008/0P=) سبک اجتناب (636/0F=  و 444/0P=) سبک گرایش (468/0F=  و 510/0P=)  سبک اعتماد (128/1F=  و 313/0P=) و در انتها سبک خلاق (374/1F=  و 268/0P=)، نشان‌دهنده رعایت این مفروضه برای اکثر متغیرها بوده است.

همچنین جهت بررسی پیش‌فرض همگنی واریانس­ها از آزمون لوین استفاده شد که مقادیر به‌دست‌آمده برای مؤلفه خودکارآمدی تحصیلی (373/1F= و 251/0P=) خودکارآمدی اجتماعی (875/2F= و 101/0P= ) خودکارآمدی هیجانی (723/0F=  و 402/0P=)  سبک درماندگی (352/0F=  و 558/0P=) سبک مهارگری (228/2F= و 147/0P=) سبک اجتناب (074/0F=  و 007/0P=) سبک گرایش (650/6F=  و 015/0P=) سبک اعتماد (036/0F=  و 851/0P=) و سبک خلاق (090/0F=  و 002/0P=)، نشان‌دهنده رعایت مفروضه همگنی واریانس‌ها برای اکثر متغیرها بود است.

نتایج آزمون ام باکس نیز (125/109boxe’s M=  و 147/0P=) همگن بودن ماتریس کواریانس متغیرهای پژوهش را نشان می‌دهد. با مشخص شدن رعایت مفروضه­ها از تحلیل کواریانس چندمتغیره برای بررسی تأثیر درمان کوتاه­مدت راه‌حل­محور بر سبک‌های حل مسئله و خودکارآمدی دانش­­آموزان قربانی قلدری استفاده شد که نتایج آن در ادامه در جدول3 آمده است.

با توجه به رعایت پیش‌فرض‌های اصلی آزمون می­توان از تحلیل کواریانس چندمتغیره برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده کرد. برای تعین اثر کلی گروه بر مؤلفه‌های پژوهش با در نظر گرفتن این موضوع که همه پیش­فرض­ها رعایت شده است، آزمون لامبادای ویلکز بهترین گزینه است.

جدول 3. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره مقایسه میانگین پس‌آزمون متغیرهای وابسته در گروه آزمایش و کنترل

آزمون

ارزش

F

درجه آزادی فرضیه

درجه آزادی خطا

سطح معنی‌داری

مجذور اتا

اثر پیلای

619/0

603/8

10

10

001/0

896/0

لامبادای ویلکز

381/0

603/8

10

10

001/0

896/0

اثر هلتینگ

622/1

603/8

10

10

001/0

896/0

بزرگترین ریشه روی

622/1

603/8

10

10

001/0

896/0

 

 

 

 

 

با توجه به جدول 3 سطح معنی‌داری در همه آزمون‌ها به‌ویژه آزمون لامبادای ویلکز  نشان‌دهنده وجود تفاوت معنی‌دار حداقل در یکی از متغیرهای موردپژوهش است. (001/0P=،603/8F= ). در ادامه جهت بررسی معنی‌داری تفاوت‌ها در هرکدام از متغیرها به‌صورت جداگانه از تحلیل کواریانس تک متغیره در متن مانکوا استفاده شده است.

جدول 4. نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره برای مقایسه میانگین پس‌آزمون مؤلفه‌های متغیرهای وابسته در گروه آزمایش و کنترل

متغیرهای وابسته

مجموع مجذورات

DF

میانگین مجذورات

آماره F

سطح معنی‌داری

مجذور اتا

خودکارآمدی تحصیلی

164/403

1

164/403

597/38

000/0

670/0

خودکارآمدی اجتماعی

628/85

1

628/85

624/4

045/0

196/0

خودکارآمدی هیجانی

639/319

1

639/319

931/8

008/0

320/0

سبک درماندگی

227/11

1

227/11

477/18

000/0

493/0

سبک مهارگری

974/9

1

974/9

102/12

003/0

389/0

سبک اجتناب

273/8

1

273/8

472/8

009/0

308/0

سبک گرایش

614/15

1

614/15

284/19

000/0

504/0

سبک اعتماد

361/21

1

361/21

396/32

000/0

603/0

سبک خلاق

623/10

1

623/10

673/2

119/0

123/0

با توجه به جدول 4، آماره F برای متغیرهای خودکارآمدی تحصیلی (38/597)، خودکارآمدی اجتماعی (4/624)، خودکارآمدی هیجانی (8/931)، سبک درماندگی (18/477)، سبک مهارگری (12/102)، سبک اجتناب (8/472)، سبک گرایش (19/284) و سبک اعتماد (32/396) معنادار بود؛ در حالی که تفاوت بین دو گروه در متغیر سبک خلاق (2/673) معنادار نبود. بنابراین می‌توان گفت اجرای درمان کوتاه‌مدت راه‌حل‌محور بر 8 مؤلفه از متغیرهای مورد بررسی تأثیر معنادار داشته است. با توجه به اندازه اثر به‌دست‌آمده (مجذور اتا)، 67 درصد از واریانس خودکارآمدی تحصیلی، 19 درصد از واریانس خودکارآمدی اجتماعی، 32 درصد از واریانس خودکارآمدی هیجانی، 49 درصد از واریانس سبک درماندگی، 38 درصد از واریانس سبک مهارگری، 30 درصد از واریانس سبک اجتناب، 50 درصد از واریانس سبک گرایش و 60 درصد از واریانس سبک اعتماد ناشی از اجرای درمان کوتاه‌مدت راه‌حل‌محور است. بر این اساس می‌توان نتیجه گرفت که درمان کوتاه‌مدت راه‌حل‌محور در بهبود احساس خودکارآمدی و سبک‌های حل مسئله در نوجوانان قربانی قلدری مؤثر بوده است.

بحث و نتیجه­گیری

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان کوتاه­مدت راه­حل­محور بر احساس خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله نوجوانان قربانی قلدری بود. نتایج این پژوهش نشان داد درمان راه­حل­محور کوتاه­مدت در بهبود احساس خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله نوجوانان قربانی قلدری مؤثر بود. چنان­که بین نمرات پیش­آزمون، پس­آزمون نمونه­ها تفاوت معنی­داری وجود داشته و افزایش میزان احساس خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله بعد از اجرای مداخله راه­حل­محور در مقایسه با گروه کنترل را نشان داد که حاکی از اثربخش­بودن برنامه کوتاه­مدت راه­حل­محور بر این متغیرها بوده است. نتایج این یافته با نتایج مطالعات پیشین حسینیان و همکاران (1401)، رهبری غازانی و همکاران (1401)، باقری و همکاران (1401)، ابراهیمی و همکاران (1398)، پارک و همکاران (2024)، کارابابا (2024) و هسو و همکاران (2021) همسو بود.

در تبیین اثربخشی درمان کوتاه­­مدت راه­حل­­محور در بهبود احساس خودکارآمدی نوجوانان قربانی قلدری می­توان بیان کرد نوجوانان گرفتار قربانی قلدری دارای خودکارآمدی پایین بوده و احساس می­کنند توانایی مقابله با رویدادهای زندگی خود را ندارند و معتقدند که هرگونه تلاشی در جهت رفع مشکلات بی­فایده است. همچنین هنگام رویارویی با موانع چنانچه تلاش­های مقدماتی آن­ها بیهوده باشد به راحتی ناامید می­شوند (وانگ و همکاران، 2022). درحالی‌که در آموزش درمان کوتاه­مدت راه­حل­محور به نوجوانان گرفتار قربانی قلدری کمک می­شود که بداند او فقط نیست که این مشکل را دارد، دیگران نیز این مشکل را تجربه­ کرده­اند و در پیدا کردن راه­حل برای این مشکل امیدی وجود دارد (باقری و همکاران، 1403). در این درمان بر توانایی­ها و نقاط قوت و تجربیات موفقی که قربانی در گذشته داشته است (استثنائات) تمرکز می­شود که به گفته بندورا بانفوذترین منبع برای احساس خودکارآمدی است (سوپرویا و همکاران، 2022). ازآنجایی‌که قربانیان قلدری از عزت‌نفس پایینی نیز برخوردارند در این جلسات درمانی قربانیان قلدری تشویق می­شوند به‌جای درگیر شدن در مشکلات، بتوانند با تغییر دیدگاه خود به دنبال راه­حل­های مفید و اثرگذار باشند تا زمینه را برای ایجاد تغییرات سازنده فراهم آورده و احساس ارزشمندی و خودکارآمدی کنند (پارک و همکاران، 2024). بنابراین می­توان گفت درمان­ راه­حل­محور کوتاه­مدت موجب بهبود احساس خودکارآمدی گردیده و در نتیجه منجر به تضعیف اثرات منفی قلدری در نوجوانان می­شود.

در تبیین اثربخشی درمان کوتاه­­مدت راه­حل­­محور بر سبک­های حل مسئله نوجوانان قربانی قلدری می­توان گفت درمان متمرکز بر توانمندهای شناختی و نقش فعال افراد است که می­تواند به نوجوان درگیر قربانی قلدری کمک کند تا درک درستی از مسائل زندگی روزمره به دست آورد تا بتواند روش­ها راه­حل­های مؤثری را برای مقابله و رویارویی با قلدری پدید آورد (کارابابا، 2024). در این درمان به نوجوانان درگیر قربانی قلدری کمک می­شود که به توانایی خود در حل مشکلات باور داشته باشند و با تشخیص دقیق مسئله راه­حل­های متنوعی را به کار گیرند تا بتوانند در مذاکره با دیگران ماهرانه­تر عمل کنند و در نتیجه از قربانی شدن توسط همسالان جلوگیری به عمل می­آید (حسینیان و همکاران، 1401)؛ بنابراین بهبود سبک­های حل مسئله می­توانند به عنوان یک توانمندی مؤثر، به نوجوانان درگیر قربانی قلدری کمک کند تا به پردازش و اندوزش اطلاعات به منظور سازگاری با چالش­های درونی و محیطی، برنامه­ریزی کرده و راه­حل­های متنوعی را متناسب با مسائل پیش­رو در نظر بگیرند (کراواس و همکاران، 2021؛ باریه، 2021؛ یانا و یوسریزال، 2022)؛ در نتیجه این مهارت­ها می­توانند از قربانی شدن آنان در برابر قلدری همسالان بکاهد.

به‌طورکلی نتایج به‌دست‌آمده از پژوهش حاضر نشان داد درمان کوتاه­مدت راه­حل­محور در بهبود احساس خودکارآمدی و سبک­های حل مسئله نوجوانان قربانی قلدری مؤثر بود. به‌عبارت‌دیگر، این درمان به نوجوانان درگیر قربانی قلدری کمک می­کند توانایی­ها و نقاط قوت خود را شناسایی کنند و با یافتن راه­حل­های متنوع در برابر مسائل و مشکلات روزمره، از خود در برابر همسالان قلدر محافظت کنند. از محدودیت­های پژوهش حاضر می­توان به محدود بودن گروه نمونه به پسر، کنترل نشدن متغیرهای روانشناختی مانند صفات شخصیتی، باورهای اعتقادی و فرآیندهای تحولی افراد اشاره کرد. ضمن در نظر گرفتن ابعاد فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی، ازآنجایی‌که مطالعه حاضر متمرکز بر گروه پسران بود، لذا در تعمیم نتایج بایستی جانب احتیاط رعایت شود. پیشنهاد می­شود در پژوهش­های آتی مرحله پیگیری نیز موردبررسی قرار گیرد. همچنین، برنامه­های آموزشی راه­حل­محور در محتوای آموزشی ضمن خدمت مشاوران مدارس گنجانده شود. این نوع آموزش می­تواند با ایجاد یک فضای گروهی مثبت، زمینه را برای افزایش مهارت­های حل مسئله و بهبود احساس خودکارآمدی فراهم سازد. در نتیجه، این رویکرد به افزایش توانایی مقابله با پدیده قلدری در نوجوانان قربانی قلدری منجر خواهد شد.

تعارض منافع

در پژوهش حاضر اصول اخلاقی شامل آگاهی کامل شرکت­کنندگان از روند اجرای پژوهش و محرمانه ماندن اطلاعات آنان، رعایت شد و هیچگونه تعارضی در منافع بین نویسندگان وجود ندارد.

تقدیر و تشکر

بدین‌وسیله از مسئولین اداره آموزش‌وپرورش ناحیه یک شهر رشت و دانش­آموزان شرکت­کننده در این پژوهش تقدیر و تشکر می­گردد.



[1]. Adolescence

[2]. Willoughby, Heffer, Good & Magnacca

[3]. Victim

[4]. Singh

[5]. Bullying

[6]. Ran, Yang, Fang, Che, Chen & et al

[7]. Unicef

[8]. Chudal, Tiiri, Brunstein Klomek, Ong et al

[9]. Self-efficacy

[10]. Liu, Yu, An & Wang

[11]. Ford, Usher, Scott & Chen

[12]. Wang, Li, Zhang & Luo

[13]. Supervía, Bordás & Robres

[14]. Farmer, Xu & Dupre

[15]. Cattelino, Testa, Calandri, Fedi, Gattino et al

[16]. Fitri, Elfina, Santoso & Rosmaharani

[17]. . Maurya, Muhammad, Das, Fathah & Dhillon

[18]. Problem solving styles

[19]. Gonsalves, Hodgson, Bhat, Sharma, Jambhale et al

[20]. Potard, Combes, Kubiszewski, Pochon, Henry et al

[21]. Michelson, Hodgson, Bernstein, Chorpita, & Patel

[22]. Krause, Courtney, Chan, Bonato, Aitken et al

[23]. Bariyyah

[24]. Yana & Yusrizal

[25]. Cassidy & Giles

[26]. Creative

[27]. Confidence

[28]. Approach

[29]. Helplessness

[30]. Control

[31]. Avoidance

[32]. Deniz & Ersoy

[33]. Öztürk Çopur & Kubilay

[34]. Akbaş & Yiğitoğlu

[35]. Neipp & Beyebach

[36]. Karakaya & Özgür

[37]. Hsu, Eads, Lee & Wen

[38]. Park, Kim, Franklin, Zhang, Guz et al

[39]. Karababa

[40]. Rojo-Ramos, Castillo-Paredes, Mayordomo-Pinilla, & Galán-Arroyo

[41]. Ghardallou, Mtiraoui, Ennamouchi, Amara, Gara et al

1. Illinois bullying scale

2. Espelage & Holt

3. Aggression Quesionnaire (AQ)

4. Buss and Perry

5. Revised – Olweus Bully/Victim Questionnaire (R-Obvq)

6. Demographics

7. Verbal

8. Physical

9. Relational

[51] . Cyber

[52]. Muris

[53]. Academic

3. Social

4. Emotional

5. Cassidy & Long

6. Brief Family Therapy Center (BFTC)

1. Molnar & de Shazer

2. Video talk

-          آرین‌فر، نیره و رضائیان، ‌دکتر‌حمید. (1398). «گروه درمانی راه‌حل محور برای زوجین: یک مقاله مروری». رویش روان شناسی، 40(8)، 197-206. http://frooyesh.ir/files/site1/user_files_3380b3/911313402-A-10-1436-1-8ab0497.pdf
-          ابراهیمی، مارال؛ شریفی رهنمو، سعید؛ فتحی، آیت اله و شریفی رهنمو، مجید. (1398). «اثربخشی درمان کوتاه مدت راه‏­حل‏­محور بر توانایی حل مسئله و روابط بین فردی دانش‌آموزان». توسعه حرفه ای معلم، 4(3)، 67-79. https://dor.isc.ac/dor/20.1001.1.24765600.1398.4.3.6.9
-          اژدری، فاطمه و یوسفی، فریده. (1400). «نقش واسطه‌ای خودکارآمدی در رابطه بین ذهن‌آگاهی و درگیری تحصیلی». مجله مطالعات آموزش و یادگیری، 13(2)، 73-100. http://journals.shirazu.ac.ir/article_6529.html
-          باقری، الهه؛ گودرزی، کورش؛ روزبهانی، مهدی و کاکابرایی، کیوان. (1403). «مقایسه اثربخشی درمان فراشناختی، درمان راه­حل­محور و تمرینات استقامتی بر باورهای خودکارآمدی دانش آموزان دختر دارای اختلال هراس اجتماعی». مجله علوم روانشناختی، 23(137)، 133-153. http://psychologicalscience.ir/article-1-2420-en.html
-          بخشی پور، باب‌الله و رمضان زاده، ثریا. (1395). «بررسی تأثیر درمان کوتاه مدت راه‌حل محور بر پرخاشگری کودکان و نوجوانان». مطالعات روان‌شناختی، 12(3)، 141-156. https://doi.org/10.22051/psy.2016.2601
-          بیرامی، منصور؛ هاشمی، تورج؛ میرنسب، میرمحمود و کلیایی، لیلا. (1397). «اثربخشی آموزش حل مسئله اجتماعی بر مؤلفه های کفایت اجتماعی دانش آموزان قربانی قلدری». شناخت اجتماعی، 7(1)، 53-74. https://sc.journals.pnu.ac.ir/article_4845.html?lang=fa
-          جانعلی زاده چناری، سینا؛ آور، زینب؛ رحمتی توسه کله، فاطمه و سعادت، سجاد. (1402). «پیش­‌بینی رفتارهای پرخطر بر اساس روابط والد-فرزند با میانجی‌گری ذهن آگاهی در نوجوانان پسر». نشریه علمی رویش روان شناسی، 12(5)، 183-192. http://frooyesh.ir/article-1-4476-fa.html
-          حسینیان، سیمین؛ نوری پور لیاولی، رقیه؛ عباسی، ناصر؛ قنبری، نیکزاد؛ افروز، غلامعلی و ایلانلو، حسین. (1401). «اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر رویکرد راه‌حل محور بر سازگاری و سلامت روان نوجوانان بزهکار». مطالعات روان‌شناختی، 18(2)، 7-20. https://doi.org/10.22051/psy.2022.37915.2525
-          حسین­خانزاده، عباسعلی؛ طاهر، محبوبه؛ حیدری، حسین؛ محمدی، حاتم؛ یاری، علی محمد و همتی،  فریبا. (1394). «نقش راهبردهای خودنظم بخشی و توانایی خودمهارگری در تبیین سبک­های حل مساله». مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی ایلام، 23 (3)، 109-122. https://www.sid.ir/paper/90298/fa
-          حمیدی پور، رحیم و ایزدیان، الهه. (1402). «پیش بینی اهمال‌کاری تحصیلی براساس رفتارهای قلدری، قربانی و جوعاطفی خانواده در نوجوانان». پویش در آموزش علوم تربیتی و مشاوره،  (18)، 262-283. https://educationscience.cfu.ac.ir/article_3106.html
-          چالمه، رضا. (1392). «کفایت روانسنجی مقیاس قلدری ایلی نویز در دانش آموزان ایرانی: بررسی روایی، پایایی و ساختار عاملی». روش­ها و مدل­های روانشناختی، 3 (11)، 39-52. https://dorl.net/dor/20.1001.1.22285516.1392.3.11.3.5
-          دلاور، علی (1398). روش تحقیق در روان­شناسی و علوم تربیتی. تهران: نشر ویرایش
-          رضاپور، میثم؛ سوری، حمید و خداکریم، سهیلا. (1392). روان سنجی نسخه فارسی مقیاس های ارتکاب زورگویی و قربانی شدن پرسشنامه زورگویی الوئوس در مدارس راهنمایی. ارتقای ایمنی و پیشگیری از مصدومیت­ها، 1 (4)، 212-221. https://www.sid.ir/paper/248056/fa
-          رهبری غازانی، نسرین؛ حاجلو، نادر و آقاجانی، سیف اله. (1401). «اثربخشی توانمندسازی خانواده مبتنی بر درمان راه‌حل محور کوتاه­مدت بر ابرازگری هیجانی و آسیب‌های روانی نوجوانان دارای والدین وابسته به مواد». نشریه علمی رویش روان شناسی، 11(5)، 111-124. http://frooyesh.ir/article-1-3578-fa.html
-          عظیمی، کامیار؛ شهینی ییلاق، منیجه و خوشناموند، مهرداد. (1402). طراحی و آزمون مدل علّی رابطه بین هویت اخلاقی و قلدری با میانجی گری عدم التزام اخلاقی در نوجوانان ایرانی. پژوهش های روانشناسی اجتماعی، 13(52)، 13-30. https://www.socialpsychology.ir/article_194355.html
-          مرادمند، مهسا؛ عشایری، حسن و نامور، هومن. (1402). «پیش‌بینی قربانی قلدری نوجوانان بر اساس دلبستگی به والدین و همسالان، شفقت به خود با توجه به نقش میانجی حل مشکل». اندیشه های نوین تربیتی، 19(1)، 71-91. https://doi.org/10.22051/jontoe.2022.39707.3539
-          محمدی، پریسا و فولاد چنگ، محبوبه. (1396). «شیوه­های والدگری و پرخاشگری: نقش واسطه­ای سبک­های حل مسئله». فصلنامه روا­ن­شناسی تحولی: روانشناسان ایرانی، 11(5)، 111-124. http://frooyesh.ir/article-1-3578-fa.html
-          یعقوبی، ابوالقاسم و محمدی، سحر. (1400). اثر انگیزه تعلق بر رفتار جامعه پسند: نقش میانجی همدلی و خودکارآمدی. پژوهش های روانشناسی اجتماعی، 11(42)، 17-34. https://www.socialpsychology.ir/article_136779.html
 
-          Akbaş, E., & Yiğitoğlu, G. T. (2022). The effect of solution-focused approach on anger management and violent behavior in adolescents: A randomized controlled trial. Archives of psychiatric nursing41, 166-174. https://doi.org/10.1016/j.apnu.2022.07.029
-          Bariyyah, K. (2021). Problem solving skills: esssential skills challenges for the 21st century graduates. Jurnal EDUCATIO: Jurnal Pendidikan Indonesia7(1), 71-80. http://dx.doi.org/10.29210/120212843
-          Cassidy, T., & Long, C. (1996). Problem‐solving style, stress and psychological illness: Development of a multifactorial measure. British Journal of clinical psychology35(2), 265-277. https://doi.org/10.1111/j.2044-8260.1996.tb01181.x
-          Cassidy, T., & Giles, M. (2009). Achievement motivation, problem-solving style, and performance in higher education. The Irish Journal of Psychology30(3-4), 211-222. https://doi.org/10.1080/03033910.2009.10446311
-          Cattelino, E., Testa, S., Calandri, E., Fedi, A., Gattino, S., Graziano, F., ... & Begotti, T. (2023). Self-efficacy, subjective well-being and positive coping in adolescents with regard to Covid-19 lockdown. Current Psychology42(20), 17304-17315. https://doi.org/10.1007/s12144-021-01965-4
-          Chudal, R., Tiiri, E., Brunstein Klomek, A., Ong, S. H., Fossum, S., Kaneko, H., ... & Sourander, A. (2021). Victimization by traditional bullying and cyberbullying and the combination of these among adolescents in 13 European and Asian countries. European child & adolescent psychiatry, 1-14. https://doi.org/10.1007/s00787-021-01779-6
-          Deniz, M., & Ersoy, E. (2016). Examining the Relationship of Social Skills, Problem Solving and Bullying in Adolescents. International Online Journal of Educational Sciences8(1). https://doi.org/10.15345/iojes.2016.01.001
-          Espelage, D. L., & Holt, M. K. (2013). Bullying and victimization during early adolescence: Peer influences and psychosocial correlates. In Bullying behavior (pp. 123-142). Routledge. http://dx.doi.org/10.1300/J135v02n02_08
-          Farmer, H., Xu, H., & Dupre, M. E. (2022). Self-efficacy. In Encyclopedia of Gerontology and Population Aging (pp. 4410-4413). Cham: Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-22009-9_1092
-          Fateminia, M., Hasani, F., Borjali, A., & Golshani, F. (2022). Explanation of Causal Relationships Between Cognitive Flexibility and Borderline Personality Disorder Traits in Students: The Mediating Role of Problem-Solving Styles. Quarterly Journal of Child Mental Health9(2), 65-77. http://childmentalhealth.ir/article-1-1302-en.html
-          Fitri, L. N., Elfina, I., Santoso, S. D., & Rosmaharani, S. (2023). Self-Efficacy with Bullying and Cyberbullying Prevention Efforts in Supporting Implementation SDGs: Literature Review. Jurnal Kesehatan Komunitas Indonesia3(3), 363-377. https://doi.org/10.58545/jkki.v3i3.221
-          Ford, C. J., Usher, E. L., Scott, V. L., & Chen, X. Y. (2023). The ‘perfect’lens: Perfectionism and early adolescents' math self‐efficacy development. British Journal of Educational Psychology93(1), 211-228. https://doi.org/10.1111/bjep.12550
-          Ghardallou, M., Mtiraoui, A., Ennamouchi, D., Amara, A., Gara, A., Dardouri, M., ... & Mtiraoui, A. (2024). Bullying victimization among adolescents: Prevalence, associated factors and correlation with mental health outcomes. PLoS one19(3), e0299161. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0299161
-          Gonçalves, F. G., Heldt, E., Peixoto, B. N., Rodrigues, G. A., Filipetto, M., & Guimarães, L. S. P. (2016). Construct validity and reliability of Olweus bully/victim questionnaire–Brazilian version. Psicologia: Reflexão e Crítica29(0), 27. https://doi.org/10.1186/s41155-016-0019-7
-          Gonsalves, P. P., Hodgson, E. S., Bhat, B., Sharma, R., Jambhale, A., Michelson, D., & Patel, V. (2021). App-based guided problem-solving intervention for adolescent mental health: a pilot cohort study in Indian schools. BMJ Ment Health24(1), 11-18. http://mentalhealth.bmj.com/
-          Hsu, K. S., Eads, R., Lee, M. Y., & Wen, Z. (2021). Solution-focused brief therapy for behavior problems in children and adolescents: A meta-analysis of treatment effectiveness and family involvement. Children and Youth Services Review120, 105620. https://doi.org/10.1016/j.childyouth.2020.105620
-          Karababa, A. (2024). A meta-analysis of solution-focused brief therapy for school-related problems in adolescents. Research on Social Work Practice34(2), 169-181. https://doi.org/10.1177/10497315231170865
-          Karakaya, D., & Özgür, G. (2019). Effect of a solution-focused approach on self-efficacy and self-esteem in Turkish adolescents with attention-deficit/hyperactivity disorder. Journal of Psychosocial Nursing and Mental Health Services57(11), 45-55. https://doi.org/10.3928/02793695-20190708-01
-          Krause, K. R., Courtney, D. B., Chan, B. W., Bonato, S., Aitken, M., Relihan, J., ... & Szatmari, P. (2021). Problem-solving training as an active ingredient of treatment for youth depression: a scoping review and exploratory meta-analysis. BMC psychiatry21, 1-14. https://doi.org/10.1186/s12888-021-03260-9
-          Liu, Y., Yu, X., An, F., & Wang, Y. (2023). School bullying and self‐efficacy in adolescence: A meta‐analysis. Journal of adolescence95(8), 1541-1552. https://doi.org/10.1002/jad.12245
-          Maurya, C., Muhammad, T., Das, A., Fathah, A., & Dhillon, P. (2023). The role of self-efficacy and parental communication in the association between cyber victimization and depression among adolescents and young adults: a structural equation model. BMC psychiatry23(1), 337. https://doi.org/10.1186/s12888-023-04841-6
-          Michelson, D., Hodgson, E., Bernstein, A., Chorpita, B. F., & Patel, V. (2022). Problem solving as an active ingredient in indicated prevention and treatment of youth depression and anxiety: An integrative review. Journal of Adolescent Health71(4), 390-405. https://doi.org/10.1016/j.jadohealth.2022.05.005
-          Molnar, A., & de Shazer, S. (1987). Solution‐focused therapy: Toward the identification of therapeutic tasks. Journal of Marital and Family Therapy13(4), 349-358. https://doi.org/10.1111/j.1752-0606.1987.tb00716.x
-          Moradmand, M., Ashayeri, H., & Namvar, H. (2023). Predicting adolescent bullying victimization based on attachment to parents and peers, and self-compassion with the mediating role of problem solving. The journal of new thoughts on education19(1), 71-91. https://doi.org/10.22051/jontoe.2022.39707.3539
-          Muris, P. (2001). A brief questionnaire for measuring self-efficacy in youths. Journal of Psychopathology and behavioral Assessment23, 145-149. https://doi.org/10.1023/A:1010961119608
-          Neipp, M. C., & Beyebach, M. (2024). The global outcomes of solution-focused brief therapy: A revision. The American journal of family therapy52(1), 110-127. https://doi.org/10.1080/01926187.2022.2069175
-          Öztürk Çopur, E., & Kubilay, G. (2022). The effect of solution‐focused approaches on adolescents’ peer bullying skills: A quasi‐experimental study. Journal of child and adolescent psychiatric nursing35(1), 45-51. https://doi.org/10.1111/jcap.12348
-          Park, I. Y., Kim, J., Franklin, C., Zhang, A., Guz, S., Shinohara, T., ... & Hai, A. H. (2024). Comparing the Effectiveness of Solution-Focused Brief Therapy for Adolescent Outcomes in Schools Between the US and East Asian Studies: A Systematic Review and Meta-Analysis. Families in Society, 10443894241234089. https://doi.org/10.1177/10443894241234089
-          Potard, C., Combes, C., Kubiszewski, V., Pochon, R., Henry, A., & Roy, A. (2021). Adolescent school bullying and life skills: a systematic review of the recent literature. Violence and victims36(5), 604-637. https://hal.science/hal-03746941
-          Ran, H., Yang, Q., Fang, D., Che, Y., Chen, L., Liang, X., ... & Xiao, Y. (2023). Social indicators with serious injury and school bullying victimization in vulnerable adolescents aged 12–15 years: data from the Global School-Based Student Survey. Journal of affective disorders324, 469-476. https://doi.org/10.1016/j.jad.2022.12.094
-          Rojo-Ramos, J., Castillo-Paredes, A., Mayordomo-Pinilla, N., & Galán-Arroyo, C. (2024). Impact of motor self-efficacy on cyberbullying in adolescents and pre-adolescents in physical education. Frontiers in psychology15, 1339863. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2024.1339863
-          Singh, S. (2024). The Social Culture of Bullying: Exploring the Institutions of Family and School. Psychological Studies69(1), 7-12. https://doi.org/10.1007/s12646-023-00769-9
-          Supervía, U. P., Bordás, S. C., & Robres, Q. A. (2022). The mediating role of self-efficacy in the relationship between resilience and academic performance in adolescence. Learning and Motivation78, 101814. https://doi.org/10.1016/j.lmot.2022.101814
-          Unicef. (2019). Behind the numbers: Ending school violence and bullying. UNICEF, Paris. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000366483#:~:text=https%3A//doi.org/10.54675/TRVR4270
-          Wang, K., Li, Y., Zhang, T., & Luo, J. (2022). The relationship among college students’ physical exercise, self-efficacy, emotional intelligence, and subjective well-being. International journal of environmental research and public health19(18), 11596. https://doi.org/10.3390/ijerph191811596
-          Willoughby, T., Heffer, T., Good, M., & Magnacca, C. (2021). Is adolescence a time of heightened risk taking? An overview of types of risk-taking behaviors across age groups. Developmental Review61, 100980. https://doi.org/10.1016/j.dr.2021.100980
-          Yana, S., & Yusrizal, Y. (2022). Application of Problem Based Learning (PBL) Model to Improve Problem Solving Skill from Critical Thinking Skill Students on Dynamic Fluid Materials. Jurnal Penelitian Pendidikan IPA8(2), 521-527. https://doi.org/10.29303/jppipa.v8i2.1329