مقایسه احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی در دختران مجرد با و بدون علائم اختلال در روابط بین‌فردی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه مشاوره ، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

2 گروه مشاوره، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

چکیده

مقدمه: اختلال در روابط بین­فردی چالش اصلی در ازدواج و فعالیت گروهی است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی در دختران مجرد با و بدون علائم اختلال در روابط بین ­فردی انجام شد.
روش: پژوهش حاضر از لحاظ هدف بنیادی و از نظر روش توصیفی از نوع علی مقایسه­ای بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه­های شهر سنندج در نیمسال اول تحصیلی 98-1399 بود. ابتدا  به روش نمونه گیری در دسترس 300 نفر انتخاب  در مرحله بعد بر اساس نقطه برش پرسش­نامه مشکلات بین­فردی (بارخام و همکاران، 1962) 114 نفر در گروه بدون علائم  اختلال در روابط بین­فردی و 186 نفر در گروه با علائم  اختلال در روابط بین­فردی جایگزین گردید. ابزار مورد استفاده در این پژوهش پرسش­نامه مشکلات بین­فردی (بارخام و همکاران، 1962)، پرسش­نامه احساس تنهایی اجتماعی- عاطفی (دیتوماسو و همکاران، 2004) و مقیاس بدرفتاری روان­شناختی (کواتس و مسمن مور، 2014) بود. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه با رعایت پیش­فرض­های توزیع نرمال و همگنی واریانس­ها تحلیل شدند.
یافته­ ها: یافته‌ها نشان داد که میانگین احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی، مشکلات بین­فردی و ابعادشان بین دو گروه با و بدون علائم  اختلال در روابط بین­فردی تفاوت معنی­دار دارد (05/0>p).
نتیجه­ گیری: یافته­های پژوهش بر اهمیت توجه به احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی در دختران مجرد دارای علائم اختلال در روابط بین­فردی تأکید دارد؛ بنابراین انتظار می­رود، مشاوران و روان­درمانگران مرتفع نمودن احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی دختران مجرد دارای علائم اختلال در روابط بین­فردی گام بردارند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Comparison of Emotional Social Loneliness and Psychological Maltreatment in Single Girls with and Without Symptoms of Interpersonal Disorders

نویسندگان [English]

  • Mohsen Golmohammadian 1
  • Ayyob saqqezi 2
1 Department ofcounseling,Razi University,Kermanshah,Iran.
2 Department of counseling, Razi University, Kermanshah, Iran.
چکیده [English]

Introduction: Interpersonal disorder is a major challenge in marriage and group activity. This study aimed to compare emotional and social loneliness and psychological Maltreatment in single girls with and without symptoms of interpersonal relationships.
Method: The present study was comparative in terms of fundamental purpose and descriptive method. The statistical population included all students of Sanandaj universities in the academic year 2019. First, by the available sampling method, 300 people were selected. In the next stage, based on the cut-off point of the Interpersonal Problems Questionnaire (Barkham et al., 1962), 114 people in the group without symptoms of interpersonal problems and. 186 people in the group with symptoms of interpersonal relationships were replaced. The instruments used in this study were the Interpersonal Problems Questionnaire (Barkham et al,1996), the Social and Emotional Loneliness (Ditommaso et al,2004), and assisted maltreatment inventory (Coates & Messman-Moore,2014). The obtained data were analyzed using a one-way analysis of variance test by observing the assumptions of normal distribution and homogeneity of variance.
Results: The results showed that the mean of emotional and social loneliness, interpersonal problems, and their dimensions were significantly different between the two groups with and without symptoms of interpersonal disorders (p <0.05).
Conclusion: Findings emphasize the importance of paying attention to feelings of loneliness and psychological maltreatment in single girls with symptoms of impaired interpersonal relationships. Therefore, counselors and psychotherapists are expected to take steps to alleviate the feeling of emotional-social loneliness and psychological maltreatment of single girls with symptoms of interpersonal disorders.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Emotional - social loneliness
  • Psychological maltreatment
  • Single Girls
  • Interpersonal disorders

مقدمه

انسان موجودی مبتنی بر نیاز است و نیاز به تعامل در طول تکامل بشر همواره مورد بحث دانشمندان علوم انسانی  بوده است، تمایل به روابط صمیمانه در همه انسان­ها از زمان تولد تا مرگ مورد توافق همگان است. اختلال در روابط بین­فردی همواره از مشکلات شایع در مراجعه­کنندگان به کلینیک­های روان­درمانی است (گرهارت، باکر، هارگر و رونان[1]، ۲۰۱۴). مشکلات بین­فردی با ارتباط برقرار کردن دشوار فرد با دیگران و تلاش عمده فرد در برآورده ساختن نیازهای دیگران به منظور خوشحالی آنها تعریف می­شود (مک اوی، بورگس و نادن[2]، ۲۰۱۴). اختلال در روابط بین­فردی در شیوع بالایی استفاده از تلفن همراه و رفتارهای خودآزاری نقش دارد (چن، لین، کائو، داون، وین و زانگ[3]،2020). پایداری علائم اختلال در روابط بین­فردی به تجربه علائم اختلال شخصیت مرزی منجر می­شود (آکیونوس، گنچوز وکاراکوس[4]، 2020)، بنابراین در دختران مجرد که در آستانه آشنایی برای ازدواج قرار دارند عامل مهم اختلال در روابط بین­فردی، همواره می­تواند به ایجاد مشکلاتی در روابط با همسر در دوران نامزدی و یا احتمال طلاق در زندگی زناشویی منجر گردد، بنابراین مهارت ارتباطی نقش مهمی در موفقیت ازدواج دارد. در دختران مجرد تعارض بین استقلال و احساس فقدان مرد ایده­آل مشکل شایعی است (حسینی و ایزدی، 1395)، تجربه مشکلات بین­فردی می­تواند دوره­ی تجردگرایی در دختران مجرد را افزایش دهد. علاوه بر ازدواج، اختلال روابط دوستانه در محیط دانشگاه نیز چالش دیگری است که فعالیت­های گروهی را با مشکل مواجه می­نماید. مو، لی، چن، زانگ، لی و لینگ[5] (2019)نشان دادند که مشکلات بین­فردی به تشدید اختلالات هیجانی منجر می­شود، به طوری که فعالیت‌های گروهی در محیط دانشگاه به بحرانی حل نشدنی تبدیل می­گردد، که در پی آن کناره­گیری و اجتناب از کار گروهی افزایش می­یابد.

احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی[6] از متغیرهای مهم در ارتباط با اختلال در روابط بین­فردی فرض شده است. افرادی که از داشتن روابط مثبت، پایدار و با اهمیت بی­بهره­اند، احساس عدم رضایت و محرومیت و در نهایت احساس تنهایی دارند (هنریچ و گالونی[7]، 2014). برای تبدیل خانواده به کانونی برای رشد و تعالی افراد باید به زنان اهمیت بیشتری داد، از جمله مسائل مهمی که در سلامتی زن احساس تنهایی است (سروش، ادیبی و پارسا، 1394). تنهایی حالتی ناخوشایند در روابط بین­فردی است که هم با حالت هیجانی افراد و هم بافت اجتماعی رفتار و سلامتی افراد هم بسته است (کواتر، براون، روتنبرگ، ون هالست، هاریس، گوسنز و مون[8] ، 2013). میانگین احساس تنهایی در میان دختران نسبت به پسران بیشتر است (زانگ، گائو، فوکیما، آلترمن و لیئو[9]، 2015). افزایش میانگین سن ازدواج به 25 سالگی در دختران (ترابی، 1396؛ به نقل از غیاثوند و حاجیلو، 1399) به  تجربه احساس تنهایی و در نهایت ضعف مهارت در روابط بین فردی  منجر می­شود. تین، چن، مینگ، زین، وانگ و فانگ[10](2019) به رابطه کمرویی در روابط بین­فردی و احساس تنهایی اشاره داشتند. سیمیچارون، پنایپورپنش، هاوپروم، کنتاوونگ، ونگپاکاران و ونگپاکاران[11](2018)در پژوهشی نشان دادند که احساس تنهایی به تشدید مشکلات بین­فردی منجر می­شود، همچنین افرادی که احساس تنهایی بالایی را تجربه می­کنند، معمولاً در روابط اجتماعی عملکرد ضعیفی دارند. دی ستتسیو، رانالدی، شیراف، چونگ[12](2020)به رابطه سازگاری بین­فردی و احساس تنهایی تأکید دارند. اسکیو[13](2016)به ارتباط بین احساس تنهایی اجتماعی و استفاده از شوخ­طبعی در ارتباطات بین­فردی اشاره دارد. پژوهش سید موسوی و محرمی (1398)نشان داد احساس تنهایی با ترس از صمیمیت رابطه دارد.

یکی دیگر از عواملی که می­تواند بر اختلال در روابط بین­فردی مؤثر باشد تجارب ناخوشایند بدرفتاری روان­شناختی[14] است که با عزت نفس پایین و حساسیت در روابط ­بین فردی همراه است (میلز، نیومن،کاسر و مواری[15]، 2015؛ وایت، انگلش، تامپسون و روبرتس[16]، 2016). بدرفتاری روان­شناختی شامل بدرفتاری جسمی، جنسی و عاطفی است که بدرفتاری عاطفی نسبت به سایر اشکال بدرفتاری نقش بیشتری در شکل­گیری طرحواره­های منفی درباره ازدواج و ابعاد مختلف روابط بین­فردی دارد در واقع تجربه بدرفتاری روان­شناختی پیامدهای منفی کوتاه مدت و بلند­مدت بر روابط بین فردی دارد (مسورا[17]، 2013؛ انگلش، تامپسون، وایت و ویلسون[18]، 2015؛ تیچر و سمسون[19]، 2013). بدرفتاری روان­شناختی عامل مهم در شکل­گیری پرخاشگری، رفتار تکانشی، رفتار تظاهر به خودکشی و نمایشی، جلوه‌های ترس مرضی از مردان، انزواگزینی و کاهش عزت نفس است (گاوام[20]،1991، به نقل از  رستمی، عبدی و حیدری، 1393). بدرفتاری جسمی، عاطفی و جنسی زنان نقش مهمی در کاهش مقاومت آنان در گرایش به خودکشی دارد (آلباغ، فلورز،ریندر تورماود، قیوم، دون، کیم و کسلو[21]، 2017). پژوهش اسمیت، موندیت، روزیک و میورت[22](2018)به اثر بدرفتاری عاطفی بر احساس تعلق و افسرگی ناشی از روابط اشاره داشت. پژوهش کلین، استاهل، هوپی، مک کالو، شرام و اورتل[23](2020)نشان داد که تجربه بدرفتاری روانشناختی به ایجاد  ترس­ در روابط بین­فردی منجر می­شود.

افراد دارای مشکلات بین­فردی معمولاً ویژگی انتقام­جویانه، خشم و تحریک­پذیری را تجربه و ابراز می­کنند (دولو-آمیت، ایوبانکس و زیلچا-مان[24]، 2020)، که در ضعف عملکرد اجتماعی آنان اثربخش است (مک کلوزکی، کوکس، اوگرودنیزوک، لاوردیر، جویس وکالی[25]، 2020). اختلال در روابط بین­فردی عامل مهم در ایجاد چالش­های بین­فردی ازدواج (تجردگرایی)، تحصیل و فعالیت گروهی است. منصورنژاد ، پورسید ،کیانی و  خدابخش(1392) در پژوهش خود به اهمیت مهارت‌های ارتباطی و عدم مشکلات بین فردی بر بلوغ عاطفی دانشجویان آستانه‌ی ازدواج تأکید دارند، از طرفی تقوی، هنرپروران و فکری(1393) در پژوهش خود به نقش احساس تنهایی بر سلامت رابطه تأکید دارند. لزومی پژوهشی که به شکل منسجم و دقیق بتواند سطوح احساس تنهایی عاطفی و اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی را براساس  شدت اختلال در روابط بین­فردی مقایسه نماید، اهمیت دارد، بنابراین فقدان پژوهش یکپارجه در این زمینه احساس می­شود، نتایج این پژوهش به یک جمع­بندی دقیق از یافته­های پژوهش و دیدگاهی پکپارچه از تفاوت احساس تنهایی عاطفی و اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی براساس اختلال در روابط بین­فردی را ارائه می­دهد، در همین راستا این امر می­تواند به انجام پژوهش­های کاربردی جهت شناسایی و آموزش­های مهارت ارتباطی جهت موفقیت در ازدواج و سایر فعالیت­های بین­فردی منجر شود. از طرفی اقدامات پیشگیرانه نیز از نتایج این پژوهش استنباط می­شود. بیشتر مطالعات انجام شده در ارتباط با هدف پژوهش بیشتر خارج از ایران صورت گرفته است، در ایران مطالعات در این زمینه اندک است، لذا در چنین شرایطی، انجام پژوهش­های علمی در این زمینه برای پرکردن خلأ علمی موجود ضروری است و عملیاتی نمودن راهبردهای مقابله با بحران اختلال در روابط بین­فردی را تسهیل می­نماید. با توجه به مطالب مطرح شده پژوهش حاضر با هدف مقایسه احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی در دختران مجرد با و بدون علائم اختلال در روابط بین­فردی انجام گرفت.

 

روش

پژوهش حاضر از لحاظ هدف بنیادی و از نظر روش توصیفی از نوع علی مقایسه­ای بود. جامعه آماری را تمامی دانشجویان مجرد دانشگاه­های شهر سنندج در نیمسال اول سال تحصیلی 99-1398 تشکیل می­دادند، جهت نمونه­گیری ابتدا در ارتباط با شرکت­کنندگان رضایت آگاهانه شرکت در پژوهش، حق انصراف از پژوهش، رعایت حریم خصوصی، اصل رازداری و اجتناب از تبعیض قائل شدن بین شرکت­کنندگان مورد بحث و آگاهی قرار داده شد. در جهت تعیین ججم براساس دیدگاه دلاور(1391) در پژوهش­های علی مقایسه­ای حداقل حجم نمونه در هر گروه (30 نفر) پیشنهاد می­شود، در این پژوهش300 نفر به روش نمونه­گیری در دسترس براساس ملاک­های ورود (مجرد بودن) و ملاک­های خروج (نقض در پاسخ­گویی به سؤالات پرسش­نامه و عدم تجربه ازدواج)انتخاب شدند. براساس نقطه برش (میانگین)پرسش­نامه مشکلات بین­­فردی ۳۲  سوألی(IIP-32)[26] 114 نفر با تجربه علائم مشکلات بین­فردی و 186 نفر فاقد تجربه علائم مشکلات بین­فردی بودند. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم افزار 24-SPSS استفاده شد، در بخش آمار توصیفی از گزارش فراوانی، میانگین و انحراف معیار و در بخش آمار استنباطی از آزمون­های پیش­فرض و آزمون تحلیل واریانس یک راهه استفاده گردید.

ابزارهای پژوهش  

الف: پرسش­نامه مشکلات بین­فردی ۳۲  سوألی(IIP-32): فرم ۳۲  سوألی پرسش­نامه مشکلات بین فردی یک ابزار خود گزارش‌دهی است که گویه­های آن در رابطه با مشکلاتی است که افراد به طور معمول در روابط بین­فردی تجربه می­کنند همچنین این فرم توسط توسط بارخام، هاردی و استروپ[27] (1996)به عنوان یک نسخه کوتاه از فرم اصلی فرم 127 سوألی (هورویتز، روسینبرگ، بئر، یورنو و ویلاسینور[28]، 1988)به منظور استفاده از ابزار در خدمات بالینی طراحی شده بر اساس تحلیل عاملی اکتشافی با در نظر گرفتن چهارگویه که بیشترین عامل را در هر  زیر مقیاس دارند، به دست آمده است. این مقیاس دارای 8 مؤلفه می­باشد: مردم­آمیزی، جرأت­ورزی، مشارکت با دیگران، حمایت از دیگران، در نظر گرفتن دیگران،گشودگی و وابستگی به دیگران. این گویه­ها بر روی یک مقیاس لیکرت ۵ درجه از 1 (به هیچ وجه) تا ۵ (به شدت) نمره­گذاری می­شود. دامنه نمرات بین 32 تا 160 است. این پرسش­نامه در ایران توسط فتح، آزادفلاح، رسول زاده طباطبایی و رحیمی (1392)مورد بررسی قرار گرفت که در نتیجه این بررسی روایی محتوایی مطلوبی گزارش گردید. همچنین پایایی آن به روش آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 83/0 و ابعاد آن بین 61/0 تا 88/0 بود (به نقل از فتح و همکاران، 1392). پایایی به روش آلفای کرونباخ در پژوهش حاضر برابر با 82/0 بود.  

ب: پرسش­نامه احساس تنهایی اجتماعی - عاطفی بزرگسالان فرم کوتاه(SEL)[29]:  این مقیاس به وسیله دیتوماسو، برانن و بسط[30] (2004)طراحی و تهیه شد شامل 14 سوأل است که در 3 خرده مقیاس احساس تنهایی رومانتیک، خانوادگی و اجتماعی قرار دارد. سؤالات این مقیاس از نوع لیکرت است که در آن کاملاً موافقم (5) و کاملاً مخالفم (1) نمره­گذاری می­شود. دامنه نمرات بین 14 تا 70 است.  .کسب نمره بالاتر نشان­دهنده احساس تنهایی بیشتر است. بررسی ویژگی‌های روانسنجی این  مقیاس در ایران توسط (جوکار و سلیمی، ۱۳۹۰)انجام گرفت که در آن نتایج تحلیل عاملی تأییدی نشان داد که ساختار عاملی برازش خوبی با داده‌ها دارد سؤال ۱۵ به دلیل پایین بودن بار عاملی حدف شد. برای بررسی روایی همبستگی نمرات با مقیاس ادراک حمایت اجتماعی و نمرات زندگی استفاده شده در مجموع مشخص گردید. همچنین پایایی آن به روش آلفای کرونباخ برای کل مقیاس و مؤلفه‌های آن بین 78/0 تا 92/0 بود. پایایی به روش آلفای کرونباخ برای مؤلفه­های تنهایی اجتماعی، تنهایی رمانتیک، تنهایی خانوادگی و کل پرسش­­نامه در پژوهش حاضر به ترتیب برابر با 82/0، 86/0، 71/0و 83/0 بود.

ج: مقیاس بدرفتاری روان­شناختی(AMI-24)[31]: مقیاس بدرفتاری روان­شناختی توسط کواتس و مسمن مور[32](2014)یک ابزار خود گزارشی ۲۴ آیتمی گذشته­نگر از حوادث مربوط به بدرفتاری‌های استرس­زای گذشته می­باشد در این مقیاس دارای ۵۷ سال بود که به پنج عامل اصلی تقلیل یافته است که شامل عدم پاسخگویی از نظر هیجانی، طردکردن/ ترساندن، غیر اخلاقی/غیر قانونی بودن،  پر توقع / انعطاف ناپذیربودن و منزوی سازی مورد سنجش قرار گرفت. این مقیاس در یک طیف از کاملاً مخالف (1)برابر با یک  تا کاملاً موافق (6)برابر با است. دامنه نمرات بین 24 تا 144 است.  کواتس و مسمن مور (2014)همسانی درونی برای این مقیاس در بین دانشجویان بین 90/0 تا 96/0 بوده است، همچنین در پژوهش مذکور ضریب آلفای کرونباخ بین 57/0 تا 91/0 بود. در ایران نیز پژوهش جعفری، محمدپور، قدم پور و قبادیان (1397)روایی و پایایی  این پرسش­نامه را تأیید کردند. پایایی آن به روش آلفای کرونباخ برای مقیاس کل برابر با 89/0  و برای  و مؤلفه‌های آن بین 77/0 تا 91/0 بود(به نقل از جعفری و همکاران،1397). پایایی به روش آلفای کرونباخ برای کل پرسش­نامه  در پژوهش حاضر  برابر با 90/0 بود.

یافته­ها

تعداد 300 دانشجو مجرد در این پژوهش شرکت داشتند که براساس نقطه برش پرسش نامه مشکلات بین فردی (بارخام و همکاران، 1996) 114 نفر با تجربه علائم مشکلات بین­فردی و 186 نفر فاقد تجربه علائم مشکلات بین­فردی بودند. از نظر وضعیت تحصیلی 250 نفر در مقطع کارشناسی و  50 نفر در مقطع کارشناسی ارشد بودند. از نظر وضعیت  محل تحصیل 120 نفر در دانشگاه کردستان،  80 نفر در دانشگاه پیام نور سنندج و 100 نفر در دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج بودند. دامنه سنی برای رده­ی سنی 20-18 (126 نفر)، 23-21 (133 نفر)، 26-24 (30 نفر)، 29-27 (11 نفر) بود.

جدول1. آماره­های توصیفی متغیرهای پژوهش

 

متغیرها

گروه  فاقد تجربه علائم مشکلات بین­فردی

گروه  با تجربه علائم مشکلات بین­فردی

میانگین

انحراف معیار

میانگین

انحراف معیار

احساس تنهایی عاطفی -اجتماعی

78/33

1/4

8/36

92/1

تنهایی اجتماعی

5/11

67/1

47/12

4/4

تنهایی رمانتیک

7/10

3/1

9/11

09/4

تنهایی خانوادگی

5/11

57/1

5/12

3/3

بدرفتاری روانشناختی

9/93

32/5

78/88

77/8

منزوی سازی

8/16

45/1

59/20

03/2

پاسخگویی هیجانی

7/19

47/2

23/23

21/2

طرد کردن/ترساندن

17

79/1

69/19

31/2

غیر اخلاقی/غیر قانونی

03/15

82/2

1/16

9/1

پرتوقع/انعطاف پذیری

9/11

1/1

69/12

9/2

 

براساس مندرجات جدول1.  میانگین احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی در گروه با تجربه علائم مشکلات بین­فردی بیشتر از گروه فاقد تجربه علائم مشکلات بین­فردی است

قبل از اجرای تحلیل واریانس یک راهه، پیش­فرض بررسی نرمال بودن توزیع متغیرها و آزمون لوین جهت بررسی همگنی واریانس در گروه‌های پژوهشی مورد بررسی قرار گرفت.

 

جدول2.آزمون کلموگرف اسمیرنف (بررسی نرمال بودن توزیع نمرات) و آزمون لون (بررسی همگنی وایانس)

متغیرها

آزمون

مقدار آماره

سطح معنی­داری

احساس تنهایی عاطفی -اجتماعی

آزمون کلموگرف اسمیرنف

06/0

098/0

آزمون لون

33/1

321/0

بدرفتاری روانشناختی

آزمون کلموگرف اسمیرنف

06/0

155/0

آزمون لون

11/2

214/0

 

نتایج بررسی نرمال بودن توزیع متغیرها براساس مندرجات جدول2. با آزمون کلموگرف-اسمیرنف نشان داد که سطح معنی­داری از مقدار 05/0 بیشتر بود (05/0<p)، بنابراین توزیع نمرات متغیرها نرمال بود. نتایج آزمون لوین نیز حاکی ازآن بود که سطح معنی­داری از مقدار 05/0 بیشتر (05/0<p) و F  در آزمون لون از مقدار 4 کمتر(4>F) بود، بنابراین همگنی واریانس­ متغیرها درگروه­های پژوهشی برابر بود.

 

جدول3. آزمون تحلیل واریانس چند متغیره در بررسی تفاوت احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی در گروه­های پژوهش

آزمون

مقدار

F

فرضیه DF

خطا DF

سطح معنی­داری

ضریب ایتا

اثر پیلایی

24/0

36/10

9

290

001/0

98/0

لامبدای ولیکز

75/0

36/10

9

290

001/0

98/0

تی هوتلینگ

32/0

36/10

9

290

001/0

98/0

بزگرترین ریشه روی

32/0

36/10

9

290

001/0

98/0

 

براساس نتایج تحلیل واریانس چند متغیره در جدول3. می­توان گفت که اثر گروه حدقل بر یکی از متغیرهای پژوهش (احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی، بدرفتاری روانشناختی)معنی­دار است، نتایج دقیق­تر در جدول4. ارائه شده است.

جدول4. آزمون تحلیل واریانس تک متغیره در بررسی احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی  

متغیرها

مجموع مجذورات

DF

میانگین مجذورات

F

سطح معنی داری

ضریب ایتا

 
 

احساس تنهایی عاطفی - اجتماعی

6/679

1

6/679

76/6

006/0

02/0

 

تنهایی اجتماعی

36/63

1

36/63

09/3

049/0

02/0

 

تنهایی رمانتیک

64/104

1

64/104

08/6

014/0

02/0

 

تنهایی خانوادگی

58/60

1

58/60

04/5

025/0

02/0

 

بدرفتاری روانشناختی

2/1912

1

2/1912

1/4

044/0

08/0

 

منزوی سازی

1/100

1

1/100

1/27

001/0

07/0

 

پاسخگویی هیجانی

7/858

1

7/858

9/24

001/0

07/0

 

طرد کردن/ترساندن

8/514

1

8/514

97/18

001/0

06/0

 

غیر اخلاقی/غیر قانونی

9/87

1

9/87

72/4

030/0

02/0

 

پرتوقع/انعطاف پذیری

86/34

1

86/34

86/3

048/0

02/0

 

 

با توجه به مندرجات جدول4. میانگین احساس تنهایی عاطفی – اجتماعی، بدرفتاری روانشناختی و مولفه­ها با توجه به مقدار F  بالاتر از 4 و سطح معنی­داری  کمتر از 05/0 بین دو گروه با و بدون تجربه علائم اختلال در روابط بین­فردی تفاوت معنی­دار دارد، به عبارتی دیگر دختران با علائم اختلال در روابط بین­فردی احساس تنهایی عاطفی- اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی بیشتری تجربه می­کنند. با توجه به ضرایب ایتا می­توان گفت 02/0 تا 08/0 از تفاوت بین دختران با و بدون تجربه علائم اختلال در روابط بین­فردی به ناشی از احساس تنهایی عاطفی-اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی است.

بحث و نتیجه­گیری

پژوهش حاضر با هدف مقایسه احساس تنهایی عاطفی و اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی در دختران مجرد با و بدون علائم اختلال در روابط بین­فردی انجام شد. یافته اول پژوهش نشان داد که احساس تنهایی عاطفی - اجتماعی و ابعاد آن  در دختران مجرد بدون اختلال در روابط بین­فردی کمتر از دختران مجرد با اختلال در روابط بین­فردی بود. این یافته با پژوهش­های تین و همکاران (2019)، سیمیچارون و همکاران (2018)، دی ستتسیو و همکاران (2020)، اسکیو (2016) و سید موسوی و محرمی (1398) همسو است.  دانشجویان دختر مجرد با علائم اختلال در روابط بین­فردی، احساس ناکامی و تنهایی زیادی را تجربه می­کنند، که باعث فرسودگی روانی فرد می­شود (ماکارووا و شاگیوالالهوا[33]، 2016). نیازمند شکل­گیری روابط صمیمانه  داشتن همراه همیشگی و صمیمی برای تداوم زندگی است. در مقابل احساس تنهایی به خشم، خود انتقادی، ترس و سوء درک شکایت منجر می­شود، ممکن است از دیگران ایراد بگیرند و آنان را مقصر بدانند (اسحاق، سولومون و خان[34]، 2017). دانشجویان دختر مجرد با  اختلال در روابط بین­فردی تنش در عواطف مثبت و احساس تنهایی را تجربه می­کنند و نوعی الگوی اجتنابی جهت کنترل صمیمبت در آنان مشاهده می­شود، به طوری که تجربیات درونی آنان همواره با منابع اضطرابی در روابط بین­فردی همراه است، دختران در آستانه ازدواج که مشکلات زیادی در روابط بین­فردی عاشقانه دارند، بنابراین از مهارت لازم جهت شکوفایی تعاملی رنج می­برند؛ در مقابل دختران بدون علائم اختلال در روابط بین­فردی کفایت اجتماعی بالایی را احساس می­کنند و توانمندی خود در جهت ارتقای فعالیت­های گروهی و مسیر مطلوب اجتماعی بکارمی­گیرند. چنین بنظر می­رسد افراد بدون علائم اختلال در روابط بین­فردی به ســبب بهبود روابط بین­فردی، رشــد اجتماعی و استقلال­طلبی، تجارب ضعیفی از احساس تنهایی در ارتباط با  معشوق، دوستان، خانواده دارند، چرا که مهارت اجتماعی قوی در این افراد به پذیرش غیرشرطی منجر می­شود این فرآیند بدین شکل است که در آن دختران مجرد از طرف همسر ایده­آل، دوستان و خانواده کمتر مورد قضاوت منفی قرار گرفته و فرصت جهت بازسازی شرایط همواره فراهم است، همچنین این مسئله به سازگاری بیشتر منجر می­شود.

دختران با مشکلات بین­فردی با حساسیت، دوسوگرایی، پرخاشگر و نبود جامعه­پذیری مشخص می­شوند (رایت، شورت، ستپ، هالکویست و پیلکونیس[35]، 2015) با نگاه به این مسئله که در این افراد احساس تنهایی با حمایت اجتماعی پایین و انزوا طلبی همراه هست و نظر به اینکه احساس تنهایی ناشی از اختلاف وضعیت ایده­آل رابطه و بحران حاضر در تعامل است (حاجی هاساناغلو، یلدریم و کاراکورت[36]، 2012)، می­توان گفت احساس تنهایی باعث می‌شود فرد مفهوم معنا و فلسفه زندگی را با دریافت‌ها و شناخت‌های منفی تعبیر کند به طوری که رشد علاقه به معشوق و دوستان، فداکارای، مسئولیت، احترام ، شناخت، بهبود عملکرد فردی در فعالیت، گرایش به همکاری و حمایت نمودن و ادراک حمایت به تأثیر احساس تنهایی در وضعیت ایستایی قرار خواهند گرفت.  به نظر می‌رسد دانشجویان دختر با اختلال در روابط بین­فردی به سبب احساس تنهایی و نبود صمیمیت بین­فردی ادراک ضعیفی از خود دارند و تلاشی در جهت ارضای نیازهای عاطفی، دوستی، جان فدایی،  ابزار عشق در روابط بین فردی عاشقانه و همکاری ندارند، بنابراین بین­فردی به واسطه تجربه علائم تنهایی حاد در فعالیت گروهی، ازدواج و سایر تعاملات روزمره بازنگری ضعیفی دارند و تلاش جهت بهبود شرایط در آنان بسیار ضعیف است.

دختران دارای اختلال در روابط بین­فردی با تجربه احساس تنهایی و تشدید اجتناب فرد از نیاز به امنیت اجتماعی و اتکا به منابع درونی، از ابراز رفتارهای اجتماعی مطلوب ممانعت می­نماید، در واقع سرگرمی و تفریح بر بی­توجهی به محیط انسانی و اتکا به نشخوار فکری مبتنی است، چنین وضعیتی با احساس درماندگی و ناتوانی جهت در فعالیت اجتماعی تداعی می­شود و به دنبال آن احساس عدم رضایت از عملکرد فردی به واسطه نبود بازخوردهای نقادانه و منطقی تشدید می­یابد بنابراین می­توان احتمال داد تمایل به قرار نگرفتن در گروه، ترس از دیگران، عدم بیان مستقیم احساس خود و ضعف در انتخاب آگاهانه و خودمختار اهداف زندگی به عنوان ویژگی­های اختلال در روابط بین­فردی شکل می­گیرد. در مقابل دختران بدون علائم اختلال در روابط بین­فردی، تلاش مضاعفی جهت دریافت حمایت و تأمین امنیت اجتماعی دارند، مهارت همدلی زمینه­ساز شکل­گیری وقت­گذارانی­های مثبت را موجب می­شود که در آن فرد احساس تنهایی کمتری دارد، به طوری که مشارکت بین­فردی با معشوق، دوستان و خانواده به رضایت زندگی منجر می­شود.

یافته دوم پژوهش نشان داد که بدرفتاری روانشناختی و ابعاد آن در دختران مجرد بدون اختلال در روابط بین­فردی کمتر از دختران مجرد با اختلال در روابط بین­فردی بود. این یافته با پژوهش­های مسورا (2013)، تیچر و سمسون (2013)، آلباغ و همکاران (2017)، اسمیت و همکاران (2018)، کلین و همکاران (2020) همسو است. دختران با علائم اختلال در روابط بین­فردی در کودکی تحربه در معرض بدرفتاری قرار گرفتن را دارند و از توانایی ناقص خود برای تنظیم هیجان استفاده نمایند، در این افراد  بدرفتاری به ناآگاهی فرد و عدم تفکر درباره روابط دوستانه منجر خواهد شد. به طوری که کارکرد تعامل مطلوب به دلیل ضعف فرد در پردازش و درک هیجانات تضعف می‌شود.  دانشجویان دختران با علائم اختلال در روابط بین­فردی تعبیر و تفسیر نامطلوبی از تجارب آسیب­زای گذشته دارند به طوری که فرد مفهوم همدلی، عشق، صمیمیت، همکاری و اخلاق در تعامل گذشته را  با معنایی منفی، که تفاوت فاحشی با روابط صمیمانه و انسانی دارد، ادارک می­نماید. این افراد به واسطه تجارب ناگوار و تلخی که مانع از ابراز عواطف مثبت آنان شده است، روابط محدود و سردی را تجربه می­نمایند. پیشنهاد دوستی به این افراد به سوء ادارک از پیشنهادهای دوستانه منجر می­شود، در واقع از دیدگاه فرد اطرافیان پایگاه امنی برای برآورد نیازهای وی نمی­باشد چرا که  رشد حمایت متقابل بین فرد و دیگران متوقف شده است. بنابراین براساس این دیدگاه روابط دوستانه محدود­کننده تلقی می­شود. در وضعیتی دیگر دختران با علائم اختلال در روابط بین­فردی به نظر می­رسد پیامد­های منفی بدرفتاری به خشونت بزرگسالی منجر می­شود (مک کروری و ویدینگ[37]، 2015). در مقابل دانشجویان دختران فاقد علائم اختلال در روابط بین­فردی خانواده و دوستان را به عنوان تکیه گاه عاطفی مطمئنی ادراک می­کنند که به دنبال آن تجارب پیشین تعدیل شده و سوء اداراک­های که در روابط بین­فردی اتفاق می­افتد، را به چالش می­کشانند. این افراد با تلاش برای ایجاد پایگاه مراقبتی عاطفی، فراهم کردن محیط رشدی مناسب و حمایت­کننده  فضای عاطفی مملوء از هیجان مثبت را تدوین می­نماید که به احساس خشنودی، شادکامی و رضایت از روابط بین­ فردی منجر می­شود. والدین و مراقبت­کننده‌های اولیه آنان در فرآیند ارتباط و پاسخگویی هیجانی نقش مطلوبی ایفا نموده­اند، بدین ترتیب در روابط بین­فردی  نگرشی مثبتی به زایش رابطه و پویایی آن دارند، در واقع این تجارب پیامدهای مثبت زیادی بر باورهای و نگرش‌های فرد نسبت به مفهوم دوستی، عشق و روابط بین فردی دارد.

دانشجویان دختر با علائم اختلال در روابط بین­فردی،  به واسطه احساس منزوی بودن، از مکانیزم های دفاعی اجتناب و گزیر استفاده افراطی می­کنند که از طریق آن پوشش­های محافظت­کننده­ای در جهت اجتناب از تجارب ناخوشایند را بکارمی­گیرند. فرآیند نطام هیجانی در این افراد  با محوریت احساس حقارت، عزت نفس­پایین و ارزشمندی پایین همراه است، بنابراین این افراد احساس سرخوردگی و طردشدگی بیشتری را به نسبت دختران فاقد علائم اختلال در روابط بین­فردی تجربه می­کنند. بدرفتاری روانشناختی در دختران با علائم اختلال در روابط بین­فردی با تعیین قوانین و صدور حکم اخلاقی با سرکوب هیجانی و رفتاری، به تنش در روابط بین­فردی دامن می­زند، همچنین خشک و غیرقابل انعطاف بودن نیز از مشکلات شایعی است که مشاهده آن در دختران فاقد علائم اختلال در روابط بین­فردی به واسطه وجود محیطی امن، باثبات، پذیرا و پرمحبت که تجربه می­کنند، بسیار دشوار است.

یافته های حاصل از این پژوهش  می تواند به کارشناسان و مشاوران مراکز مشاوره دانشجویی  در راستای ارایه خدمات مشاوره در حوزه های مشاوره قبل از ازدواج و شکست های عاطفی موثر باشد. با توجه به یافته­های حاصل از پژوهش می­توان نتیجه گرفت دختران با علائم اختلال در روابط بین ­فردی احساس تنهایی عاطفی و اجتماعی و بدرفتاری روانشناختی بیشتری را تجربه می­کنند. نتایج این پژوهش به دانشجویان دختر دانشگاه­های شهر سنندج قابل تعمیم است. با توجه به اینکه اطلاعات پژوهش از طریق پرسش­نامه خودسنجی به دست آمد، احتمال این وجود دارد که نمونه پژوهش از ارائه پاسخ واقعی اجتناب کرده باشند. پیشنهاد می­شود در پژوهش­های آتی به بررسی تجربه زیسته کیفیت ارتباط و نقش آن در ازدواج و فعالیت گروهی دختران مجرد پرداخته شود، همچنین از نتایج این پژوهش می­توان در جهت تدوین پروتکل­های لازم  جهت ارتقای مهارت ارتباطی دختران استفاده نمود.

 

[1]- Gerhart, Baker, Hoerger & Ronan

[2]- McEvoy, Burgess & Nathan

[3]- Chen, Liu, Cao, Duan, Wen, Zhang & Lu

[4] - kyunus,  Gençöz & Karakose

[5] - Mou, Lei, Chen, Zhang, Liu & Liang

[6]-Emotional and social loneliness

[7] - Henrich & Gullone

[8]-Qualter, Brown, Rotenberg, Vanhalst, Harris, Goossens & Munn

[9]- Zhang, Gao, Fokkema, Alterman & Liu

[10] - Tian,Chen, Meng, Zhan, Wang, Wang  & GAO

[11] - Simcharoen, Pinyopornpanish, Haoprom, Kuntawong, Wongpakaran & Wongpakaran,

[12]- Di Stasio, Rinaldi, Sciaraffa & Cheong

[13] - Schiau

[14]- Psychological Maltreatment

[15]- Mills, Newman, Cossar & Murray

[16]- White, English, Thompson & Roberts

[17]- Massura

[18]- English, Thompson, White & Wilson

[19]- Teicher & Samson

[20]. Guam

[21]- Allbaugh, Florez, Render Turmaud, Quyyum, Dunn, Kim & Kaslow

[22]- Smith,  Monteith, Rozek & Meuret

[23]- Klein, Stahl, Hüppe, McCullough, Schramm, Ortel & Schweiger

[24]- Dolev-Amit, Eubanks & Zilcha-Mano

[25] - McCloskey,  Cox, Ogrodniczuk, Laverdière,Joyce & Kealy

[26] -Inventory of Interpersonal Problems

[27]- Barkham, Hardy & Startup

[28]- Horowitz,Rosenberg, Baer, Ureño & Villaseñor

[29]- Short from  of the social and emotional  loneliness scale for adult

[30]- Ditommaso, Brannen&  Best

[31] - assisted maltreatment inventory

[32]- Coates & Messman-Moore

[33]- Makarova & Shagivaleeva

[34]- Ishaq, Solomon  & Khan

[35] - Wright, Scott, Stepp, Hallquist & Pilkonis

[36] -Hacihasanoğlu, Yildirim & Karakurt

[37] - McCrory & Viding

  • تقوی، سیده رحیمه؛ هنرپروران، نازنین؛ و فکری کاترین.(1394). رابطه‌ی بین احساس تنهایی و نگرش به عشق با ملاک‌های همسرگزینی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد گچساران سال ۱۳۹۳. فصلنامه مشاوره و روان درمانی، 4(13)،86-72.
  • جعفری، حسن؛ محمدپور، سمانه؛ قدم پور، عزت اله؛ و قبادیان، مسلم. (1397). ویژگی‌های روانسنجی پرسشنامه بدرفتاری روان شناختی. فصلنامه اندازه گیری تربیتی، 8(32)، 141-127.
  • جوکار، بهرام؛ و سلیمی، عظمه .(۱۳۹۰). ویژگی‌های روان سنجی فرم کوتاه مقیاس احساس تنهایی اجتماعی و عاطفی بزرگسالان. مجله علوم رفتاری، 1(۴)، ۳۱۷-۳۱۱.
  • حسینی، سیدحسن؛ و ایزدی، زینب. (1395). پدیدارشناسی تجربه زیسته زنان مجرد جمعیت مورد مطالعه: زنان مجرد بالای 35 سال شهر تهران. مطالعات اجتماعی روان شناختی زنان, 14(1), 41-72.
  • دلاور، علی. (1391). روش‌های تحقیق در علوم تربیتی و روانشناسی. چاپ سی و شش، تهران: نشر ویرایش.
  • رستمی، مهدی؛ عبدی، منصور؛ و حیدری، حسن.(1393). رابطه انواع بدرفتاری در دوران کودکی با شفقت بر خود و سلامت روانی در افراد متأهل، اصول بهداشت روانی،16(1)،73-61.
  • سروش، مریم؛ و ادیبی پارسا، پگاه. (1394). سنجش رابطۀ دینداری و سرمایه‌های فرهنگی و اجتماعی با احساس تنهایی: مقایسۀ زنان شاغل و غیرشاغل. زن در توسعه و سیاست، 13(4)، 548-525.
  • سید موسوی، مهری؛ و محرمی، جعفر.(1398). ناگویی هیجانی، احساس تنهایی و ترس از صمیمیت: پیش‌بینی‌کننده‌های نگرش به خیانت در مردان. دو فصلنامه روانشناسی معاصر، 14(1)، 21-12.
  • غیاثوند، احمد؛ و حاجیلو، زینب.(1399). تجرد زیستی جوانان: پانتومیم دختران مجرد در ایستار ازدواج. فصلنامه علوم اجتماعی، 27(88)، 215-175.
  • فتح، نجمه؛ آزاد فلاح؛ پرویز؛ رسول زاده طباطبایی، سید کاظم؛ و رحیمی، چنگیز. (1392). روایی و اعتبار پرسشنامه مشکلات بین فردی (IIP-32). روان شناسی بالینی، 5(3)،80-69.
  • منصورنژاد، زهرا؛ پورسید، سید رضا؛ کیانی، فریبا؛ و خدابخش، محمد رضا. (1392). اثر بخشی آموزش مهارت‌های ارتباطی بر تحول بلوغ عاطفی دانشجویان دختر در آستانه‌ی ازدواج. مجله اصول بهداشت روانی، 15(59)، 170-158.
  • Akyunus, M., Gençöz, T., & Karakose, S. (2020). The mediator role of negative cognitive emotion regulation strategies between interpersonal problems and borderline personality beliefs. Journal of Rational-Emotive & Cognitive-Behavior Therapy,5(2020), 1-13.‏
  • Allbaugh, L. J., Florez, I. A., Render Turmaud, D., Quyyum, N., Dunn, S. E., Kim, J., & Kaslow, N. J. (2017). Child abuse—suicide resilience link in African American women: Interpersonal psychological mediators. Journal of aggression, maltreatment & trauma, 26(10), 1055-1071.‏
  • Barkham, M., Hardy, G. E., & Startup, M. (1996). The IIP‐32: A short version of the Inventory of Interpersonal Problems. British Journal of Clinical Psychology, 35(1), 21-35
  • Chen, R., Liu, J., Cao, X., Duan, S., Wen, S., Zhang, S., ... & Lu, J. (2020). The relationship between mobile phone use and suicide-related behaviours among adolescents: the mediating role of depression and interpersonal problems. Journal of affective disorders.‏ 5(20),1-7.
  • Coates, A. A., & Messman-Moore, T. L. (2014). A structural model of mechanisms predicting depressive symptoms in women following childhood psychological maltreatment. Child abuse & neglect, 38(1), 103-113.
  • Di Stasio, M. R., Rinaldi, C., Sciaraffa, J., & Cheong, C. (2020). The Relationship Between Indirect Aggression and Loneliness for Emerging Adults: What Does Interpersonal Competence Have to Do with Wellbeing?. Alberta Journal of Educational Research, 66(1),1-5.‏
  • Ditommaso, E., Brannen, C., & Best, L. A. (2004). Measurement and validity characteristics of the short version of the social and emotional loneliness scale for adults. Educational and Psychological Measurement, 64(1), 99-119
  • Dolev-Amit, T., Eubanks, C. F., & Zilcha-Mano, S. (2020). A moderating factor for patients with vindictive interpersonal problems. Psychotherapy.‏2(20),1-6.
  • English, D., Thompson, R., White, C. R., & Wilson, D. (2015). Why should child welfare pay more attention to emotional maltreatment?. Children and youth services review,  50(15), 53-63.
  • Gerhart, J. I., Baker, C. N., Hoerger, M., & Ronan, G. F. (2014). Experiential avoidance and interpersonal problems: A moderated mediation model. Journal of Contextual Behavioral Science, 3(4), 291-298.
  • Hacihasanoğlu R, Yildirim A & Karakurt P. Loneliness in elderly individuals, level of dependence in activities of daily living (ADL) and influential factors. Archives of gerontology and geriatrics,54(1), 61-66.
  • Heinrich, L. M., & Gullone, E. (2006). The clinical significance of loneliness: A literature review. Clinical psychology review, 26(6), 695-718.‏
  • Horowitz, L. M., Rosenberg, S. E., Baer, B. A., Ureño, G., & Villaseñor, V. S. (1988). Inventory of interpersonal problems: psychometric properties and clinical applications. Journal of consulting and clinical psychology, 56(6), 885
  • Ishaq, G., Solomon, V., & Khan, O. (2017). Relationship between self-esteem and loneliness among university students living in hostels. IJRSP, 6(2), 21-7.
  • Klein, J. P., Stahl, J., Hüppe, M., McCullough, J. P., Schramm, E., Ortel, D., ... & Schweiger, U. (2020). Do interpersonal fears mediate the association between childhood maltreatment and interpersonal skills deficits? A matched cross-sectional analysis. Psychotherapy research, 30(2), 267-278.‏
  • Makarova, O. A., & Shagivaleeva, G. R. (2016). Affiliative and Communicative Personal Qualities and Loneliness of University Students. Journal of Organizational Culture, Communications and Conflict, 20(2), 198-204.
  • Massura, C. E. (2013). Childhood emotional maltreatment and college student adjustment: The mediating role of perceived attachment security. (Doctoral dissertation, SAINT LOUIS UNIVERSITY).
  • McCloskey, K. D., Cox, D. W., Ogrodniczuk, J. S., Laverdière, O., Joyce, A. S., & Kealy, D. (2020). Interpersonal problems and social dysfunction: Examining patients with avoidant and borderline personality disorder symptoms. Journal of Clinical Psychology,‏
  • McCrory, E.J., & Viding, E. (2015). The theory of latent vulnerability: Reconceptualizing the link between childhood maltreatment and psychiatric disorder. Development and Psychopathology, 8(20),3-11.
  • McEvoy, P. M., Burgess, M. M., & Nathan, P. (2013). The relationship between interpersonal problems, negative cognitions, and outcomes from cognitive behavioral group therapy for depression. Journal of Affective Disorders, 150(2), 266-275.
  • Mills, P., Newman, E. F., Cossar, J., & Murray, G. (2015). Emotional maltreatment and disordered eating in adolescents: Testing the mediating role of emotion regulation. Child abuse & neglect, 39, 156-166.
  • Mou, L., Lei, W., Chen, J., Zhang, R., Liu, K., & Liang, X. (2019). Mediating effect of interpersonal relations on negative emotions and dysmenorrhea in female adolescents. General psychiatry, 32(1),1-6.
  • Qualter, P., Brown, S. L., Rotenberg, K. J., Vanhalst, J., Harris, R. A., Goossens, L., ... & Munn, P. (2013). Trajectories of loneliness during childhood and adolescence: Predictors and health outcomes. Journal of Adolescence, 36(6), 1283-1293.
  • Schiau, I. (2016). Humor, Loneliness and Interpersonal Communication: A Quantitative Study of Romanian Older Adults. Revista Română de Comunicare şi Relaţii Publice, 18(1), 89-106.‏
  • Simcharoen, S., Pinyopornpanish, M., Haoprom, P., Kuntawong, P., Wongpakaran, N., & Wongpakaran, T. (2018). Prevalence, associated factors and impact of loneliness and interpersonal problems on internet addiction: A study in Chiang Mai medical students. Asian Journal of Psychiatry, 31, 2-7.
  • Smith, N. B., Monteith, L. L., Rozek, D. C., & Meuret, A. E. (2018). Childhood abuse, the interpersonal–psychological theory of suicide, and the mediating role of depression. Suicide and Life‐Threatening Behavior, 48(5), 559-569.‏
  • Teicher, M. H., & Samson, J. A. (2013). Childhood maltreatment and psychopathology: A case for ecophenotypic variants as clinically and neurobiologically distinct subtypes. American journal of psychiatry, 170(10), 1114-1133
  • Tian, Y., Chen, P., Meng, W., Zhan, X., Wang, J., Wang, P., & GAO, F. (2019). Associations among shyness, interpersonal relationships, and loneliness in college freshmen: A longitudinal cross‐lagged analysis. Scandinavian journal of psychology, 60(6), 637-645.
  • White, C. R., English, D., Thompson, R., & Roberts, Y. H. (2016). Youth self-report of emotional maltreatment: Concordance with official reports and relation to outcomes. Children and youth services review, 62, 111-121.
  • Wright, A. G., Scott, L. N., Stepp, S. D., Hallquist, M. N., & Pilkonis, P. A. (2015). Personality pathology and interpersonal problem stability. Journal of personality disorders, 29(5), 684-706.‏
  • Zhang, B., Gao, Q., Fokkema, M., Alterman, V., & Liu, Q. (2015). Adolescent interpersonal relationships, social support and loneliness in high schools: Mediation effect and gender differences. Social science research, 53(15), 104-117.