بررسی مدل علی خردمندی: تبیین اثر شخصیت و خودکارآمدی مقابله
دوره 8، شماره 31، پاییز 1397، صفحه 33-50
رقیه قربانی، فرهاد خرمائی
چکیده
چکیده
هدف: هدف این پژوهش تبیین خردمندی بر اساس عوامل شخصیتی با واسطهگری خودکارآمدی مقابله است.
روش: روش پژوهش از نوع همبستگی با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری است و جامعه آماری کلیه دانشجویان کارشناسی دانشگاه شیراز بودند که تعداد 400 دانشجوی کارشناسی (261 زن، 139 مرد) با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند و مقیاسخودسنجی خردمندی (ویستر، 2003)، فرم کوتاه پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت (گلدبرگ، 1999) و خودکارآمدی مقابله (چسنی و همکاران، 2006) را تکمیل نمودند.
یافتهها: نتایج تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که از بین ابعاد شخصیتی، برونگرایی و توافقپذیری به ترتیب به طور مستقیم (16/0= β، 22/0= β و001/0=p)، همچنین برونگرایی همراه با گشودگی به تجربه، وظیفهگرایی، رواننژندگرایی و به ترتیب به صورت غیر مستقیم (11/0= β، 04/0= β، 14/0 = β ، 25/0- = β و 001/0=p) با واسطهگری خودکارآمدی مقابله قادر به پیشبینی خردمندی شدند.
نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش پیشنهاد میشود با توجه به اینکه عوامل شخصیتی دارای ثبات نسبی هستند و خودکارآمدی مقابله قابل آموزش است؛ با تأکید بر آموزش خودکارآمدی مقابله و بستر سازی محیط و طراحی بستههای آموزشی طوری برنامهریزی شود که افراد با ویژگیهای شخصیتی گوناگون بتوانند با تقویت خودکارآمدی مقابله در مسیرشکوفایی خردمندی گام بردارند